Teşekkür ve bir yazı

Yüce Allah Kur'an-ı Kerim'de "Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da ağır bir borç altında mı kalıyorlar?" (Kalem, 46) buyurarak Efendimiz'in İslam'ı tebliğ etmek karşılığında hiçbir ücret istemediğine dikkat çeker. Diğer bütün peygamberler gibi Efendimiz de yaptığı tebliğini sırf Allah rızası için yapmış ve haşa hiçbir zaman dünyevi bir menfaat peşinde olmamıştır. Zaman zaman kendisine bu nurlu yoldan vazgeçmesi karşılığında dünyevi bir takım imkânlar vaat edilmiş olsa da; Efendimiz bütün bunlara gözünün ucuyla dahi bakıp tenezzül etmiş değildir. Bırakın başkalarından bir şey istemeyi, elinde avucunda ne varsa dinin ve insanlığın ihyası için ihtiyaç sahiplerine dağıtmıştır.

İslam tarihinde nice hocalarımız, âlimlerimiz, mürşitlerimiz bu anlayışla evlerinde sıcak çorbaları bile olmadığı halde İslam'ı karşılıksız tebliğ etmişler; hatta birçokları tedris vazifelerinin karşılığı olarak bile para almamışlar; kırk kanaat geçinmek durumunda kaldıkları halde İslam'ın nurunu yayma hedefinden sapmamışlardır. Bu halis kalpli insanlar yaptıklarının karşılığını sadece Yüce Allah'tan beklemişlerdir. Abdulbaki Gölpınarlı'nın anlattığına göre; "Borçlu olarak ölen Mevlana'nın çok defa evinde yemek bulunmazdı ve o, bundan hiç de şikâyetçi değildi. Zaten evi aynı zamanda medreseydi ve Şems, Mevlana'nın evlatlığı Kimya'yı aldığı zaman bu bir göz yerin bir kısmı bölünerek yeni evlilere verilmişti." (Gölpınarlı, Mevlana, s.33)

Gerçek anlamda bir tebliğ ancak sevabı Yüce Allah'tan umularak yapılan bir tebliğdir. Bu yüzden dini başkalarına anlatan insanların, maddî beklentilerinin olmaması gerekir. Tebliğ bu şekilde yapılırsa ancak başarıya ulaşabilir. Modern çağ her ne kadar bir ölçüde profesyonelleşmeyi gerektirse de tebliğ adına bir şeyler yapmak isteyen cemaatlerin mutlaka bu işten kazanç ummayan gönüllü bir kadrosunun bulunması elzemdir. Bir yerde hizmet edilmek isteniyorsa, hizmet ancak bu insanlar ile kotarılabilir.

Bediüzzaman Said Nursi hazretleri İslam tebliğcilerinin bu meseledeki ideal düsturunu şöyle tarif etmektedir: "Ehli dalalet, ehli ilmi, ilmi vasıta-ı cer etmekle ittiham ediyor. Yani ilmi ve dini kendilerine medar-ı maişet yapıyorlar deyip insafsızca onlara hücum ediyorlar. Bunları fiilen tekzip (yalanlamak) lazımdır" (Mektubat, 2. Mektup) Üstat burada fiilen yalanlamak gerektiğini söylerken hizmetlerin bir karşılık beklenilmeden fedakârane yapılması gerektiğini ifade eder. Yani asıl hizmet kadroları, gönüllülük esasıyla çalışan kahramanlardır.

Karşılığı yalnızca Yüce Allah'tan beklenerek yapılan bir tebliğ hedefine tam isabet eden bir ok gibidir. Birilerinden karşılık umularak yapılan çalışmalar ise bereketsiz kalmaya mahkûm olurlar. Bu bakımdan tebliğde "samimiyet" çok önemlidir. Bugün dinamik ve hayat dolu İslam tebliğcilerine eskisinden çok daha fazla ihtiyacımız var. Ki onlar hiçbir ücret beklemeden mükâfatını sadece Yüce Allah'tan umarak tebliğde bulunurlar. Onların bu samimi halleri, melekleri imrendirdiği gibi ahretteki sonsuz mükâfatları da kendilerine celbeder. Gözlerini Rızay-ı Bari'ye diken bu kimseler, tıpkı peygamberler ve onların sadık takipçileri gibi ihlas ve samimiyeti düstur edinirler. Onlar, duygulu insanlardır, her konuda hasbî davranırlar.

Hekimoğlu İsmail'in bir kitabında şöyle bir hikâye anlatılır: Bir gün bir hocaefendi, öğrencisini çağırır ve halka vaaz ve nasihat etmesini ister ondan. Öğrencisi hocadan aldığı talim terbiye ile vaaz vermeye koyulur. Çok güzel bir şekilde bu işi yapar. Cemaat açıktan olmasa da hocanın cebine bir miktar para bırakmaya başlar. O para zamanla onun geçimini sağlayacak kadar çoğalır. Ve sonra bu öğrenci verdiği sohbetlerin feyzinin kaçtığını düşünerek sohbetleri bırakır. Hocası neden bıraktığını sorar. O ise "Önceden sohbet verdiğimde bunu Allah rızası için yapıyordum şimdi ise işin içine para girdiği için sohbetim samimi ve içten olmuyor" der. Bu hikâye samimiyetle söylenen sözün kıymetine işaret eder. Şimdi Yüce Allah için çeşitli hizmetler etmiş ve halen etmekte olan bazı büyüklerimizden bahsetmek istiyorum.

"Bir talebemin kesip attığı tırnağını dünyalara değişmem" diyen Süleyman Hilmi Tunahan Hoca Efendi'nin ilim öğretme yolundaki üstün gayretlerini en başta zikretmek isterim. Kur'an eğitiminin yasak olduğu zamanlarda, trende bir oda tutan ve yolculuk bahanesi ile gizlice Kur'an eğitimi yapan bu zat bazen de bulunduğu eve işçi tutma görüntüsü altında Kur'an talebesi yetiştirmiştir. Dışarıdan bahçıvan, temizlikçi, şoför gibi görünen bu kimseler aslında Süleyman Efendi'nin mesai ücreti vererek okuttuğu öğrencileridir. Nice hocaların kafasını çıkartmaya ve dikkat çekmeye korktuğu dönemlerde o hükümete Kur'an eğitimi ile ilgili çeşitli başvurularda bulunmuştur. Bu başvuru metinlerine zamanın birçok hocası imza atmaktan çekindiği halde, o bütün bu girişimlerinin arkasında durmuştur. Merhum Süleyman Efendi hazretlerinin kursları bugün de halisane hizmetler vermekte olup, pırıl pırıl talebeler yetiştirmeye devam etmektedir.

Başka bir örnek ise yine bir Kur'an hizmetkârı olan merhum Yahyalılı İpek Hocadır. Örnek yaşantısı ve yumuşak mizacından dolayı kendisine İpek Hoca denilmiş ve halk tarafından da çok sevilmiştir. Maddî imkânlarını ilim aşkıyla kitap alarak ve talebelere harçlıklar vererek harcamış, Yüce Allah için sürekli gayret sarf etmiştir. Ömrü boyunca kirada yaşamış, ancak son zamanlarında bir ev yaptırabilmiştir. Ömrünü ilimle, irfanla, eğitimle geçirmiştir. Karda kışta köylere yürüyerek bazen de bir binek hayvanının sırtında gitmiş oralarda vaaz-ı nasihatler etmiştir. Her yönüyle saygıyla anılmayı hak eden bu örnek şahsiyettin Mavi Yayıncılıktan çıkan "Gayp Erenleri" adılı bir de kitabı vardır.

Sivas Zincirli Minare Camii'nin emekli imamı Tahir Hoca da bu fedakâr kimselerdendir. O da ömrü boyunca Arapça ve dini ilimler tedrisatı yapmış bunun karşılığında talebelerinden hiçbir ücret talep etmemiştir. Öğrencilerinin derslerden kalmamaları için hasta olduğu günlerde bile derse devam etmiştir. İlim onda kesinlikle bir kibir ve gurur vesilesi olmamıştır. Bilakis, kendisinden çok az bilgisi olan insanları bile önemseyerek dinlemiş, onlara değer vermiştir. Kendisinde İslam ahlakının birçok örneğine şahit olduğum Tahir Hocamız bir güzellik timsali, vakar sahibi bir âlimdir.

Son bir örnek de üniversite hocalığından Eyüp Sultan Sibyan Mektebi bekçiliğine terfi ettiğini söyleyen Dr. Mehmet Emin Hocadır. Tinercilerin yatıp kalktığı, yanmış ve yıkılmış olan bir binayı bugün pırıl pırıl bir tefekkür bahçesine çeviren Mehmet Emin Hoca, orada yüzlerce insana tefekkür, Kur'an- Kerim, Ney, Hat, Arapça ve İngilizce dersleri verilmesine vesile olmuştur. Sokak çocuklarının topluma kazandırılması için de çeşitli gayretlerde bulunmaktadır. Biz orada geçen gün sokak çocukları ile birlikte bir kahvaltı yaptık ve hizmetleri yerinde gördük. Sizleri de Sibyan Mektebine bekleriz. Yer: Eyüp Sultan Camii'nin arkası. Şimdi burada ismini zikretmemiz gereken birçok isimler vardır. Bir yazının boyutlarını aşacağından dolayı, onlardan da başka yazılarımızda bahsetmek üzere şimdilik noktayı koyalım.

Not: Düğünüme teşrif eden Milli Gazete Genel Yayın Yönetmeni Sayın Necdet Kutsal Bey'e, Saadet Partisi İstanbul İl Başkanı Sayın Erol Erdoğan Bey'e, Eyüp Sultan Sibyan Mektebi Genel Koordinatörü Sayın Dr. Mehmet Emin Bey ve kıymetli eşine, arkadaşlarım Umut Bulut, Yücel Yenilmez, Serap Öztuncer, Malik ve Kamerunlu Adil Nur'a, telgrafları elimize ulaşan Sayın Prof. Dr. Numan Kurtulmuş, Sayın Şevket Kazan ve Sayın Temel Karamollaoğlu'na ve düğün sonrası tebrik iletisi aldığım haber5.com'un değerli yöneticileri Sayın Mehmet Ali Bolat ve Sayın Salih Eren beylere teşekkür ederim. Hususen vaazlarını dinleyerek kendimi yetiştirmeye çalıştığım ve örnek aldığım İçerenköy Merkez Camii Emekli İmam Hatibi Mahmut Usta Hocaefendi'ye düğün sohbetini verme lütfünden dolayı özellikle teşekkür ederim.