Askerin savaşta

Abone Ol

Allah Allah demesi musa aleyhisselam, Firavun gibi bir

zalim kralın karşısına çıktığında Rabbimin emri üzerine Kur an-ı Kerim in

ifadesiyle Kavli leyyin yani en yumuşak kelimelerle konuşması emredilir.

Kelimelerin yumuşaklığı kişinin kararlılığını, bileğinin

dönmezliğini, geri adım atmayacağını anlatır. Gönlünde muhabbet rüzgârları

esen, herkese merhametle bakan, herkesin iki dünyada mutlu olmasını

isteyenlerin dili ballı olur, ama elinde hazreti Musa gibi asasını beraberinde

taşır. Ruhunda sevginin ılık meltemleri esmeyen, intikam ateşinin zehirli

dumanıyla zehirlenenlerin kulakları tatlı dilden güler yüzden anlamazlarsa o

zaman zalimin kendini ve diğer insanları zehirlememesi için çağın silahıyla

çevreye umut ve mutluluk havasının yayılması zalimin zulmüne son verilmesini

sağlaması da af tarafında olduğunu gösterir.

Çünkü bin tane kuzunun, dağlarda huzur içinde yaşaması

için bir tek kurdun ölmesi daha ehvendir.

Sevgili Peygamberimiz, savaşı temenni etmeyi bize

yasaklamıştır:

Abdullah ibni Ebi Evfa anlatıyor: Savaş günlerinden

birinde Allah ın rasülü, gün batımına kadar bekledi. Sonra konuşmak üzere ayağa

kalktı ve İnsanlar, düşmanla karşılaşmayı temenni etmeyiniz, Allah tan afiyet

isteyiniz. Düşmanla karşılaştığınız zaman sabrediniz. Bilin ki cennet,

kılıçların gölgesi altındadır...

(Buhari, Sahih, K. Cihad ve siyer, babü kanennebiyyü)

Rabbimiz de kaçınılmaz hale gelen savaştan kaçmayı

yasaklamaktadır:

Ey iman edenler, kâfirler toplu halde iken

karşılaştığınızda, onlara arkanızı dön-meyin (harpten kaçmayın).

Savaşmak veya bir başka birliğe katılmak için ayrılmanın

dışında, kim o günde, sırt dönüp kaçarsa, muhakkak Allah ın gazabına uğrar ve

onun yeri cehen-nemdir. O, ne kötü bir dönüş yeridir. (Enfal süresi ayet

15-16)

Ey iman edenler, bir toplulukla karşılaştığınızda sebat

ediniz. Allah ı çok anınız ki kurtuluşa eresiniz.

Allah a ve Rasülüne itaat ediniz. Birbirinizle

çekişmeyiniz. Yoksa korkuya kapılırsınız ve kuvvetiniz gider. Sabrediniz;

şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir. (Enfal süresi ayet 45-46)

Sözle savaşın başlamasını engellemek için Kavli leyyin

geçerlidir ama sözden, özden anlamayan yalnız maddeye tapınan insanlarla savaşa

girilirse işte o zaman söz değil silah konuşur.

Yukardaki hadisin farklı rivayetlerinde: ...savaşta

sebat ediniz, Allah ı çokça zikrediniz, eğer düşmanlar bağırıp çağırırlarsa

siz, susunuz yani diliniz değil eliniz konuşsun buyurmuş.

(İbni Ebi şeybe, Müsannef, K. Cihad, babü rafüssavti fil

harb, Abdürrazzak, Müsannef, Darami, sünen)

Demekki, tarih boyunca ordularımızın savaşta Allah,

Allah, Allahü Ekber, Allahü Ekber diyerek hücum etmeleri Enfal süresinin

45 inci ayetiyle hadisi şerife uymak içinmiş.