ALLAH Teâlâ nın isimlerinden olan Vedûd, O nun kullarını
çok sevdiğini iifade eder. Ayrıca:
... Allah onları sever, onlar da ALLAH Teâlâ yı
severler... ayet-i kerimesi Allah ile
kullar arasındaki karşılıklı sevgiyi vurgulamaktadır.
ALLAH Teâlâ nın kulunu sevmesinden maksat onun hidayetini
murat etmesi, ondan razı olması, itaat ve ibadetlerine bolca sevap vermesi, onu
övmesi ve hayırlı işlerde başarılı kılmasıdır. ALLAH Teâlâ nın sevgisine mazhar
olan kimseler, O nun yardımına, dolayısıyla başarıya ve kurtuluşa namzettirler.
Çalışma, ilerleme ve başarma hususunda ALLAH Teâlâ nın yardımı daima onlarla
beraberdir.
Allah sevgisi, O nun yüceliğini ve nimetlerini düşünme
neticesinde kişinin kalbinde meydana gelen bir duygudur. Bu duyguya sahip
olanlar ALLAH Teâlâ ya karşı saygılıdırlar, O nun emirlerini yerine getirip
yasaklarından sakınırlar. Allah yolunda ve din uğrunda gayret göstermekten,
mallarını ve canlarını feda etmekten kaçınmazlar. Kur ân-ı Kerîm in insanlığı
ulaştırmak istediği hedeflerin başında onu ALLAH Teâlâ nın birliği inancına ve
ALLAH Teâlâ yı her şeyden daha çok sevme duygusuna ulaştırmaktır.
Nitekim İman edenler ise en çok ALLAH Teâlâ yı
severler. Ayet-i kerimesinde bu hedefe
işaret edilmektedir, İnsanla yaratıcısı arasındaki en yüksek ilişki, sevgi düzeyine
ulaşan ilişkidir. ALLAH Teâlâ yı her şeyden çok seven insan bütün ilişkilerini
bu sevgiye, dolayısıyla ALLAH Teâlâ nın iradesine göre düzenleyeceğinden onun
bütün ilişkileri bilinçli ve iradeli olacaktır. İslâm düşüncesinde hakiki sevgi
Allah sevgisidir. Çünkü kişinin asıl varlığının sebebi, mazhar olduğu iyilik ve
ikramların, maddî ve manevî nimetlerin aslı O dur. En iyi, en güzel olan O dur.
Bütün iyilikler, güzellikler O ndan gelir, bu sebeple sevilmeye en çok lâyık
olan O dur
İnsan için en büyük mutluluk, Allah sevgisine ulaşmaktır.
Kur ân-ı Kerîm deki âyet-i kerimelerde sevginin hem ALLAH
Teâlâ ya hem insana nisbet edildiği görülür.
ALLAH Teâlâ ya nispet edilen yerlerde O nun takva
sahiplerini, tevbe edenleri, iyilikseverleri, maddî ve manevî temizliğe önem
verenleri, tevekkül ehlini, sabırlı davrananları, adaletli olanları,
kahramanları, Hz. Peygamber (S.A.V.) efendimize uyanları sevdiği; kâfirleri,
zalimleri, fesatçıları, israfçıları, haddi aşanları, kibirlenip böbürlenenleri,
övünenleri, günahlarda ısrar edenleri, büyüklük taslayıp gerçeklere karşı
çıkanları, nankörleri, hainleri, aşırılığa sapanları, şımarıkları sevmediği
bildirilir.