Geçtiğimiz hafta bir genç kız e-mail aracılığıyla şöyle
bir soru sordu: Babamla oldu olası anlaşamıyoruz. Biz dört kardeştik, ben evin
tek kızıydım. Babam kız çocuklarını sevmezdi o yüzden beni hep dışladı.
Kardeşlerim için her fedakârlığa katlanırken benim varlığımı dahi kabul etmedi.
Hakkımı savunmaya kalksam şiddet uygular, cezalandırırdı. Evlendim Allah bana
iki evlat verdi, babamın torunlarını seveceğini düşünürdüm ama çocuklarımın
ikisi de kızdı ve babam onları da hiç sevmedi. Şu an seksen beş yaşında ve
bakıma ihtiyacı var. Annem beş yıl önce vefat ettiğinden yalnız yaşıyor. Erkek
kardeşlerim bakmıyor, parasını alıp bırakıyorlar. Babamın yaptıkları aklıma
geldikçe kahroluyorum fakat vicdanım elvermiyor gidip ilgileniyorum. Şu an tek
ilgilenen kişi ben olduğum için, duygulanıyor ama ifade edemiyor. Ona yardımcı
oluyorum fakat çok istediğim halde affedemiyorum. Onu affetmek için ne
yapabilirim (Sevgi Naz Y.)
Beklemediğimiz, ihanetlere duçar olur, haksızlığa uğrar,
başımızdan, ayaklarımızdan, gönlümüzden yaralar alırız. Taşların bedenimize
verdiği acıyı unutur ama kalbimizdekini hep hissederiz. Çünkü sevdiğimiz kadar
sevilmeyi bekler ve buna hakkımızın olduğuna inanırız. Başımıza değen taşlar
kimi zaman hiç tanımadığımız insanlardan gelir kimi zaman kardeşimizden,
dostlarımızdan ya da anne babamızdan gelir. Böyle durumlarda acıyı daha yoğun
hisseder, ya affeder ya da torbamıza atarız Yani yaşadığımız haksızlıklar
karşında ya affetmeyi tercih eder ya da öfkeyi kine çevirir biriktiririz. Peki,
sizce hangisi daha kârlı Elbette Affetmek. Hele hele bu kişi anne ya da
babamızsa affetmekten başka seçeneğimiz olabilir mi Yukarıdaki hanım
kardeşimize babayı olduğu gibi kabul edip, anlayış göstermesini tavsiye
edebiliriz:
Soru: Baba sevgisini neden gösteremiyor
Cevap: Baba yaşadığı aile ya da çevreden öğrendiği çarpık
düşüncelerin tesirinde kalıyor ve kızına mesafeli duruyor.
Soru: Babanın kızına özel bir husumeti var mıdır
Cevap: Baba kızıyla ilişkilerini, doğup büyüdüğü çevrenin
kültürüne uygun şekilde biçimlendiriyor ve bunun bir sorumluluk olduğuna
inanıyor.
Soru: Baba neden erkek evlatlarını kızından ayırma
ihtiyacı hissediyor
Cevap: Baba erkek evlatlarını kendisi için bir güç
kaynağı olarak görüyor.
Anne babanın kusurlarını af etmek evladın
görevlerindendir. Ayrıca affetmenin büyük faydaları vardır, affeden kişi bu
faydalara ulaşma fırsatı bulur.