Niyetin iyi olması yetmez

Niyet iyi olmalı, amel/eylem de Kur'an ve Sünnet ölçülerine uygun olmalı. Emir'ül mü'minin Ebu Hafs, Ömer b. Hattab (r.a.)'dan, o şöyle demiştir: "Rasülüllah (s.a.v.)'den işittim, şöyle buyuruyordu: "Ameller niyyetlere göredir. Herkese ancak niyyet ettiği vardır. Kimin hicreti Allah'a ve rasülüne ise onun hicreti Allah'a ve rasülünedir. Kimin de hicreti eline geçireceği bir dünya veya nikah yapacağı bir kadına ise onun hicreti, hicret ettiği şeyde son bulur."

Buyurmuş ve bu hadis ilim adamlarımız tarafından dinin dörtte birini açıklayan hadis olarak nitelenmiş ve birçok hukuki kuralın temeli olarak bu hadisi esas almışlar.

(Bu hadis, Buhari'de 54, 2392, 3685, 4783, 6311, 6553 nolarda geçmiştir)

Niyet: "Kalbin, bir şeye doğru yönelmesidir." diye tarif edilmiş. Kalbin bir şeye meyletmesi, o şeye doğru gönlümüzün akması için o şey hakkında bilgimizin olması gerekir.

Onun için niyetten önce bilgi gelir.

Binlerce kilometre yolu uçarak geçen bülbül, gül aşkıyla o yolları geçer.

Gül hakkında bilgisi olmasa o uzun yolu aşmaya niyet etmezdi. Ormanda aslan gören adamın kaçmaya niyetlenmesi, tavşan gören adamın, tavşanı okşamaya niyet etmesi o ikisi hakkında bilgi sahibi olmasından kaynaklanır.

Bilgi var, niyette var ama yapmaya gücümüz yetmiyor. Kötürüm adamın, aslandan kaçmaya niyet ettiği halde gerçekleştirememesi gibi.

Niyet, dilden dökülen temenniler değildir.

Niyet bir şeye doğru kalbin aşk derecesinde yönelmesidir.

Susuz toprağın suya, bülbülün güle, Mecnunun Leyla'ya hasreti ve arzusu gibi arzu duymaktır.

İşte böyle bir niyet, gerçekleşmemiş olsa bile niyet sahibine sevap kazandırır.

Çünkü onun o aşk derecesindeki isteği onun içini güzelleştirmeye, süslemeye devam ediyor.

"İyi niyet, haramı helal kılmaz" kaidesi geliştirilmiş ve böylece "Hırsızlık yapayım da fakirlere dağıtayım, hortumladıklarımdan cami yapayım" gibi güzel görünen kötü niyetlerin önüne geçilmiştir. Yaptığımız her işte niyet, o işin farkına varmamıza sebeptir. Bir manzara seyrederken manzarayı topyekun görürsünüz.

Ama bu manzara içinden yalnız gül ağacına veya bir papatyaya gözlerinizi çevirirseniz bu bir niyettir ve farkında olmadır.

Niyet, gönlümüzün eylemidir.

O eylemin dışa çıkabilmesi için organlarımızı kullanır.  Meselâ, çocuğunuzu seviyorsunuz.

Bu, kalbinizin eylemidir. Çocuğunuzu bağrınıza bastığınızda içteki sevginiz organlarınızla dışa çıkarken hem dışınızdaki o iyi niyetinizden faydalanıyor, hem de sizin içinizdeki gönül eylemi olan o sevginiz dışarı çıkınca içinizdeki sevgi de artma meydana gelir. Gülü görmek ve koklamak niyeti içinizi güzelleştirir. Ama gülü koklarsanız, hem yararlanmış olursunuz, hem de gül sevginiz artar.

İyi niyetlerimizin mutlaka dışarı çıkması ve çevremizle paylaşılması gerekir.

İslâmi hizmetlerini takdir ettiğim değerli bir hoca efendi az da olsa bazı istismarcıların olduğunu ve işsiz kalmış birinin mahallede bir apartmanı kiralayıp, bir de hoca bulup mahallede Kur'an kursu açtığını ve kurs için topladığı paralarla hem kursun hem de kendi evinin ihtiyaçlarını karşıladığını anlatmıştı.

Ben bu tür istismarları duyduğumda o istismarcının da ıslahı için dua ederken yaptığı işin kendisine sevap kazandırmasa da dinime hizmet ettiğine inanırım. Camisiz bir mahalleye cami yaptırma derneği kuran, kendisini başkan yapan ve topladığı parayla hem camiyi yapan hemde başkanlık maaşıyla evini geçindiren bu sayıları az istismarcılar bile dinimize hizmet ederler de Buhari'nin Sahih'inin birinci hadisine göre onlar para için yapmışlarsa sevaptan mahrum olurlar, paraya kavuşurlar.

İstanbul'un bir semtine yerleşen istismarcının biri, mahalle gençlerini toplar.

Bunları radikal İslâmcı yapar.

Ellerindeki parayı hizmet için topladıktan sonra kayıplara karışır.

Ama o delikanlılar hâlâ birlikteliklerini korumaya ve kurdukları vakıflarla çok güzel hizmetler etmeye devam ediyorlar.

Kimse bu dini istismar edemez. İstismarcılar da hizmet ederler ama sevap alamazlar.

Bizim hem niyetimiz, hem hizmetimiz, hem akibetimiz hayır olsun.