Menzile yolculuk

Nuh’un gemisi… Rablerinin emri üzere yola çıkmış bir avuç insan... Yine aynı emirle onlara eşlik eden hayvanlar… Kuru toprağa ayak basmanın, Rabb’in rızasına erişmenin umuduyla yola çıkanlar… O kutlu kaptana tâbi olanlar… Ya Nuh… Tüm zerreleriyle yakarışta: “Rabbi enzilnî münzilen mübâraken ve ente hayrulmünzilîn!”(Mü’minûn, 29)

Her bir Kur’an ayeti ruhumuza dokundukça ona olan ihtiyacımızı her defasında yeniden fark ederiz. Her bir kıssa, her bir dua, seçilmiş her kelime ilahi hikmetin pırıltılarını hissettirir muhatabına. O’nun sözleri… Nuh’u, Yusuf’u, Salih’i, Şuayb’i  anlatan sözler… Kullarına rehberliği… Fırtınalardan, karanlıklardan, derinlerden kurtuluş… Teslim olmuşların Rabb-i Rahim’in talimi ile huzura varışları…

Dünyanın her bir dönüşü ile “dünya gemisine” binenler, inenler… Hayat yolculuğunda Rablerinin rehberliğini arayanlar… Aradığının farkında olmayanlar…

“ Rabbi enzilnî münzilen mübâraken ve ente hayrulmünzilîn!.”

Yola çıkmışların duası. Niyetine girmişlerin duası. Yolcuların duası. Adeta ışınlanırcasına haftadan haftaya, aydan aya ömür deviren kulların duası. Yolda kalmışların duası.  Zamanı dolmak üzere olanların duası. Nereye gideceğini bilmeden koşanların duası… Her rüzgara yelken açanların duası.

“Rabbi enzilnî münzilen mübâraken ve ente hayrulmünzilîn!”

Yalancı hedeflerle aldatılmışların duası.  Menzilini unutmuşların duası. Bizim duamız. Yavrularımızın duası. Ana babalarımızın duası.

“[Nuh:] ‘Ey Rabbim!’ dedi. ‘Onların bu yalanlamalarına karşı bana yardım et!’ Bunun üzerine, biz de ona: ‘Bizim gözetimimiz altında ve (sana) vahyettiğimiz yöntemlerle [seni ve seninle beraber olanları kurtaracak olan] gemiyi yap’diye vahyettik. Ve hükmümüz gerçekleşip de seller halinde yeryüzünü sular kapladığı zaman her cins [hayvandan] bir çifle birlikte –haklarında ceza hükmü verilmiş olanlar dışında- aileni bu gemiye bindir ve sakın, haksızlık yapmış olanlar için bana başvurma;  çünkü onlar kaçınılmaz olarak boğulacaklar!

‘Sen ve seninle beraber olanlar gemiye yerleşir yerleşmez de ki: ‘Bütün övgüler, bizi bu zalimler topluluğundan kurtaran Allah’a aittir!’

De ki: ‘Ey Rabbim! [Senin tarafından] kutlanmış, güvenli kılınmış bir yere eriştir beni; çünkü, insana erişmesi gereken yere nasıl erişeceğini en iyi gösteren Sensin!’

 Bu [kıssa]da, muhakkak ki, [düşünen insanlar için çıkarılacak] dersler vardır; ve şüphesiz, Biz [insanı] sınavdan geçirmekteyiz.” ( Mü’minun Sûresi, 26-30)