Kitap okumada özürlü toplum olduk

Sana hitab ediyorum:

Hergün kitap okuyor musun?

Faydalı kitapları okumuyorsan zarardasın demektir. Günlük gazetelere göz gezdirmekle birşeyler okuduğunu zannetme.

Asla unutmaman gereken bir şey var. O da şudur:

Kültürün, ilmin ve hikmetin kaynağı kitaplardır.

Acaba hangi kitapları okumalıyım diye düşünüyorsan, onun cevabını da vereyim:

Önce ilmihal kitaplarını oku.

Okumayı âdet hâline getir.

Kafa karıştırıcı kitaplara aldanma. Ehil ve ehliyetli kişilerden okuyacağın kitapların listesini almalısın ki, bir kısım yayınlar senin rotanı bozmasın. Buna dikkat etmelisin...

İnsan kitaptan ayrı olamaz. İnsana, insanlığını kitaplar öğretir. O'nun için Allah (c.c.), ilk insan Hz. Adem (a.s.)'a kitap vermiştir.

Kitaplar ilim hazinesidir. Eskiler:

"Kitap nefis,

Ne güzel enis," demişler.

Arap edibi Câhız:

"Kitap, koltuğa sığan bir bahçe gibidir" demiş.

Kitap bir nev'i tedavi yoludur. Yalnızların arkadaşıdır. Akıllı insanlar, kitaplar yoluyla bilgilerini artırmışlardır.

Okunan eserler aldığımız gıdalar gibidir. Hastalara her yiyecek faydalı olmadığından doktor, diyet uygular. Okunacak kitaplar da aynen bunun gibidir. Neyi okumalıyım dersen, ne okuyacağını ehline sormalısın...

Hz. Ömer (r.a.) ne güzel söylemiş:

"Kitaplar, akıllı kimselerin bahçeleridir." Elhak doğrudur.

Bu sebepten dolayı denilebilir ki, okumak gezmektir, ibret almaktır, eğlenmektir, farklı boyutlara girmektir. Evlerimizde kitaplıklarımız olmalı ve sık sık onlardan kitap çekerek okumalıyız. Osmanlı bir kitap medeniyeti kurmuştu; bu medeniyeti toplumumuz yıktı.

Kitap okuyanların sayısı 1965'deki rakamın altına düştü. Nüfus artıyor, okuyan sayısı düşüyor. Türkiye okunmayan kitap cehennemi oldu.

Konumuzu Tezkere sahibi Lâtifi'nin kitap hakkındaki dörtlüğü ile bitirelim:

"Ehl-i dillerin yanında, yâr-i gârıdır kitap,

Munis-i evkât-ı, yâr-ı gâmküslarıdır kitap,

Nitekim eğlencesidir mâl-ü servet câhilin,

Ehl-i irfanın da mâl-i bişumârıdır kitap."