Marjinal ne demek amca?

Biz, yabancı dillerden kelimeler kullanmaya çok meraklıyızdır. O kelimelerin sözlük anlamını bilmesek de, kullanıldığı yere bakarak, karineyle anlam çıkarır, kullanırız. Bunlardan biri “karizma”dır, biri “parametre”dir, biri, “marjinal”dir. “Psikoloji”yi hiç sormayın. Her gün “ruhbilimimiz” bozulup duruyor. Psikoloji ruhbilimdir biliyorsunuz. Daha çok var da   şimdi aklıma gelmedi, uzun uzun düşünecek vaktim de yok. Ha, biri de diplomaside kullanılan “nota” idi. Hatta Başbakan da benim gibi endişelenmiş ve bunun “müzik nota”sıyla karıştırılmaması için uyarıda bulunmuştu.

*

Başbakan K. T. Üniversitesi’nin açılışında “terör”e dair bâzı imalarda bulunarak kimliğimiz ve birikimimizle övünüyor ve terör dahil hiçbir plan, proje, provokasyon ve tahrikin bunu bozamıyacağını söylüyor. (İşte biri daha çıktı ortaya: Provokasyon)

“Lütfen özgüvenimizi zedeleyecek, gücümüz zaafa uğratacak marjinal seslere kulak vermeyelim! diyor.”

Başbakan bundan sonra da hayret verecek şeyler söylüyor:

“Özellikle içinden geçtiğimiz bu süreçte bütün dikkatimizi emeğe, dayanışmaya, rekabete, dünyadaki gelişmeleri doğru okumaya ayıralım.” (Doğru okumak, okumak” gibi yeni türedi “söylemler”i de başka bir yazımda ele alacağım.)

Özelleştirmelerden, İstanbul için geliştirilen yeni işgal projelerine, limanların ve stratejik bölgelerdeki arazi satışlarına kadar, her yere sionist kökenli küresel sermayenin parmağı ve burnu bu kadar girmişken emeğin, dayanışmanın, rekabetin, dünyadaki gelişmeleri doğru izleyebilmenin nasıl mümkün olacağını, tabii, bilmiyoruz.

Politikamız, dış politikamız, medya haberlerimiz hepsi baştan aşağıya mizah ve kara mizahken ben boş durur muyum, ben de biraz mizah yapayım bâri dedim. Baksanıza Almanya seçimlerinde Merkel’in kaybı sayılan başa baş sonuçlara, bizim medya “Türkiye’nin Zaferi” başlığını atıyor. Almanya ile Türkiye’yi, Alman iç ve dış meseleleriyle Türkiye’ninkileri karıştırmak bu kadar olur!

*

Aziz Nesin’in bir hikayesi vardır. Eve gelen misafir, küçük çocukların bütün sorularına cevap verilmesinden yanadır. O evin çocuğu da ilk dakikalardan başlıyarak misafir beyin kucağına oturu:

“Mu ni? Mu ni amca, mu ni?” diye sormaya başlar. (Muni’nin tercümesi “ bu ne?”dir)

Elbette misafiri deli eder, en sonunda ve evden kaçırır.

İşte ben de böyle bir çocuk düşündüm, Başbakana soru sorsun. Başbakan da bisikletle işine gelip giden bir başbakan olsun. (Bisiklet imajı, kuzey ülkelerindeki politikacıların yaptığı gibi, halka yakınlığı temsil ediyor)

“Marjinal ne demektir başbakanım?”

“Marjinal ne demektir amca, hı? Marjinal ne demektir?”

Çocuğa doğru cevap verebilmek için o sırada başbakanın yanında bir sözlük bulunamayacağından:

“Marjinal çatlak sestir” desin.

“Çatlak ses nedir amca?”

Başbakan ne desin. Fikrindekini zikretti diyelim:

“Marjinal muhalefet demektir çocuğum.”

“Muhalefet marjinalse marjinal nedir başbakanım?”

Karadeniz Teknik Üniversitesi tören salonunda, dinleyenler arasında böyle bir çocuk bulunsaydı ve hikaye bu ya, “mu ni başbakanım, mu ni?” diye sormaya devam etseydi Başbakan hapı yuttuydu.

*

Terör için, terörden şikayet edenler suçlanacaksa, “marjinal” diye sözde küçümsenecekse “Terör, terörden şikayet edenler ve şikayet edenlere kızanlardan ibaret bir vakıa olarak kalır. Hani çözüm? Salih Kapusuz, CHP iktidardaymış gibi, onlara soruyordu yana yana “çözümünüz nedir?” diye. Yani muhalefeti çözüm önermemekle suçluyordu ve adeta “ne yapalım yani, elimizden gelen bu kadar” demeye getiriyordu. Üstelik on gün önce tatili bırakıp toplantıya geldikleri için de hepsi birden, Yalçınbayır dışında, çok kızmışlardı CHP’ye.

*

 ABD’de 11 Eylül hadiseleri oldu Amerikalılar neredeyse dünyaya sıkıyönetim ilân ettiler.

İngiltere’de bir kere oldu, metro bombalandı. Terör için kanunlar yapıldı, kanunlar değiştirildi. Bizde de kanunlar değiştiriliyor AB’nin emriyle ama bunlar ne yazıkki terörü önleyemiyor, onun yolunu açıyor. Geçen günlerde bir eski Baro Başkanı bu terör önlemlerine cevaben:

“Evet ama onlar işgal devleti (ABD ve İngiltere) diyordu. İyi de biz bunlardan biriyle stratejik ortağız, ötekinin de dahil olduğu medeniyet projesine giremiyeceğiz diye ödümüz kopuyor.

Üstelik Londra’da, Madrid’de, ABD’de “kırk yılda bir” terör hadisesi oluyor. Bizde her gün polis, asker ve sivil vatandaş cenazesi kalkıyor göz yaşları içinde.

Türkiye bir kanun devleti midir? Değil midir? Asayişsizliği kanunlar önler mi önlemez mi?

Türkiye kendi kanunlarını kendisi yapabilen bağımsız bir devletmidir değil mi? Şimdi o çocuk, Başbakanı bırakıp bana soracak:

“Bağımsızlık ne demek teyze?”