Zaferlerde zaman dilimi

Muhterem Müslümanlar! Ağustos ayı milletimiz için zaferler ayı olmuştur. Ecdadımız tarih boyu bu ayda yaptıkları cihadlarla destanlar yazmışlar, Allah'ın rızasını, Peygamberimizin dostluğunu kazanmışlar, Müslüman Türk milleti olarak hepimizin de göğüslerimizi kabartmışlardır. Biz hep ecdadımızla iftihar ederiz; bizden sonrakiler de ecdadımızla iftihar edeceklerdir.

Ecdadımız, bize kanlarıyla sınırlarını çizdiği birvatan bıraktı. Bu vatan dedelerimizin cihadının bizlere ikramı olmuştur. Tarihi bir kuraldır: Kanla alınan kanla verilir. Ne yazık ki, bugün bu vatan kanla değil arsa arsa veriliyor. Şu günlerde gazetelerden bir bölümünde Yahudilerin, Rumların ve Ermenilerin ülkemiz topraklarını arsalaştıranlardan parayla yüzde olarak topraklarımızın önemli bir miktarını almışlardır. Atamız II. Abdülhamid'ten Yahudi Teodor Herlz'in toprak isteme cesaretini gösterdiğinde verdiği cevap kulaklarımızda çınlıyor. Küçük bir arsa büyük bir para karşılığıyla istendiğinde dedemiz II. Abdulhamid Hân'ın:

"Bu toprakları almaya sizin ne paranız ne de gücünüz yeter. Bu topraklar kanla alındı, kanla gider. Kanlarınız bu toprakları almaya yetmez" sözleri ne asil sözlerdir. Toprak bedeliyle elden çıkar. Bedel ödeyemeyeceklerin cennet vatanımızı sahipsiz görmeleri affedilmeyecek bir suç olur.

Millet olarak bu cennet vatan için hepimiz canlarımızı fedaya hazırız. Bunu herkesin bilmesi lazım.

1071'de kazanılan Malazgirt zaferiyle bu toprakları Anadolu yapanlar bu ülkenin santimini bile mübarek bilmişlerdir.

Bundan sonra bu ülkeye düşman saldırıları hiç eksilmeden devam etmiştir.

Haçlı saldırıları yüzyıllarca sürmüştür. Nihayet dış düşmanların iç düşmanlarla ittifak kurmasıyla Osmanlı Devleti yüzyıllarca mücadeleden sonra çökmüştür. Birinci Dünya Savaşı'nın akabinde topraklarımız istilâ edilmişti. Müslüman Türk milleti topyekun birleşerek cihad hareketini başlattı. Tarihe İstiklâl Savaşı olarak geçen bu mücadele cihad hareketinin neticesidir. Bu mücadelenin hedefi istiklâlin ve vatanın düşmanlardan korunmasıdır. Müslümanca yaşamanın yolu istiklâl ve vatanla mümkündür. Onun için vatanımız canımız gibi azizdir.

Muhterem Müslümanlar!

Hürriyet, cihadla kazanılan zaferlerle elde edilir. Kur'ân-ı Kerîm'de bunu ifade eden yüzlerce ayet vardır. Bunlardan bir iki tanesinin mealini arz edeyim. Buyurulur ki:

* "Sizinle savaşanlarla Allah yolunda (cihad aşkıyla) siz de savaşın" (Bakara sûresi, âyet: 190)

* Bu aşkla yaptığınız mücadelede (cihad esnasında) ölenlere ölüler demeyiniz. Onlar ölmedi, diridirler. Lâkin onların diriliğini çoğu kimse anlamaz (Bakara sûresi, âyet: 154)

* "(Cihad ederken) gevşemeyin, hüzünlenmeyin de. Gerçek iman edenlerdenseniz üstün olan sizlersiniz." (Al-i İmran sûresi, âyet: 139)

Muhterem Müslümanlar!

Çok güç şartlarda İstiklâl Harbi yapılırken cihad eden mücahidlerin bulundukları ortamı ve ruh hallerini tarihî kaynaklar bir kumandanın ağzından şöyle naklediyor:

"Karşılıklı siperler arasında mesafemiz 8 metre idi. Yani ölüm muhakkak. Birinci siperdekiler hiçbiri kurtulmadan kamilen şehid düşüyor, ikinciler onların yerine geçiyor. Fakat ne kadar imrenilecek bir itidal ve tevekkülle, biliyor musunuz? Şehid olanı görüyor, üç dakikaya kadar şehid olacağını biliyor, en ufak bir tereddüt bile getirmiyor, sarsılmak yok. Okuma bilenler ellerinde Kur'ân-ı Kerîm, cennete gitmeye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler Kelime-i Şehadet getirerek yürüyorlar. Bu, Müslüman Türk askerindeki imanı ve ruh kuvvetini gösteren şâyan-ı hayret ve şâyan-ı tebrik bir misaldir."

Muhterem Müslümanlar!

Müslüman Türk milletinin cihadının neticesi olan zaferler milletimizin bu ruhu taşıması halinde:

* Asla esarete düşürülemeyeceğini...

* Bayrağımızın indirilemeyeceğini...

* Ezanın dindirilemeyeceğini...

* Kur'ân'ın susturulamayacağını... cümle âleme beyan ediyor.

Muhterem Müslümanlar!

Cihadın bir milleti nasıl kahramanlaştırdığını, din, vatan ve namus için canı feda etmenin ne büyük bir izzet olduğunu unutmayalım.

Bunun için:

* Allah'a hamdedelim...

* Şehidlerimizi rahmetle,

* Gazilerimizi minnetle yadedelim.

* Aynı ruhu taşımanın izzetini yaşayalım...