AKP Genel Başkan Yardımcısı Yusuf Ziya Yılmaz, 31 Mart hezimetini değerlendirirken, “Biz o seçim sonuçlarından da aldığımız dersle geleceğe daha büyük bir azim ve gayretle koşacağız. Daha millete olan borcumuzu henüz ödemedik” diyor!
31 Mart hezimetinden ders aldık diyen AKP Genel Başkan Yardımcısı, milletin bu uyarısını öpüp başlarına koyduklarını söylüyor.
AKP Genel Başkan Yardımcısı Yusuf Ziya Yılmaz’ın bu sözlerini duyunca ağzımızdan gayri ihtiyari olarak “aramızda borcun lafı mı olur” sözcükleri dökülüverdi!
Zira bugüne kadar böyle bir gerekçeyle karşımıza çıkmamışlardı!
Şimdi ise millete olan borçlarından söz ediyorlar!
Peki, milletin böyle bir talebi var mı?
Yani millet iktidar partisine “ey AKP’liler bize olan borcunuzu ödemeden nereye çekip gidiyorsunuz” diye bir sitemde bulunuyor mu?
Yok böyle bir sitem!
Millet bırakın böyle bir talepte bulunmayı gölge etmeyin başka ihsan istemeyiz havasında!
Çünkü iktidardan ne kadar çabuk giderlerse işlerin o kadar çabuk düzeleceğine inanılıyor.
AKP iktidardan gidince işler düzelir mi bilmiyoruz ama milletin biran evvel bu iktidardan kurtulmak istediğini biliyoruz.
Çeyrek asırdır verilen vaatlerin yerine getirilmesini büyük bir sabırla bekleyen millet artık yeter diyor.
Millet artık yeter derken iktidar sözcüleri size borcumuz var diyerek oturdukları koltuklardan kalkmayacaklarını ifade ediyorlar.
Bize göre iktidar sözcülerinin iddia ettiği gibi borçları varsa da millet bunu almaktan çoktan vazgeçmiş durumda!
Yani iktidardan borcunu öde diye bir beklentisi yok.
Millet “dünü kaybettik” hiç olmazsa yarınımızı “garanti altına alalım” telaşı içinde!
Millet, kiracısını bir türlü çıkaramayan ev sahibinin birikmiş kira alacağından vazgeçmesi gibi şimdi sadece evin tahliyesini bekliyor.
Evimi tahliye et, birikmiş kira gibi falan başka bir şey istemiyorum diyor.
Ama kiracı daha borcum var diye diretiyor.
Kabul etmek gerekirse durum aynen böyle!
İktidar sözcülerinin bu gerçeği görmeleri gerek!
Hiç borcumuz var diye diretmemeliler.
Çünkü geçen her gün aleyhlerine oluyor.
Onlardan beklenen gerçekler ile yüzleşmeleri!
Ve “öpüp başımıza koyduk” dedikleri uyarının gereklerini eksiksiz yerine getirmeleri!