Şu insanı yakıp kavuran duygu sağanağı; aşk yani... Olmasaydı tabii ki eksik kalırdı insanoğlunun varlık sebebi. İyi ki aşk var iyi ki insan arayışlar içinde oldukça kendine yaklaşıyor. En çok da şairin başının belası oluyor aşk derdi. Bir ateş basma hali, bir susuzluktan ciğeri yanma hali. Yani aşk işte...
Arif Dülger yazdığı onca şiiri; Şiir Nöbetleri, Geçmiş Zaman Düşleri, Ses Ver Bana, Bana Aşkı Sun adlı kitaplarını bir araya getirince, adına Meğer Aşk İmiş dedi. Bu ezeli ve ebedi duyguyu kitabına isim olarak verdi. Yani hayatın anlamını bize bir defa daha hatırlatmış oldu böylece. Aşksız olunur mu hiç olmaz tabii...
Arif Dülger şiiri özünden yakalıyor insanı. Alttan alta kaynayan bir suyun coşarak bir yerlerden taşması halini andırıyor bende. Durgun gibi ama değil. Daha çok bir özlemin ritimli imgeleri eşliğinde örüyor şiirini. Bu bir arayış... Belki de Mavi Tuna özlemi. Rumeli aşkı. Yarısı orda, yarısı burada bir rüzgâr... Alttan alta yüreği burkan yanık bir türkü: "Bir evler yaptırdım Ramizem saraya karşı / Giyin de kuşan more Ramizem âleme karşı."
Zinhar ne alaka diye sorulmaya. Rumeli bir bitmez ağıt. Acı bir mısra. Keskin bir kılıç darbesi... Sonra esenlik için bir kıyam. Bir yürüyüş, bir hamle: "Umut kervanına ram olmuş ey dünya yolcusu."
Yol uzun. Yol meşakkatli.
Arif Dülger'in şiirleri alakamı çekiyor. Sırrı faş etmek, yıldızları yakalamak gibi bir şey bu... Dahası, bilhassa özümsenmeye çalışılarak Düşçınarı dergisinde yayınlanan yeni şiirler, ciddi bir şekilde kendini yenileme, arama, bulma, kendini aşma çabası içindeki bir şairin belirgin, açık, coşkulu arayışlarıdır. Bütüncül bir bakışla bakıldığında arayışın ateşin bir şekilde sürmekte olduğu kesinlik kazanıyor
Uyumlu bir içerik, anlam uğruna zora sokulmamış, tedirgin olmayan bir ritim ve imgelem! "Gül Darası" işkenceyle sıkıştırılıp bir araya getirilmiş harflerin bütüncül dünyasında ağırlığı olan bir imgenin de ister istemez ateşini yakıyor."Yalnızlık Dilim Dilim" şiiri ise rahat bir söyleyişin adı gibi okunuyor. Demem o ki, Arif Dülger şiirinin geleceğini irdeliyorum ben. Bunca kitaptan sonrasını... Arayışlarını, içindeki volkanı irdeliyorum. Derinden kopup gelen lakin yerinde duramayan, ileriye bakan bir şiiri... Ritim arayışları, uyak peşinde koşmak ve uçuk bir dalgayı yakalamak...
Meraklısına not:
Arif Dülger, Meğer Aşk İmiş, İstanbul Yayınları


Bu yazı
Bu yazıya ait yorumları RSS ile takip etmek için
Etiketler:



