Kurban kim, kurbanlık ne?

Kurban bayramı bitti. Bu sevap sınavını iyi değerlendirenler, uzak ülkelerin yoksul halklarına kurban hediyelerini gönderdiler. Afganistan, Bosna, Sudan, Bangladeş, Makedonya, Kamerun, Etiyopya'nın yoksulları, senede bir gün de olsa et yeme şansını yaşadı.

Bu bayram, mutluluğa ancak iyilik yaparak ulaşılacağına inananlar, Afrika'nın çöllerine, Nijer'e kuyular açtılar.

Çok büyük paralara da değil, mütevazı rakamlara, şu yeryüzünde hem de kurak bir çölde kuyu açılmasına vesile olmak çok gönendirici bir duygu.

Çölde, serap gibi fışkıran bir kuyunun suları ile etrafın yemyeşil bir vahaya dönüşmesine önayak olmak.

Susuzluktan kavrulan Afrikalı çocukların yüzlerini güldürmek.

Ne ki kimi gazeteler bu iyilik hareketini inatla okuyucularına duyurmadı.

Bu iyilik eyleminin bulaşıcı olmasından korkup, sakladılar.

Fakat sanattan uzak şarkıcıları bile cömertçe sütunlarına misafir edebilen gazeteleri izledik, bu bayram dada.

Bunlardan biri de Güneş gazetesi idi.

Baş manşeti bayramla öylesine zıttı ki:

"Serdar'dan kışkırtıcı sahne şovu".

"Ortaç, dansçılarına karşı sergilediği yakın temasla; unutulmaz bir görsel şölen sundu"

Bir şarkıcının gündemde kalabilmek için ahlakı kurban edişini, kendi cürümüyle de bırakmıyor, marazi medya.

Alnından öpüyor.

"Unutulmaz görsel şölen" diyerek, taçlandırmayı da ilave ediyor.

Aynı gazete, en alta attığı küçük bir başlıkta ise, "İsviçre'de artık minare yasak"diyerek, zil takıp oynamaya başlıyor.

"Camilere minare yapılsın mı" şeklindeki bir referanduma katılan İsviçre'nin Hıristiyan halkı yüzde 57 ile "hayır" diyor.

Çok da şaşırmamamız gereken bir sonuç.

Adamlar gelip bizim ülkemizde çan kulesi yapmak isteseler, bizde ne sonuç çıkardı.

Elbette yüzde doksanlara yaklaşan bir hayır oranı alınırdı.

Her toplumun inançları, kararlarını belirlemekte. Yüzde 43 de, minareye karşı çıkmamış.

Bu da çok yüksek bir oran.

Ne ki demin bahsi geçen gazete, "İsviçre'de artık minare yasak",derken; insan acaba haberi, bir İsviçreli mi, hatta yüzde 43 ün içinde olmayan bir İsviçreli mi yazdı diye düşünmeden edemiyor.

İsviçre'de artık minare görmeyecekleri için bir bayram neşesi taşıdıklarını okuyucularına hissettirmekten çekinmeyen malum medyaya şaşmıyoruz bile.

Yine modern dünyanın sağır ve kör kalmayı tercih ettiği esir Gazze klasiğine, bizim medya da harfiyen uymakta.

Ancak Vakit gazetesi,"Gazze'nin kurban dramı"başlığı ile okuyucusunu haberdar ediyor.

"Mısır'dan tüneller vasıtasıyla getirilen karaborsa kurbanlıklardan almaya gücü yetenler, kendini şanslı hissediyor. Tünelden canlı hayvan geçirmek önceleri 100 dolarken, kurbanda 300 dolara çıkmış. Gazze açlıkla boğuşurken, İsrail askerleri, gönderilen yardımları bayramda da Gazze'ye sokturmadı".

Bu acıklı yazgılı insanların haber değeri hiç mi yoktur ki, nasırlaşmış kalpler; bayramlarda bile onları duyurmak istememekteler.

Bir bayram bitti.

Kazanan kazandı.