Peygamberimizin eşleri

Hz. Hatice'nin vefatı ile hane-i saadet sessiz, yalnız ve hüzün dolu idi.

Ev neşe'sini kaybetmişti.

Hz.Fatıma daha çocuktu.

Ailenin bu kederli durumuna şahit olanlardan Havle, dünürcülük yapmak için Peygamberimizin yanına vardı.

Müslümanlar bir avuçtu.

Aday, Sevde binti Zem'a idi.

Bu mücadele kadını, eşinden önce Müslüman olmuştu.

Eşi de Müslüman olunca, müşriklerin işkencesi bu aileyi rahat bırakmamıştı.

Habeşistan'a hicret etmişlerdi.

Ne ki, Sevde'nin imtihanı bitmez.

Eşi Serkan, dinden dönmüş; Hıristiyan olarak ölmüştü.

Gurbetten kanatları kırık dönmüştü Mekke'ye.

Çocukları ile birlikte yuvayı ayakta tutmaya çabalıyordu. Havle'nin dünürcülüğüne, itiraz etti.

Tereddütleri olduğunu söyledi.

Altı çocuklu bu yaşlı kadın, Kâinatın Efendisinin başını ağrıtırdı.

Rasulullah: "kadınların hayırda üstünü, küçük çocuklarından dolayı meşakkate uğrayanlardır."deyip onunla evlendi.

Bugün altı çocuklu yaşlı bir kadını ikinci eş olarak alabilecek bir babayiğit var mı ki, kalkıp kendilerini Peygamberle kıyaslamaya kalkışmaktalar.

Peygamber evlendi, biz de evlenebiliriz demeye getirmekteler.

Bir diğer eşi, Zeynep binti Huzeyme.

En soylu kabilelerden Sa'sa'ya mensuptu.

Zeynep'in eşi Bedir'de şehit olunca dul kalmıştı.

Bu arada Sa'sa kabilesi ile Müslümanların arası bozulmuştu.

Zeynepse kabilesine inat müslümandı.

Rasulullahla olan bu kutlu evlilik, iki tarafı akraba yapmış, aradaki husumeti yumuşatmıştı.

Ne ki peygamberimizle evliliği birkaç ay sürmüştü bu soylu kadının.

Vefat etmişti.

Bir başka eşi Ümmü Seleme.

O da, İslamla şereflenmenin ağır faturasını ödemişti.

Yine çok çocuklu bir kadın, müşriklerin eziyetinden kurtulmak için eşi ile yollara düşüp, yurdunu yuvasını terk edip, Habeşistan'a sığınmıştı.

Arkasından Uhud savaşında çok sevdiği eşini yitirmişti. Yine bir dolu çocukla, kemale ermiş yaşı ile mazlum bir kadını yeni zorluklar beklemekte idi. Mekke'nin uluları bu soylu kadınla evlenmek istediler.

Ne Ebubekir'i kabul etti, ne Ömer'i.

Rasulullahın teklifine de mazeret gösterdi.

Yaşlı olduğunu, çok çocuklarının onu rahatsız edeceğini ve kıskanç biri olduğunu, onu üzebileceğinden çekindiğini anlattı.

Rasulullahın çok evliliğini gösterenler, tek çocuklu bir hanımdan bile öteye kaçarken; yaşı kemale ermiş bir bayanı kabul ederler mi acaba.

Hikmetli evliliğinden biri de halası kızı Zeynep binti Cahş.

Evlatlığı Zeyd, Zeynep'i çok sevmişti.

Rasulullah'tan dünürcü olmasını arzu etti.

Ama arada hiç denklik yoktu, Rasulullah itiraz etse de, Zeyd çok ısrar etti. Bu nazik durumu Zeynep'e açtı ama hala kızı, onu kabul etmesinin mümkün olmadığını fakat Rasulullahı kırmamak için razı oldu.

Ama evlilik iyi gitmedi.

Zeyd, bu kez de boşanmak üzere gelmişti, Peygamberimize.

Rasulullah çok üzüldü.

Kendisini, kuzeninin mutsuzluğuna sebep olarak hissetmişti.

Zeynep'le evlenmeyi düşünüyordu ama dedikodudan çekiniyordu.

Evlatlığının boşadığı eşi idi.

Gelen ayet ile bir sakınca olmadığı ilan edilmişti.

Zeynep, evlilik müjdesini aldığında, şükür secdesine kapandı ve iki ay oruç tuttu.

Bir diğer ilginç evliliği, Ümmü Habibe.

Ebu Süfyan ve Hind'in kızı, Muaviye'nin ablası.

Eşi ile birlikte ilk Müslüman olanlardan.

İlk Habeşistan'a hicret edenlerden.

Ne ki yine ağır bir imtihan gelip bulmuştu, Ümmü Habibe'yi.

Eşi Hıristiyanlığa girmişti.

Bu imanlı kadın derhal boşanmıştı eşinden.

Gurbette bir de yalnızlık eklenmişti kaderine.

Çektiği sıkıntıları haber alan Rasulullah, Necaşi'ye mektup yazarak, Ümmü Habibe'yi kendisine nikâhlamasını istedi.

Bunu duyan Ümmü Habibe, sevincinden ağlamış; kolundaki iki bileziği ve parmağındaki yüzüğü haberi getirene vermişti.

Ümmü Habibe o esnada 55 yaşında idi.

Peygamber düşmanı Ebu Sufyan'ın kızı hane-i saadete gelin gelmişti. Bu hanımların, yaşadıkları devir için yaşlı sayılacak bir yaşta olmalarına karşın, üstelik pek çok soylu ve genç kadının Rasululullahla evlenme arzularına rağmen, tercih sebebi olmaları; bugün sıradan insanlar için bile imkânsız bir durum.

O kadar çocuğun gürültüsünü kim kabul eder.

Ne ki, Müslüman olmanın bedelini ağır ödemiş bu hanımlara; peygamberle izdivaç büyük bir ödüldü.

Müminlerin annesi olmak gibi yüksek bir paye taşımaktı.