Otçu dükkanları ve yarım doktorlar

Alternatif tıp adı altında her mahalleye "Otçu" dükkanları açıldı. Böylece "Alternatif tıb" adı da kirletilmiş oldu. O dükkanlardan birinde çalışan bir delikanlı anlattı geçen gün, "Adam "otçu" dükkanımıza girdi ve baştaki kellik için sürecek bir yağ istedi.

Ben de ona başımı eğdim dökülmüş saçlarımı gösterdim.

Adam anladı ve hiçbir şey demeden çıkıp gitti.

Gitti ama bizim otçular bunun için de uyduruk merhemler satmaya devam ediyorlar" diyor.

"Hocam, saç ektirsem ne olur?" diyenlere zaruret varsa dinen haram değil ama tıbben ne olur sorusunu dürüst ve uzman doktorlara sorman gerekir" diyorum.

"Dürüst" kelimesini özellikle söylüyorum.

Bugünlerde bir çok işadamı, iyi gelir getiren iş yerlerini kapatıp sağlık alanına yöneliyorlar ve daha kârlı olduğunu söylüyorlar.

Daha kârlı olması için dürüstlükten taviz veriyorlar.

Bir hafta önce televizyonda konuşan bir estetik cerrahı sorulan bir soru üzerine  "Ben bir çok hastamı kovarım" diyor ve gerekçesini söylüyor.

Parası bol olan genellikle kadınlar, kusursuz yüzünü, hayran olduğu filan artiste benzetmek için kestirmek üzere geliyor ve ne istersen veririm havasıyla estetik ameliyat istiyor.

Ben önce onu iknaya çalışıyorum ama ikna edemeyince çıkmasını istiyorum" diyor.

İsteğe göre kesip biçen doktorların olduğunu ve başarısız ameliyatların sonunda kendisine gelenlere de el atmadığını anlatıyordu.

Saç ektirmek isteyen dostlarıma yine dürüst ve uzman doktor bulmasını söyledikten sonra bir de gücü olduğu halde ektirmeyenleri göz ardı etmemesi gerektiğini söylerim.

Sayın Süleyman Demirel, Başbakan ve Cumhurbaşkanı olduğu halde, profesör doktorlar, tüm hastaneler ve hazine elinin altında olduğu halde saç ektirmedi.

Bunları da gözetmesini söylerim.

Şişman bir dostumun birkaç kilo verdiğini görünce nasıl olduğunu sorduğumda Amerika çıkışlı bir ilacın elden ele pazarlandığını ve kendisinin de aldığını, faydasını da gördüğünü söylediğinde ben yine "dürüst ve uzman" doktor tavsiyesinden sonra "Dünyada en fazla Obezit insanın olduğu ülke Amerika'ymış. Ya bu ilaçların faydası yok veya bu tür ilaçlar ileride obeziteye yol açıyor ve sağlık sektörünün sömürüsü artıyor" demiştim.

Aradan birkaç ay geçtikten sonra kilolarının eskiye oranla biraz daha arttığını gördüm.

Allah başa vermesin. Şimdilik çaresi olmayan dertlere tutulanların hastanelerden, doktorlardan ümidi kestikten sonra dinin ve tıbbın kabul etmediği yollara ve hergelenin tavsiyesine uyar hale geldiğini görüyoruz.

Eh ne demişler "Suya düşen yılana sarılır." Anadolu'dan İstanbul'a tedavi olmak için gelmiş elli beş yaşlarında bir Parkinson hastasını görmeye gittiğimde "Filan doktor, filan hastanede, beynime pil takacak ve titrek geldiğim evime sağlam dönecem" dediğinde içimden geçenleri bu ümitli adama söyleyemedim.

Çok saygın bir hastanede ameliyat yapacak doktoru ikimizde tanımıyoruz.

Benim içimden "Muhammet Ali Clay da Parkinson hastası. Parası bol. Eğer böyle bir şey riskli olmasa taktırır beynine bir pil ve titremez" diye geçti.

Ümit dolu o hasta, ameliyat masasında kaldı ve evine cenazesi gitti.

Almanya'dan Türkiye'ye gelip gözüne gözlük takmaktan bıkan ve gözlüğü gözünün içine taktırmak isteyen bir dostum, hastaneden randevu alır, muayene olur ve merceğin Almanya'dan gelmesi için bir aylık zaman verirler.

Ben, dostuma sordum, "Mercek Almanya'dan gelecek, tıbbı bilgiler Avrupa'dan ve Amerika'dan geliyor. Sen, bu ameliyatı neden Almanya'da yaptırmadın?" dediğimde  "Almanya'da insanın değeri çok fazla. Doktorlar bir yanlış iş yaparsa hastanenin tamamını satsalar gözün tazminatını ödeyemezler. Onun için şimdilik yapmıyorlar ve Türkiye'ye yönlendiriyorlar" dedi.

Ben de kendisine "Dünyanın en zenginlerinden olan Microsoft" şirketinin sahibi Bill Gates gözlükle dolaşıyor" demiştim.

Sağlık hırsı olan, paragöz olmayan, doğru, dürüst ve sahasının uzmanı doktorlardan ayrılmayın.

Rabbimiz buyurur:

"Muhakkak Allah, size emanetleri ehline vermenizi, hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emreder.

Allah bununla size ne güzel öğüt veriyor. Muhakkak Allah işitici ve görücüdür." (Nisa süresi ayet 58)