Haramlardan beslenen düzen ve Müslümanca duruş

Bismillahirrahmanirrahim

Âlemleri yaratan, yaşatan, yöneten, terbiye eden Rabbimize hamd, her şeyi tanzim edici, âlemlere rahmet Peygamberimize salât ve selam olsun.

Devlet toplumda temel insan haklarının muhafazası, kaba kuvvetin değil hakkın ve adaletin tesisi için ihtiyaç duyulan bir otoritedir.

Devlet iki şeyle ayakta durur. Bunlardan birincisi rejim ve düzendir, ikincisi de yöneticilerdir.

Bir ülkede İnsanların saadet bulmaları için rejim ve düzenin kaba kuvveti değil hakkı üstün tutması, yöneticilerinin de adaleti esas alması, adil olması gerekir.

Biz ne Yahudi'yiz, ne Hıristiyan'ız, nede başka batıl bir ideolojinin evlatlarıyız. Biz bütün etnik köklerimizle birlikte Müslüman'ız ve İslam ümmetinin evlatlarıyız elhamdülillah. Bu gerçeğe vurgu yapıyoruz, çünkü bizler izzet ve şeref sahibi olmanın tek çaresinin İslam olduğuna inanıyoruz. İslam insanlık tarihinin tek hak dinidir. Ona dayanmayan hiçbir işten hayır gelmez.

Tanımlar önemlidir. Adil devlet, zalim devlet, garson devlet, gardiyan devlet, ıslah eden devlet, ifsat eden devlet, helalden beslenen devlet, haramdan beslenen devlet, tanımlamaları hep olagelmiştir. Bir devlet Hakkı üstün tutan kadrolar tarafından idare ediliyorsa adil, kuvveti üstün tutan kadrolar tarafında idare ediliyorsa zalim olarak anılır.

Osmanlı'nın devamı olarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti bir İslam devleti olarak kurulmuştur.

Osmanlı'yı tasfiye eden İttihat ve Terakki Partisi kadroları zaman içinde yönetimde etkin hale gelmiş, Batı ve fikriyatıyla tam bir işbirliği içinde olan bu kadrolar, Lozan anlaşmasını imzalayan İnönü'nün önderliğinde devleti kuruluş felsefesinden uzaklaştırmış ve Batı'nının kapısına bağlamayı başarmıştır. Sultan Abdülhamit döneminde başlayıp 1938 yılına kadar devam eden Milli Kalkınma hamleleri, İnönü'nün şeflik döneminden itibaren yerini işbirlikçi kalkınma modeline bırakmıştır. 1945 yılında Kayseri'deki uçak fabrikası bu işbirlikçilik sebebiyle kapatılmıştır.1974 yılında kurulan MSP-CHP koalisyonu döneminde başlatılan Türkiye'nin sanayileşme hamleleri bir takım dış müdahalelerle engellenmiştir. 12 Eylül askeri müdahalesinden sonra RP önce yerel yönetimlerde iktidara gelmiş, arkasından 1995 seçimlerinde birinci parti olarak seçimlerden çıkmayı başarmış, 1996 yılında Refah yol hükümetini kurmuştur. Bu iktidar döneminde Türkiye muhteşem hizmetlerle tanışmıştır. Denk bütçe bu iktidar döneminde yapılmış, D-8 ler bu dönemde kurulmuştur. 28 Şubat olaylarından sonra Türkiye yeniden Irkçı emperyalizmin stratejik ortaklarına teslim edilmiştir. Milli olan neyimiz varsa elden çıkarılmıştır. Protestanlığın dini nizamı olan faizci kapitalist nizam bir kez daha stratejik ortaklar kanalıyla ihya edilmiştir. Bu nizamın geleceği için gerekli olan ahlak ve din anlayışı ise eğitim kurumlarımız yoluyla yerleştirilmeye çalışılmıştır. Toplum zaman içerisinde üretim toplumu olmaktan çıkarılmış, tüketim toplumu haline dönüştürülmüştür. Kısacası üzerimizde Hayım Nahum doktrini yürütülmeye devam edilmiştir. Bu doktrinin temel gayesi:

1. Türkiye insanının aç bırakılması,

2. Türkiye insanının işsiz bırakılması,

3. Türkiye'nin borca esir edilmesi,

4. Halkın dininden ve inancından uzaklaştırılması,

5. Türkiye'nin bölünmesi,

6. Bölünüp parçalanıp yumuşak lokma yapılması,

7. Bu lokmaların İsrail'e vilayet yapılması idi. Böylelikle Anadolu insanı cihad şuurunu kaybedeceğinde Türkiye zayıf düşecek, bölünüp parçalanarak, Büyük İsrail'e vilayet yapılacaktır. Bu onların niyeti ve planıdır. Ancak mülkün sahibi olan Allah (c.c) mutlaka nurunu tamamlayacaktır.

Bugün ülkemizde uygulanan ekonomik ve iktisadi düzen milletimizi, aç bırakmak, işsiz bırakmak, devleti borçlandırmak esası üzerine bina edilmiştir. Ülkenin borçlanması için bütçelerin acık veren bütçeler olarak yapılması gerekir. Bütçe açıkları faizle borç alma yoluyla kapatılır. Güya ihtiyaç duyulan paranın uluslararası finans kuruluşlarından temin edilmesi bir tercih değil zorunluluktur. Pazarlanan para Yahudi'nin parasıdır. Bu bütçeler üzerinden İnsanlık Siyonizm'in köleleri haline getirilmektedir. Bu ise Batılılaşmanın bir gereğidir. Batı ise Muharref Tevrat ve İncil'i yorumlayan kabalist din adamlarının yeniden inşa ettiği beklenen Mesih'in sadık gücüdür. Siyonizm Mesih'in gelişi için gerekli maddi gücü ancak faizle temin edebileceğine inanmaktadır. Luther ve Calvin gibi aydınlanmacılar Avrupa'da Faizci Kapitalist nizamını bunun için kurmuşlardır. Türkiye de dâhil bütün ülkelerin bütçeleri onların kontrolü altındadır. Bütçeler üzerinden bir toplumu ifsat edip çökertmek daha masrafsız bir iştir. Bu bütçelerin iki değişmez kaynağı vardır. Bunlar faiz gelirleri ve haksız vergilerdir. Haram ve haksız kaynaklardan oluşan bir bütçeyle idare ediliyoruz. Bu durum yukarıda zikrettiğimiz Hayım Nahum doktrinin tabii bir sonucudur.

Türkiye bütçesini oluşturan gelir kaynaklarına bir göz atalım.

Gelir ve ücretlerden alınan vergiler: Gelir Vergisi, Kurumlar Vergisi, Tüketimden alınan vergiler: KDV'nin bütün çeşitleri, ÖTV'nin bütün çeşitleri, Veraset ve İntikal Vergisi, Emlak Vergisi, Damga Vergisi, Özel İletişim Vergisi, Akaryakıt Tüketim Vergisi, Faiz gelirleri, Cezalar. Verginin hem gelirden hem de tüketimden alınması zulümdür, haramdır ve toplum barışının bozulmasına sebeptir. Bu anlayışa göre yemek, içmek, seyahat etmek, arabaya binmek, almak, satmak adeta bu vergilerle cezalandırılmaktadır. Ülkemizde Faizden gelir temin edilmektedir. Faizler masrafa yazıldığı için neticede bu faizleri vatandaşlar ödemektedir. Devletin faiz yükü de neticede vatandaşa ödettirilmektedir. Milli Piyango, Kazı-Kazan, Sayısal Loto, İddaa, Şans Topu, 10 Numara, Altılı Ganyan, Süper Toto, Süper Loto gibi yasal kumar oyunlarından gelir elde edilmektedir. Devlet eliyle oynatılan sanal kumarlarda Türkiye 1 milyar dolarlık hacimle dünya üçüncüsüdür. Ülkemizde yaklaşık 1,5 milyon kişi internet üzerinden bahis oynamaktadır. Vergilendirilmiş kazanç kutsaldır denilerek yasal fuhuş gelirlerinden vergi alınmaktadır. İçki tüketiminden vergi alınmaktadır. 2010 yılında, alkollü içki tüketimi, bir önceki yıla göre yüzde 1,5 artarak, 1 milyar 47 milyon 718 bin litreye çıkmıştır. Türkiye bütçesi milli refkleslerle değil, İMF, Dünya Bankası ve uluslararası çıkar çevrelerinin talep ve beklentileri doğrultusunda hazırlanmaktadır. 2011 yılı bütçesi 312,5 milyardır. Öngörülen bütçe açığı 33,5 milyardır. Faiz dışı fazla 14 milyar olarak öngörülmüştür. Faiz giderleri 47,5 milyardır. Kısacası ülkemizde haramlardan beslenen bir düzen vardır. Bu düzenin ne anayasal ne de yasal bir dayanağı yoktur. Bu anlayışla Türkiye kendisini geleceğe taşıyamaz. Millet olarak aslımıza dönmek zorundayız. Bu milletin temel kimliği Milli Görüş'tür. 54. Erbakan hükümeti bu ülkede denk bütçe yapmış ve Türkiye'yi dışa bağımlı olmaktan kurtarmanın adımlarını atmıştır.

Müslümanlar olarak duyarlı olmalıyız

Biz millet olarak İslam'ı seçmiş bir toplumuz. Paranın dini imanı olmaz diyemeyiz. Faizden gelen para haramdır, kumardan gelen para haramdır, fuhuş işçilerinin gelirlerinden alınan vergiler haramdır, gelirden ve tüketimden alınan vergilerin tamamı zulümdür ve haramdır. İslam hukukçuları, ancak hakikaten veya hükmen artan mallardan vergi alınmasını şart koşmuşlardır. Yani verginin şartı üretimdir ve malın üremesidir. Asli ihtiyaç fazlası mallardan vergi alınır. Bu sebeple  kişi, oturduğu evinden, kendi binip kullandığı otomobilinden ve kullandığı alet ve makinelerden vergi vermez. Yine bu anlayışa bağlı olarak tüketim vergisi, alım satım vergisi ve miras ve intikal vergisi, gelir vergisi, vasıtalı, dolaylı vergiler, gümrük vergisi ve buna benzer vergiler İslam'da meşru değildir. İslam'da uygulanan ticaret öşrü vergisi bazen yanlışlıkla gümrük vergisi şeklinde ifade edilmesi doğru değildir. Çünkü gümrük vergisi ile ticaret öşrü vergisi arasında önemli farklar vardır. İslam'da vergi sitemini zekât esasları belirler. Zekât İslam devletinin vergisidir. Bunlar, oranlarına göre beşte bir, onda bir, yirmide bir ve kırkta bir olarak belirlenmiş olan vergilerdir. Normal şartlar altında bu vergi oranları değiştirilmez. Bu oranları yükseltmek mükelleflere zulüm, düşürmek ise topluma zulümdür. Ancak ülke çapında kıtlık ve kriz varsa o zaman oranlar iki katına çıkarılabilir.

İslam hem özel mülkiyeti, hem kamu mülkiyetini kabul eder. Mülkiyetin kaynağı emektir, insan için çalışmasından başka bir şey yoktur. Ticaret, ziraat ve sanat gibi meşru yollarla elde edilmesi caizdir. Faiz, ihtikâr, hırsızlık, gasp, rüşvet, fuhuş, sahtekârlık ve buna benzer yollarla elde edilmesi haramdır.

Şu Kur'an ayetlerine kulak verelim "Faiz yiyenler (kabirlerinden), şeytan çarpmış kimselerin cinnet nöbetinden kalktığı gibi kalkarlar. Bu hal onların "Alım-satım tıpkı faiz gibidir" demeleri yüzündendir. Hâlbuki Allah, alım-satımı helal, faizi haram kılmıştır..." (Bakara:275) "Menedildikleri halde faizi almalarından ve haksız (yollar) ile insanların mallarını yemelerinden dolayı içlerinden inkâra sapanlara acı bir azap hazırladık." (Nisa:161)

Ben Müslüman'ım diyen herkes artık şu geçeği görmek zorundadır. Luther ve Calvin hurafesi Vahşi Kapitalizmden, Kur'an'ın Adil Düzenine dönmeden saadet bulmayız vesselam.