İki avukat örneği

Bir televizyon kanalında ciğeri yanmış bir anne feryat ediyor. Kızı Münevver Karabulut, Etilerde bir evde 29 yerinden bıçaklandıktan sonra canlı canlı kesilip parçalara ayrılmış ve bir çöp bidonuna atılmış.

Katil zanlısı Cem Gariboğlu yakalanmış, suçunu itiraf etmiş.

Baba Mehmet Nida Gariboğlu da cinayete yardım etmekten yargılanıyor.

Bağrı yanık anne Münevver Karabulut, Ankara Baro Başkanı Prof. Dr. Metin Feyzioğlu'ndan şikayetçi. (Eski CHP li Prof. Dr.Turan Feyzioğlu'nun torunu)

Anne, Televizyonda şiddet gören kadınlar ile istismar edilen çocuklara yardım için "Gelincik" hareketini başlatanlardan, Metin Feyzioğlu'nun, kızı Münevver'in 29 yerinden bıçaklandıktan sonra canlı öldürüldüğünü ve bu cinayete yardımdan yargılanan Mehmet Nida Gariboğlu'nun avukatlığını yaptığını, acaba bizim kızın da haklarını savunacak mı diye sorduğunu duydum.

"Gelincik" hareketinin hayırlı gelişmelere öncülük etmesini dilerken ben size bir başka avukatı tanıtayım:

Haksız insanların vekaletini almazdı. Avukat tutmak için gelen müvekkilini dinler, önce İslâmi yönden haklı veya haksızlığına kanaat getirir, haksız olduğunu anladığı anda avukat olamayacağını bildirmekle beraber şikayetten veya yanlışı savunmaktan vazgeçmesi ve karşı tarafa hakkını teslim etmesi için iknaya çalışırdı. O tanımadığı bir adam olsa dahi "Ben de sana yardım edeyim o adama hakkını ver ve sonra sen bana öde" der idi.

İstanbul'da uzun yıllar hakimlik yapanlar onu tanırlardı. Haksız davaları almayacağını bildiklerinden sözüne güvenirlerdi.

Avukat olan kardeşi Hüseyin Bey: "Eğer hakim bey sözüne güvensizlik belirtisi verirse hemen hakimin huzurunda cübbesini çıkarmaya başlardı. Durumu gören hakim bey de "Tamam tamam inandım" derdi" diyor.

Ben onunla 1989 yılında tanıştım. Cağaloğlu'ndaki Cezerikasım Paşa Camii'nin konferans salonunda 1989-1999 yılları arasında yaptığım Tefsir, Buhari şerhi ve Fıkıh derslerime düzenli olarak katılırdı.

Yaz tatili için gittiği Antalya'dan ders dinlemek için gelip dersi dinledikten sonra geri gittiğini bilirim.

İstanbul dışına konferanslarım olduğunda ondan gizlerdim. Çünkü eğer haberi olursa "Ben götüreceğim" der ve arabasıyla evin öne gelir "Haydi" derdi.

Yolda giderken yol kenarında duran bir araba görse durup halini sormadan geçemezdi. Eğer bir sorunları varsa onu hallederdi.

Evinde testeresi, çekici, kaynak makinesi, fayans kesme aleti, cam kesme aleti gibi birçok ustalık malzemesi vardı. Komşuların, özellikle de fakirlerin bu tür işlerini onlar istekte bulunmadan aletlerini getirir ve karşılıksız yapardı.

Kendi elleriyle yaptığı kuluçka makinesini evin bir köşesine koyar, elektrik ampulünün ısısıyla civcivleri çıkarmanın ve onlara bakmanın tadını çıkarırdı.

Değerli eşi ondan çok memnundu: "Tabandan tavana kadar mutfak dahil hiçbir konuda benim akıl yormama gerek kalmaz o her şeyi düşünür ve en iyi şekilde yapar" der idi.

Her hangi bir adam evinin pencerelerini değiştiriyorsa tanımadığı o adamı görür, çerçeveleri kırmamalarını, sağlam çıkarmalarını söyler ve o eski malzemeyi ihtiyaç sahibi bir fakirin evine kadar taşıma parasını da kendisi verir ve bir şey almadan ayrılırdı.

Evinin bir dairesini mahalleden herkesin misafirleri için ayırmıştı. O daire Milli Selamet, Fazilet, Refah Partisi'nin mahalle toplantıları ile il dışından gelen misafirleri için de kullanılırdı.

İyilik yapmak için zaman veya mekan seçimi yoktu. İyilik yapmak onun tabii haliydi.

Dostları veya komşuları gecenin yarısında evin zilini çalsalar ve "Haydi" deseler, "Nereye?" demeden yola koyulurdu.

Çatalca'daki yazlık evine gitmiştik. Tavukları ve kazları vardı. Çok temiz bir kümes yapmış. Yemini almış. Komşu kadına biraz para veriyor ve kendisi İstanbul'da olduğu için baktırıyordu.

"Yumurtaları siz yeyin" demiş. Her varışında "Şunu da kesin yeyin" diyor ve onların tamamını yine onlara yediriyor.

Her eve varışında komşu kadına tavuklara baktığı için çok çok teşekkürler ediyordu.

Komşu kadın da bana dert yanıyor "Yumurtaları biz yeriz, tavukları biz yeriz. Bunlara neden bakar bilmeyiz" diyordu.

O ise o fakir aileye çaktırmadan yardım ediyordu.