Ebeveyni tarafında sevildiğini hissedemeyen ve ret edilen çocuklarda şu belirtiler ortaya çıkar: Çocuk güvensiz ve gergindir.
Olaylardan hemen etkilenir çabuk kırılır.
Kendilerinden zayıf olanlara şefkatle yaklaşamazlar.
Olaylara karşı dirençleri düşüktür hemen depresyona girerler.
İnatçılık, uyumsuzluk ve suç faktörü gruplara eğilimleri vardır.
İlgisiz anne-babaya sahip bir çocukta şu belirtiler ortaya çıkabilir:
Çocuk kendini değersiz hisseder, ailenin ilgisini çekebilmek için bazı yollara başvurur başarılı olamadığında içine kapanır. Agresif ve saldırgan tutum sergileyebilir. Çocuk büyüdükçe aile ile çatışmaları artar ve anne-baba ile arasına mesafe koyar. İleri yaşlarda anne-babaya yakınlaşamaz, onların yanında olmak istemez. Sevgi ve ilgiyi dışarıda aramaya başlar. Otoriter ve aşırı kuralcı bir ailede büyüyen çocuklarda şu belirtiler ortaya çıkabilir: Çocuk sevilmek için mükemmel olması gerektiğini düşünür. Anne-babanın beklentileri ve eleştirileri o kadar fazladır çocuk güvenini kaybeder. Sürekli yanlış yapma korkusu vardır, yanlış yaparsa sevilmeyeceğini düşünür.
Duygularını açamaz, hata yapmaktan korkar. Çocuk iç dünyasında bir denge kuramaz, sağlıklı bir kişilik geliştiremez.
İnsanların etkisinde kalır ve sürekli hata yapar. Aşırı hassas ve kırılgan olduğundan olaylara karşı dayanıksızdır.
Aşırı komplekslidir kendini sevemez.
Kendini suçlar, cezalandırır ve beğenmez. Kendinden güçlü birine yakın olarak güç elde etmeye çalışır. Bağımlıdır, tek başına ayakta kalabileceğine inancı yoktur.
Anne-Baba Kendi Aralarında Tutarlı Olmalıdır
Çocuğun belli bir davranışının kimi zaman hoş görülmesi kimi zaman ise cezalandırılması tutarsızlığa neden olur. Ebeveynlerden birinin verdiği kararı diğerinin ihlal etmesi tutarsızlığa neden olur.
Çocuk nerede nasıl davranacağın kestiremez. Doğru yanlış ayırtına varamaz.
Anne-babanın kavgalarına şahit olan çocuk kavga etmeyi öğrenir.
Sürekli tehdit edilen aşağılanan çocukta korku gelişir.
Kardeş kıskançlığı zamanında müdahale edilmezse nefrete dönüşür.
Anne-babanın takdir ettiği çocuk sevildiğini hisseder.
Çocuk anne-babanın sevgisini hissederse sevmeyi öğrenir.
Anne-baba tarafından değer verilen çocuk insanlara değer vermeyi öğrenir.
Anne-baba tarafından hataları hoş görülen çocuk hoşgörülü olmayı öğrenir.
Anne-baba ile vakit geçiren çocuk inanlarla sağlıklı iletişim kurabilir.
Her ailede otorite olmalıdır. Fakat bu hiçbir zaman baskıya dönüşmemelidir.
Büyükanne büyük babaanne babanın otoritesini zedelememelidir.
Otorite dengesi içinde evin bir yöneticisi olmalıdır. Ahlaki kurallar, yaşam biçimi anne-babanın öncülüğünde çocuğa öğretilmelidir. Çocuğun eğitiminden sorumlu birinci derecede kişiler anne-baba olmalıdır. Anne-baba çocuğu terbiye ederken bizim zamanımızda diye başlamamalı, onu kendi çağının sorunları ile değerlendirmelidirler. Anne-baba çocuktan uymasını bekledikleri kuralları önce kendileri uygulamalıdırlar.