Kuduz kelimeler iki tarafı da kudurtur

Yıllar önce, gazeteler Cağaloğlu'ndan idare edilirken, basın yoluyla hakkında yalan haber yazılan bir adam, çok satan bir gazetenin idarehanesine gelir, haberi yazanı kurşunla öldürür ve karakola teslim olur.

Söylenen bir tek iftiranın altında kalmaya dayanamayan, o yükü üzerinden atmak için 30 yıl hapiste yatmayı göze alan bu adam bize bir gerçeği öğretiyor.

İnsanın vücuduna gelen yaraları veya yükleri vücudun bütün organları paylaşırlar.

Acısına birlikte katlanırlar.

Ama ruhuna, nefsine, şahsiyetine yapılan hücumlarda kişi yalnız kalıyor, kafası atıyor, çileden çıkıyor.

Üç veya dört veya beş harften meydana gelen kelimenin yüklendiği kötü mana altında ezilip kalıyor.

Ateşle barutun yakınlaşmasından daha tehlikelidir çileden çıkan bir adam.

Kafası atan, çileden çıkan, ağzından ateş püsküren adam, benzin istasyonuna ateşle yaklaşandan daha tehlikelidir.

Kan beyninize sıçradığında, diliniz lavlar saçmaya, burnunuz harman savurmaya başladığında ya bir abdest alın ve yatağa uzanın veya soğuk bir duş alın ve bulunduğunuz yerin en geniş manzaralı yerinde, derin nefesler alarak etrafı seyrederek kaynayan kininizi soğutma işlemi yapın.

Eşinize, çocuklarınıza, çevrenize bakarken, konuşurken, söz ve hareketlerinize dikkat edeceksiniz.

Söz, namludan çıkan kurşundan daha tehlikelidir ve geri dönmesi mümkün değildir.

Onun içindir ki, Rabbimiz,  "Diliyle çekiştiren, mimikleriyle alaya alanın vay haline" diyor. (Hümeze süresi ayet 1)

Bir belediye başkanı aynı partinin ileri gelenlerinden birinin yanında banka müdürüne kaş-göz işaretiyle aleyhinde konuşur.

O işaret edilen partili bunu fark edince banka müdürünün odasında tabancayla başkanı öldürdüğünü duymuştuk.

Ayette geçen "Lemmaz ve Hemmaz kelimeleri kişinin şahsiyetini sıfırlayan söz ve davranışları anlatır.

Hemmaz: kıran, ufalayan ve kaş göz işaretleriyle diğer insanları hafife alan, jest ve mimikleriyle insanların şahsiyetini zedeleyen, aşağılayan manasına gelir.

Lemmaz: lügatte sözle insanlara hakaret eden, sözle insanların ardından gıybet eden, sözle insanları arkasından çekiştiren manalarına gelir.

Biz bu "Hümeze" suresini devamlı okuyoruz.

Birçoğumuz namazında da okur.

Malımıza, itibarımıza veya kıvrak zekamıza güvenerek, sözün şehvetine kapılarak insanların şahsiyetini ezici söz, jest ve mimik kullanmayacağız.

Hatta bizi alaya alanlara işin doğrusunu söyleyeceğiz, ama bizi alaya alanı aşağılayan cümleler kullanmayacağız.

Onun içindir ki  sevgili Peygamberimiz,  O Mekke'nin, zalim, katil, putperest, yöneticilerinin şahsiyetini rencide eden tek kelime kullanmamıştır.

O, yalnız müşriklerin, inkarlarının, yollarının yanlışlığını  söylemiştir.

Yani yeryüzünde hafife alınacak insan yoktur.

İnsan olmaları hasebiyle hafife alınacak insan yoktur.

Ama bu insanlar imansızlarsa, inançları hafife alınır.

Sapık ve batıl yolda iseler, o sapıklıkları ve batıl yolları hafife alınır.

İnsanın bundan kurtulması için her türlü gayret de gösterilir.

Rabbimiz buyurur,  "Ey iman edenler, hiçbir topluluk bir başka toplulukla alay etmesin. Belki onlar kendilerinden daha hayırlıdır. Kadınlar da kadınlarla (alay etmesin). Belki o kadınlar kendilerinden daha hayırlıdır. Kendinizi ayıplamayın. Birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın. İmandan sonra fasıklık ne kötü bir isimdir. Kimde tevbe etmezse işte onlar zalimlerin ta kendileridir." (Hucurat süresi ayet 11)

Şairin biri diğer şairi ziyarete giderken çocuklarını da yanında götürür.

Çocukları kara kara görünce - "Bu bok böcükleri senin mi?" diye sorar.

- "Evet benim. Senin kokunu alınca çocuklar da geldi!." der.

Şimdi bu iki şairin ikisinin de söylediği doğru değildir.

"Isıran köpek ısırılmaz" diye bir atasözümüz var.

Kelimelerin ısırması kuduz köpek ısırmasından daha zehirlidir.

Kelimelerle ısırdığımız düşmanlar bir gün dostumuz oluverdiğinde onun ruhundaki kuduz kelime izi dostluğumuza engel olabilir.

Kuduz kelimelerin izi tazminat paralarıyla tazmin ve tatmin olunmaz.

Rabbimiz: "İyilikle kötülük denk değildir. Sen kötülüğü en güzel olanla defet. Bir de bakmışsın ki seninle arasında düşmanlık olan kişi sanki sıcacık bir dost oluvermiş" buyurur. (Fussilet süresi ayet 34)

Not: Bu ayetlerin manasını "ŞİFA TEFSİRİ" nden bir okuyuverin.

İsteme telefonu (0212) 5111085 Cantaş yayınevi.