Le Poète Travaille Vraiment...

Bereketli Ramazan ayı vesilesiyle, bir süre ayrı kaldık. Milli Gazete'de yazmaya başladıktan sonra ilk kez bu kadar uzun sürdü ayrılığımız. Şimdi sizleri yeniden selamlarken, son yazımda vaat ettiğim "günlerin" anlatımına başlıyorum.

Hasan Aycın'la...

24 Temmuz, Aslıhan Tepecik Köyü... Öğleden ikindiye kadar geçen bir zaman diliminde, Hasan Aycın'ın misafiriyiz. Bu sürenin ikinci yarısında hikâyeci Akif Hasan Kaya da dâhil oluyor aramıza. Bizden hemen sonra o da aramış Hasan Aycın'ı. Takiben gelmiş... Kendi gelişinin dışında bir sürprizi daha var: Aşkar dergisinin 19. sayısını getirmiş bize...

Neler konuşuyoruz Hasan Aycın'la? Kültürden sanata, edebiyattan şiire, Müslümanların dertlerine, meselelerine... Her biri birbirinden önemli konular...

Sözgelimi Balıkesir'in yetiştirdiği âlim ve sanatkârlar: Hasan Basri Çantay, Gönenli Mehmet Efendi, Dursunbeyli Sarı Hoca, Bandırmalı Ali Efendi... Onların İslâm milleti için ortaya koyduğu eserler... Bu eserlerin gelecek kuşaklara aktarılması için yapılması gereken bir takım çalışmalar...

Hasan Aycın, Müslüman fikir adamı ve sanatkârların, sağlıklarında hatıralarını kaleme almaları gerektiğini vurguluyor. Bu çerçevede nehir söyleşilerin önemli bir işlevi olduğunu belirtiyor. Konu bu yönde bir açılım kazandığında, medeniyet dünyamızın gelişimi için alternatif çalışmalara imza atan iki genç ismi anıyoruz: Asım Gültekin ve Asım Öz...

Sözün kimi kültürel etkinliklere geldiği anda Hasan Aycın bir kez daha kederleniyor. Zira, kendi karikatürleri için İstanbul, Bursa ve Balıkesir'de çeşitli kurumlar tarafından açılan sergilerdeki organizasyon bozukluklarından yakınıyor. Bir hafta önce Dursunbey'de yapılan Suçıktı Şiir Şöleni'ndeki aksaklıkları da bizimle paylaşıyor. Bunlardan sadece birisini aktaracağım: Cemal Süreya'ya ait bir ifadenin programın bir bölümünde ad olarak kullanılması, Hasan Aycın'ı üzmüş. Sezai Karakoç ve Rasim Özdenören hayattayken, medeniyetimizin Cahit Zarifoğlu gibi bir baş tacı varken, Cemal Süreya'ya atıf yapılması, hayli tuhaftı...

Kültürel etkinliklerle bağlantılı olarak, kimi resmî kurumların Müslüman sanatçılara maddi ve manevî destek vermekten kaçınmaları da sohbetimizin önemli bir konusuydu.

Vaktin ikindiye yaklaştığı saatlerde sözün ve çizginin üstadından müsaade alıyoruz. Sohbete sonradan katılan Hasan Kaya, Hasan Aycın'la kalıyor...

Şair sahiden çalışıyor...

26 Temmuz. Bugün imece var. Köyün sokaklarına birkaç yıldır çeşitli aralıklarla taş döşeniyor. Benim bu çalışmalara duyarsız kalmam düşünülemez. Bu düşünceyle kahvaltımı yapar yapmaz evden çıkıyor, taş döşeme işinin yapıldığı sokağa gidiyorum. Bununla birlikte yarım saat kadar geciktiğimi fark ediyorum. Zira imeceye katılanların aldığı mesafeden bunu anlamamak mümkün değil.

Benim bu imecedeki vazifem bir traktörün küçük kasasındaki taşları yere indirmek ve döşeme ustalarına yetiştirmek. Bunu bir süre çıplak ellerle yapıyorum. Daha sonra herkesin kullanmakta olduğu bir şeye ihtiyacım olduğunu anlıyor, koşarak evden iş eldiveni alıp geliyorum.

Taş döşeme işi ağır işlerden kabul edilmeli midir? Sürekli zihin işçiliği yapan benim gibiler için evet, ağır bir iş. Bunun yansımasını çalışma sırasında fark edebiliyorum. Bununla birlikte pes etmem mümkün değil. Temmuz sıcağında ancak öğlene kadar sürmesi planlanan imeceyi, zaman zaman baş dönmeleri, göz kararmaları yaşasam ve sırılsıklam terler içinde kalsam da sonuna kadar sürdürüyorum.

Bu arada, Salı günlerinin -bugün günlerden Salı- benim Milli Gazete için yazı yazma günüm olduğunu tahmin etmelisiniz. Perşembe günü yayınlanan yazılarımı, en son Salı günü/gecesi yazıp göndermem lazım. Halbuki bugün bulunmakta olduğum Işıklar Köyü kimi imkânsızlıklara sahip. Bu yüzden günün öğleden sonrasını yazımı tamamlama, tashih etme ve sağ salim gönderme işine ayırdım.

Bugünün anlatımına tam da nokta koymayı düşünürken, aklıma, geçtiğimiz günlerde bir gazetenin hafta sonu ekinde yayınlanan ve piyasa yazarlarıyla ilgili olan bir anket-haber geldi. Hani, bir yazı konusu olur diye büyük bir sayfayı işgal eden bu materyali yırtıp saklamış, hatta yolculuğa çıkmadan hemen önceki dakikalarda çantama atmıştım. Şimdi üşenmeyip çantadan bu gazete sayfasını çıkarmalı mı?

Kendisine anket uygulanan, yani bahsettiğim habere nesne olmuş isimler şunlar: Ayşe Kulin, Ahmet Ümit, Elif Şafak, Nazan Bekiroğlu, İskender Pala, Serdar Özkan... Haber, "Herkes tatile, onlar yazmaya gidiyor" başlığıyla sunulmuş. Şöyle bir göz gezdirdim, içlerinde yazmak, sırf yazmak için yaz aylarını yurt dışında geçirenler var. Hatta Amerika'da bir yazar kolonisini tercih edenlerle karşılaşmak da sizi şaşırtmamalı. İskender Pala'nın son cümlesini aktarıyorum: "Çünkü gidilen yerin yurtdışında olması biraz daha zihnî huzur sağlıyor."diyor Pala. Yunus Emre'yle ilgili romanını Amerika'da tamamlayacakmış üstat! Bunun dışında, adı geçen yazarlar arasında, sadece gölgeyle yetinenler, bir kır evi düşleyenler, deniz olmazsa yapamayanlar var...

Piyasa yazarlarıyla aramızdaki farklardan birisini sanırım dile getirebilmişimdir...

Aşkar'da "Tünel" hikâyesi...

28 Temmuz. Yanımda getirdiğim kitapların dışında köy kütüphanesinde tespit ettiğim kitapları da okuyorum. Mustafa İslamoğlu'nun Yâ-sîn adlı şiir kitabı ile Said Çekmegil'in Sünnet-i Seniyye'si bu kütüphaneden alıp okumaya başladığım iki eser. Bu sabah Kepsut'a giderken yolda ilk 40 sayfasını okudum İslamoğlu'nun şiir kitabının. Minibüsümüz komşu köy Göbel'de tıklım tıklım dolunca, okumaya ara verdim. Göbel Köyü, Aşkar dergisinin hikâye editörlüğünü de yapan Akif Hasan Kaya'nın köyü. Aşkar dergisinin son sayısında "Tünel" başlıklı bir hikâyesi var Hasan'ın. "Tünel"de, bizim bu çevrenin en uzun tüneline girip gidiyor. O tünelle birlikte, demiryolcu babasını ve kendisini anlatıyor. Benim bu hikâyenin üç kahramanıyla özdeşleşmem gayet tabii. Çünkü ben de aynı tünelin içinde işçilik yapan bir demiryolcu babanın evladıyım. O tünelde benim de yürümüşlüğüm vardır.

Aşkar dergisinin bu sayısında İsmet Özel'e büyük yer ayrılmış. İsmet Özel'le yapılan söyleşi dikkat çekici. Bu metinde katılacağınız veya reddedeceğiniz pek çok husus bulacaksınız. Ben kendi adıma artistik bulduğum bir şeyi kaydetmek istiyorum: İsmet Özel'in şairi "Yahudi olmamak" ile "Bir şaşı tesisatçı olmak" mecazları arasına hapsetmesi! Bunun dışında İdris Ekinci, İrfan Dağ gibi arkadaşların "Türkçe" ve "Türk Milleti" adına manzum metinler yazmaları, İsmet Özel'le ne kadar ilişkili, bilemiyorum...

İletişim: P. K. 205, Ulucami, Bursa  - www.edebiyathayatmemat.blogcu.com