70 Yaşında Yalnız Kaldı

Abone Ol

Yirmili yaşlarda yalnızlığı seversiniz ama yetmişinize geldiğinizde yalnızlık en büyük korkunuz olur. Yaşınız ilerledikçe kayıplarınız artar. Sağlığınız, gençliğiniz çocuklarınız akranlarınız sizi bir bir terk ederler. Sabah erken saatte kalkıp, güneşi karşılamak istersiniz ama dizlerinizde derman yoktur. Kendinizi tonlarca yük taşımışçasına yorgun ve bitkin hissedersiniz.

Kapınızı çalan olsa, bütün gücünüzü toplar ve umutla kapıya yönelirsiniz. Evinizin penceresine konan bir kuş, dışarıdan gelen bir çocuk sesi, gök gürültüsü, küçük bir kıpırtı dahi yalnızlığınızın ilacı olur.

Bir yakınım her aradığımda yetmişimde yalnız kalmak bana çok dokunuyor derdi. Her görüşmemizde yalnızlığın kendisine her şeyden daha acı geldiğini söyler ve ne olur beni sık sık arayın derdi. Üç yıl önce gittiği psikiyatrist kendisine “mümkünse bahçe ile meşgul olun” diye tavsiyede bulunmuş. Bunun üzerine evini satıp bahçeli bir gecekondu aldı. Geçtiğimiz günlerde ziyaretine gittik. Bahçeye öylesine bağlanmıştı ki, bize, bir bebek titizliği ile dokunduğu gülleri, fesleğenleri, ağaçları, arkadaşlarım dediği kuşları ve tavuklarını tanıştırdı. Bahçenin kendisini hayata bağladığını, artık sabahları heyecanla kalktığını söylüyordu. Duygularını anlatırken şu ifadeleri dikkatimden kaçmadı: “Tavuklarım yumurtluyorlar, günde on tane yumurta alıyorum aşağıda yoksul bir komşum var onun çocuklarına veriyorum, meyveleri toplayıp mahallenin çocuklarına ikram ediyorum. Çok seviyorlar bana pamuk dede diyorlar…”İnsanlar için bir şey yapmak onu mutlu ediyordu.

Yaşlılarda görülen en belirgin duygu çaresizlik ve işe yaramıyorum düşüncesidir. O yüzden bu insanlara meşgul olabilecekleri bir iş ortamı oluşturarak yardımcı olmak gerekir. İmkânı olanlar için bahçe bu konuda ideal bir uğraştır. Toprak hem deşarj olmalarını sağlayacak hem de hoşça vakit geçirmelerine yardımcı olacaktır.

İnsanın toprakla ünsiyeti varoluş tarihi kadar eskidir. İnsanlarımız imkânlarının kısıtlı olduğu büyük şehirlerde dahi toprakla olan akrabalıklarını sürdürme çalışıyorlar. Çevrenize baktığınızda bunun tezahürlerini görebilirsiniz. Çünkü bu onları rahatlatıyor.