Adaletin hâkim olduğu bir ülkede, dürüstlüğün hâkim olduğu bir ülkede yaşamak istediğimiz kadar amasız ve fakatsız bir ülkede de yaşamak istiyoruz.
İnsanların birbirlerine ama ya da fakat diye başlayan cümleler ile seslenmedikleri bir ülkenin özlemi içindeyiz.
Önce farklı görüş taşıyanlar hakkında yalan söyleyip sonra da bu yalanları izah etmek için ama diye lafa başlamayanları görmek istiyoruz.
Çünkü farklı görüş sahiplerini düşman gibi gören bir yaklaşım hangi amanın ya da hangi fakatın arkasına saklanırsa saklansın ortaya sakil bir durumun çıktığına inanıyoruz.
Ama ya da fakat diye başlayan cümleler ile yalan beyanların arkasında durmaya çalışma yerine gerçeklerle yüzleşmenin daha doğru olduğunu düşünüyoruz.
Geride bıraktığımız günleri bu tür ama ve fakat ile başlayan söylemlerle geçirmiş olmanın üzüntüsü içindeyiz.
Keşke diyoruz bu tür söylemlere hiç müracaat edilmemiş olsaydı! Keşke diyoruz bu tür söylemlere hiç kulak misafiri olmamış olsaydık!
Farklı görüş sahiplerinin birbirlerini düşman gibi değil de rakip olarak gördükleri bir seçim yarışından geçmiş olsaydık fena mı olurdu? Seçimler niçin yapılıyor?
Niçin yapılacak, elbette insanların ülkeyi nasıl idare etmek istediklerini seçmenlerle paylaşabilmeleri için yapılıyor.
Her aday çıkar seçilirse nasıl bir yöntem izleyeceğini açıklar ve seçmen de hür iradesi ile kendisini idare edecek olan kadroları iş başına getirir.
Böylesine güzel bir rekabet ortamını savaş medyanı haline getirmeye çalışmak akıllıca bir çaba olmasa gerek.
Rekabet ortamını savaş meydanı haline getiren söylemlerin sahipleri elbette ama ve fakat ile başlayan cümleler ile bu hallerini açıklamaya çabalıyorlar.
Yani çok basit birtakım kurallar görmezden gelinince mazeret üretebilmek için ama ve fakat ile başlayan cümlelerden medet umuluyor.
Biz ise artık ama ile başlayan, fakat ile başlayan cümleler duymayacağımız bir ülke arzuluyoruz.
Hayalimiz böylesine güzelliklerin yaşandığı bir ülke!
Erişebilirsek ne mutlu bizlere!