Sivas’ta, Seçilmiş farkı var!

Sivas son beş yıl içerisinde görüntü olarak bir değişim yaşadı. Ancak bu değişim şehre yapılmış bir makyaj niteliğindeydi. Aşırı lüks kaldırımlarla, şehrin ana caddesine asılan salkım şeklindeki lambalarla, her köşeye konulan ışıklı reklam panolarıyla Sivas ruhundan uzaklaştırıldı.

Sade bir güzellik anlayışına sahip olan ecdadımızın bıraktığı Selçuklu şehri olan Sivas, makyaj yapmış ihtiyar bir kadına benzetilmeye çalışıldı. Üstelik bu değişim şehre yapmacık bir makyaj yapmakla da kalmadı. Şehrin en güzel yeri olan İstasyon caddesindeki eski ve büyük ağaçlar kesilerek şehre adeta estetik ameliyatı yapıldı. Bize de o ağaçların gölgesinde oturduğumuz güzel günleri hayal etmek kaldı. Şimdi bu ağaçları geri getirmek çok zor... O ağaçları öldürenler daha hatalarını bile anlayabilmiş değiller.

Beş yıl önce Sivas'a gelmiş olsaydınız, sizi yemyeşil bir Sivas karşılayacak ve size bu şehirdeki Selçuklu ve Osmanlı ruhunu buram buram koklatacaktı. Şimdi ise bir tarih ve kültür şehri olması gereken Sivas, sonradan görme bir anlayışla büyükşehir olma hevesine kurban ediliyor. Oysa bizim Güzel Sivas'ımız tarihi eserlerle doludur ve bu tarihi eserler dünyanın ilgisini çekecek mahiyettedir. Böyle bir Sivas'ı alıp da alelade bir büyükşehir yapmak hangi akıllının fikridir?

Ben Sivas'a gittiğim zaman tarihi Kale Camii'nin önünde oturan hacı emmilerle sohbet etmek isterim. Şimdi ise duyduğuma göre yaşlıların oturduğu Kale Camii'nin etrafındaki yarım halka oturma yerleri ihtiyarlara çok görülmüş ve kaldırılmış. Bu da yetmiyormuş gibi oraya Yunanlıların tiyatrolarına benzeyen ve tarihi dokuya yakışmayan merdivenler konulmuş.

Belediye eski başkanımız Osman Seçilmiş döneminde hiçbir ağaç katledilmediği gibi sürekli yeni ağaçlar dikiliyordu. Ve Osman Bey şehirdeki ağaçları kesmeden bir meydan düzenlenmesi yapmayı düşünüyordu. Osman Bey zamanında hiçbir belediye işi aksamadığı gibi belediyenin imkânlarının lükse ve israfa gitmesine karşı konuluyordu. Faraza onun zamanında dizilen kaldırımlar son derece güzeldi ancak şimdiki kaldırımlar gibi çok yüksek paralarla yapılmamıştı. Ve yapılan kavşakların hemen hemen hepsi onun zamanında yapılmıştı. Yani gösterişe yönelik değil, ihtiyaca yönelik hizmet ediliyordu.

Osman Bey zamanındaki en güzel şey de şuydu: Genci ihtiyarı, kadını erkeği, akıllısı delisi hemen herkes başkan ile rahatlıkla görüşebiliyordu. Halk adamı olan Seçilmiş gelenleri güler yüzle karşılıyor, sabırları dinliyordu. Şimdi ise Belediye, hemen yanındaki adliye ile benzeşmeye başladı. Yöneticiler mahkeme duvarı misyonunu üstlendiler. İnşallah Sivas'ımız yine eskisi gibi sıcak bir belediye ortamına kavuşacaktır.

Osman Seçilmiş'i tanıyor ve seviyorum. Çünkü o makam sevdalısı, hırslı bir insan değil. Bu dünyanın gelip geçici olduğunun farkında... Yeri geldiği zaman haksızlıklara karşı çağlamasını bildiği gibi yeri geldiği zaman ağlamasını da bilen birisi. Derviş gönüllü, iyi niyetli bir insan...

Bayram Mermer amcaya sorduğumda onu şöyle tarif ediyor: "O bütün insanları seven birisi." İl Başkanı Salih Göçkün Bey ise Sivaslıların da Osman Seçilmiş'i sevdiğini ve onun dönemini hasretle beklediklerini belirtiyor. Benimde Osman Seçilmiş Bey'den küçük bir ricam olacak. Seçildiği zaman inşallah birkaç gün önce Aydın Başar'ın yazısında bahsettiği Halime Ana Hastanesi'ni belediye olarak açmasını bekliyorum. Sivas'a çok yakışacağını düşünüyorum.

Son olarak şu hususları da hatırlatarak sözü bağlamak isterim:

Makyajlı Sivas ile tarih ve kültür şehri Sivas arasında fark var!

Alelade bir Sivas ile Selçuklu şehri Sivas arasında fark var!

Maneviyat kokan Sivas ile ruhsuz Sivas arasında fark var!

Estetik ameliyatla sade bir güzellik arasında fark var!

Müsrif ile hesabını bilen arasında fark var!

Yoksulu kapıya koyanla kucaklayan arasında fark var!

Ağaçları katledenle ağaç diken arasında fark var!

Gösteriş yapmakla hizmet etmek arasında fark var!

Kibirliyle mütevazı arasında fark var!

Mahkeme duvarı ile güler yüz arasında fark var!

Sivas'ta Seçilmiş farkı var!

Gerisini siz zaten biliyorsunuz.