Üstad’ı çok özledik!

Son yüzyılın en büyük fikir, sanat ve aksiyon adamlarından biri de hiç şüphesiz Üstad Necip Fazıl Kısakürek'tir. 1905'te İstanbul'da doğan Üstad, Dersaadet  -mutluluk diyarı-  olarak anılan bu müstesna şehirle bütünleşmiştir. "İstanbul benim canım" sözü ona aittir.

Necip Fazıl doğuştan şairane bir ruha sahiptir. Onun "Şairliğim on yaşımda başladı" sözü bunun delilidir. Kolej ve Bahriye Mektebi'nde okudu.  Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Devlet Konservatuvarı, Güzel Sanatlar Akademisi ve çeşitli kolejlerde öğretmenlik yaptı. 1936'da 17 sayı aylık Ağaç dergisini çıkardı. Daha sonra, değişen periyotlarla aylık, haftalık, günlük olarak Büyük Doğu dergisini çıkardı. Derginin yayını sık sık kesintiye uğradı. Edebiyatın hemen her dalında eserler verdi. Son Posta, Babıali'de Sabah, Bugün, Milli Gazete, Hergün ve Tercüman gazetelerinde yazılar yayınladı. Düşünce dünyamıza derinlik kazandırdı. Sanat hayatımıza zenginlik getirdi. Konferanslar vesilesiyle Anadolu'yu karış karış dolaştı. Bir mücadele ve aksiyon adamı olarak ortaya çıktı.

Sanat Allah için

Üstad'ın hayatını iki dönem halinde ele almak mümkündür. Birinci dönem, hocası Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanıştığı 1934'e kadar geçen hayatı. Necip Fazıl, Maraş kökenli bir aile olan Kısakürekoğulları'na mensuptur. İslami kimliğine rağmen, bu dönemde dava şuuru netleşmiş değildir. Fakat, edebiyat çevreleri onun sanatına hayrandır. Örümcek Ağı, Kaldırımlar, Ben ve Ötesi, Sonsuzluk Kervanı şiirlerinin yayınlanması büyük takdir topladı. Üstad için "Büyük şair", "Kaldırımlar şairi", "Türkiye'nin Baudelaire'i", "Bir mısraı Türkiye'nin şerefini kurtaracak şair" gibi övgüler yapıldı. Necip Fazıl, sanatının zirvesinde olduğu yıllarda Arvasi Hazretleri ile tanıştı ve ondan sonra sanatını İslam'a adadı. Kalemini İslam davası için kullanmaya başladı. Yeni dönemdeki sanat anlayışını şu beytiyle ortaya koydu: "Anladım işi, sanat Allah'ı aramakmış; / Marifet bu, gerisi yalnız çelik çomakmış..." Üstad, Arvasi'den hangi oranda etkilendiğini de "Mürşid" başlıklı şu beytiyle anlatır:"Bana yakan gözlerle, bir kerecik baktınız; / Ruhuma, büyük temel çivisini çaktınız!" İslam'ı derinliği içinde anlayamadan geçen yıllarını ise boşa geçmiş olarak kabul eder: "Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum; / Gökyüzünden habersiz, uçurtma uçurmuşum..."

Bereketli bir ömür

Üstad'ın hayatının 2. dönemi 1934'ten sonraki dönemdir. Her ne kadar önceki çevreler tarafından eleştirilse de, gerçekte oldukça bereketli bir hayat olmuştur. Ezilmiş, horlanmış, hatta dışlanmış insanların sözcülüğünü yaptı. Yaşadığı toprakların manevi değerlerine sahip çıktı. Sanat, edebiyat, düşünce, tasavvuf, hitabet, çeviri, sadeleştirme gibi pek çok alanda 100 cilde ulaşan eser verdi.  Çile, Çöle İnen Nur, İman ve İslam Atlası, Esselam, O ve Ben, İdeolocya Örgüsü, Veliler Ordusundan, Babıali, Mektubat, Tasavvuf Bahçeleri başlıca eserleri arasındadır.

Muharrirliğinin 50. yılı olan Kasım 1975'te MTTB tarafından düzenlenen bir programla Jübilesini yaptı ve "Gençliğe Hitabe"sini okudu. 1980'de Türk Edebiyatı Vakfı "Sultan-uş Şuara" -Şairler Sultanı- ünvanını verdi. Türkiye Yazarlar Birliği 1982 yılında "Üstün Hizmet Ödülü"ne layık gördü.

Üstad, derinlikli düşünceleri, kıvrak zekası ve aksiyoncu yapısı ile fikir ve sanat dünyasını etkiledi. Bugün, Müslüman camiada ne kadar eli kalem tutan yazar çizer varsa, hemen hepsi üzerinde Üstad'ın etkisi ve emeği vardır. Her türlü senaryonun yazıldığı, oyun ve entrikalarnın ortalıkta dolaştığı, halk yığınlarının bu senaryo ve oyunların figüranı haline getirildiği bir dünyada "Bütün bir insanlık yalana teslim" diyen Necip Fazıl'ın eserlerini okumaya ve anlamaya ihtiyacımız var. Çok az istisnaları dışında, ortaöğretim ve üniversite gençliği Üstad'ı tanımıyor. Gençliği sevk ve idare etme iddiasında bulunanlar, gençliği Üstad gibi büyük insanları tanımaktan mahrum bırakmamalıdırlar.

Mücadeleyi başardı

Üstad, bu ülkenin değerleriyle mücadele edenlerle ciddi bir hesaplaşmaya girdi ve kazandı. Surda bir gedik açtı, daha yapılacak çok işin bulunduğunu bilerek  bundan sonrasını çok güvendiği gençlere bıraktı. "Bu öksüz yapının ustada kalmamasını" istedi. Zorlu bir mücadeleden sonra gelinen nokta konusunda, "Gençliğe Hitabe"sinde şöyle şükrediyordu: "Bu gençliği karşımda görüyorum. Şekillenmesi, billurlaşması için 30 küsur yıldır, devrimbaz kodamanların viski çektiği kamıştan borularla kalemime ciğerimden kan çekerek yırtındığım, paralandığım ve zindanlarda süründüğüm bu gençlik karşısında, uykusuz, susuz, ekmeksiz, başımı secdeye mıhlayıp bir ömür Allah'a hamd etme makamındayım."

Necip Fazıl'ın eserlerini okuma seferberliği başlatmaya ne dersiniz? Bu, aynı zamanda Üstad'a karşı da bir vefakarlık olacaktır.

Vefatının 27. yılında Üstad'ı rahmet ve minnetle anıyorum.