Prof. Dr. Necmettin Erbakan Namaz ve proje adamı...

Sofudur, dindardır, çalışkandır. Hayatının yarısını namaz, yarısını projeler işgal eder." Bu sözler, Erbakan Hoca hakkında ve İstanbul Teknik Üniversitesi'nin 1947-48 mezunlarını tanıtan Arı adlı albümde geçiyor. (Bakınız: Basında Erbakan, MNP İzmir Gençlik Teşkilatı, 1970) Bu sözler yazıya geçirildiğinde Erbakan Hoca, 21 yaşındadır ve üstelik memlekette İnönü ve onun partisi CHP hâkimdir. İsmet İnönü'nün ve CHP'nin din ve dindarlara karşı tutumunu göz önüne aldığımızda; teknik üniversitede namazlı niyazlı bir gencin fakülteye ikinci sınıftan başlaması ve "gününün yarısını namazla geçirmesi"  ne demektir, sanırım anlaşılır. Bu satırları yazanı bilmiyoruz; ancak Erbakan Hoca bilebilir o kişiyi. Fakat gözlemlere, yakından şahitliğe dayandığında şüphe yok. Belki kayda geçsin, istihbari bilgi olarak kullanılabilsin diye düşünmüşlerdir. Belki de içinde yakıştıramama duygusu vardır. Ama bozuk saatin bile günde iki kez doğruyu göstermesi gibi, bu satırları yazan kişi de farkında olmadan İslami bir kuralı söylüyor. Bu ifade bize, dünyanın, ahiretin tarlası olduğunu anlatıyor. Din ve dünya işlerinin ayrılamazlığını, birlikteliğini;  uçmak için iki kanadın gerekli olduğunu ve Erbakan Hoca'nın da bu niteliklere en eski zamandan beri sahip olduğunu söylüyor bu sözler.

Hoca'dan ve neslinden beklenen sadece proje adamı olsaydı; namaz ile üniversite tahsili, üstelik teknik üniversite ve mühendislik bir arada düşünülemiyordu. Erbakan Hoca ve arkadaşlarının bu terbiyesi öncelikle ailesi, saniyen Zahit Koktu Hazretleri ile ilgilidir. Yazıyı yazan kişi özel olarak Hoca'nın dindarlığını söylüyor; ama "sofu (sufi)" olduğunun özellikle altını çiziyor. Demek ki Erbakan Hoca'nın tasavvufla ilgisi de biliniyor o zamanlar.

Türkiye'nin geleceğini okuyan ve okutan Görünmeyen (Açık) Üniversite hocası Zahit Efendi Hazretlerini bu babda hayır, dua ve fatiha ile anmak gerekir.

Osmanlı'nın kuruluşu, Türkiye'nin gidişatı

Ben bunu bilir, bunu söylerim. Aksini iddia eden varsa beri gelsin. Osmanlı'nın kuruluşunda Şeyh Edebali ne ise Türkiye'nin gidişatında Zahit Koktu ve Abdülhakim Arvasi Hazretleri de odur. Şeyh Edebali, Osman Bey'i keşfetmiş, yetiştirmiş ve dünyanın gidişatını değiştirmiştir; Zahit Koktu Hazretleri, Erbakan Hoca'yı; Arvasi Hazretleri de Necip Fazıl'ı keşfetmiş, yetiştirmiş ve geleceğimizi şekillendirmiştir. Türkiye'de dost düşman herkes kabul eder ki Türk şiirinde, düşünce ve basın hayatında bir Necip Fazıl öncesi, bir de Necip Fazıl sonrası vardır. Aynı şekilde, Türk siyasetinde bir Necmettin Erbakan öncesi vardır, bir de Necmettin Erbakan sonrası... 1969'la başlayan süreç, 74'te Kıbrıs zaferiyle Türk siyasi hayatına mal olmuş, 27 Mart 1994'te mahalli olarak merkeze yerleşmiş; 24 Aralık 1995'te şahlanışa ve efsane iktidara dönüşmüştür. Erbakan Hoca sonrası siyaset hâlâ devam ediyor. Efendim; Demirel, Ecevit, Türkeş de var, bunları ne yapacağız, diyenlere deriz ki; bir Ecevit ve Demirel sonrası gerçekten var mı? Hani nerede? Bu isimlerin kendileri vardır ama siyasetleri yoktur. Türkeş'in yürüttüğü siyaset ile Demirel'in yürüttüğü siyaset arasında temelde bir fark olmadığı için ona ayrıca bir paragraf açmıyorum.

Erbakan Hoca'nın tahsil alanını mühendislikle ilgili seçmiş olması, Cumhuriyetin kalkınmacı projesi ile ilgili değildir; aynı zamanda İslami hareketin tabiatına da uygundur. Çünkü Hoca'nın yetişme yıllarında medrese geleneğinden gelen bir kişinin parti kurmasına, siyaset yapmasına izin verilmeyeceği açıktır. Saniyen, bu hareket, entelektüel bir duruşu ve pozitif bilimleri de uhdesinde bulundurmak zorunda idi. Çünkü Cumhuriyet, yeni bir toplum ve nesil inşa etmekte idi. Öyleyse o neslin dilini kullanacak bir üniversite hocasına, Batı'yı da tanıyan bir bakış açısına ihtiyaç vardı. Kalkınmacı yönetimin en çok değer atfettiği pozitif bilim ve mühendislik bunun için en uygun hareketti. Bütün bunları resmin geriye doğru okunmasından çıkarıyoruz; ancak burada ilahi planı da hatırlamak gerekir.

1940'lı yıllarda bir üniversite talebesinden beklenen şey, öncelikle ve sadece, alanında Batı'yı tanıması, onu taklit etmesi ve etrafına Batı bilimini ve yaşantısını, Batılaşmanın gerekliliğini anlatmasıdır. Ama Erbakan Hoca bütün hesapları alt üst ediyor: Sınıf arkadaşlarından Prof. Dr. Mustafa Köseoğlu bu durumu şöyle anlatıyor: "Üniversitemizin mescidi vardı. Cuma günleri Erbakan'la beraber oluyorduk. Rahmetli Kirazoğlu abimiz de bizim başımızdı. Herkese bir konu verirdi. Necmettin Erbakan Bey'e de Besmele konusu verildi, iki hafta üst üste besmeleyi bize çok güzel bir şekilde anlattı."

Mühendisten besmele şerhi dinlemek

Bir kişi bize söylesin: Besmele, iki hafta nasıl anlatılır? Anlatılacak nesi var, gibi görünüyor, değil mi? Oysa ciltlerce kitap yazılsa sezadır bu konuda. Anlatmak, anlatabilmek için öncelikle anlamak sonra da bilmek gerek. Bir mühendisten öte, külliyetli bir âlim olmak gerek bunun için. Mühendisten besmele şerhi dinlemek. İşte Erbakan Hoca'nın Demirel'den ve diğerlerinden farkı budur.

Proje mi çizilecek, makine mi yapılacak; önce besmele çekeceksin; besmelesiz işin sonu kadüktür ki, bu da hadiste ifade edilmiştir. Kanaatimiz odur ki Erbakan Hoca'nın aldığı siyasi, kültürel, ekonomik sonuç o besmele şerhi ve de günün yarısını alan namaz ile ilgili olduğu kadar; diğer yarısını alan projelerle de ilgilidir. Odalar Birliği'nde başlayan Anadolu'yu Kalkındırma Projesi, Gümüş Motor Fabrikası, Ağır Sanayi Hamlesi, İslam Ortak Pazarı, Adil Düzen, Önce Ahlak ve Maneviyat atılımı ve D-8'ler hep bu proje adamı olmanın semeresidir.

Söz dinden, dindarlıktan açılınca Başbakan Erbakan'ın haccından da bir cümle ile bahsetmeliyiz. Bu haccın; daha öncekilerden farklı anlam ve değeri vardır. Çünkü hacca giden kişi, bütün makam ve mevkiini geride bırakarak ilk fırsatta hamd'e ve şükr'e koşan, ümmet ile yekvücut olmuş; Müslümanların yıllık kongresine katılmış ve manevi olarak İslam Birliği'nin tesis edildiği yere gitmiştir. Erbakan Hoca, haccı ile Osmanlı Padişahlarının yapamadığı bir şeyi yapmıştır. Bunları anlamak için iman ve izan sahibi olmak gerekir ki o dönemde bunlardan yoksun nice adamın hezeyanlarını dinledik bu konuda. Onların irabda mahalli olmadığı için burada da onları es geçiyoruz.

İnsan yedisinde ne ise yetmişinde odur. Bendeniz Erbakan Hoca'nın yanında, yöresinde hiç bulunmadım. Bir toplantıya yetişmek üzere önümden seri adımlarla geçerken gördüm bir kez; o kadar. Milli Görüş'ün kırk yıldır öncüsü olan ve bu günlerde tekrar başladığı zamanlardaki gibi heyecanla davasına sarılan Erbakan Hoca'nın hayatı aynı tarif üzere gidiyor desem yanılmış olmam. Şimdi de gidin, hayatını ikiye ayırmış olarak göreceğinizden eminim: O hayatın yarısında namaz, diğer yarısında projeler vardır.

Söz buraya gelmişken, "ortalıkta dolaşan gömleğini çıkarmış bazı kişiler hakkında artık sorunu sor" mu diyorsunuz? Onu da siz sorun artık. Ben az söyledim, siz çok anlayın vesselam.