Fransa Ermenistan ve Amerika üçgeninde Ermeni olayları

Ermeni olayları birden bire ivme kazandı. Birkaç cepheden aynı anda, bir telaş içinde, sanki bir yere yetişeceklermiş gibi Türkiye'ye yüklenmeye başladılar. Bu gelişmeleri doğru okumak ve olayların arka cephelerine ve aralarındaki ilintilere dikkatle bakmak gerekir.

Üç koldan harekete geçen, Fransa'da başkan Sarkozy, Ermenistan'da S. Serkezyan ve ABD'de Ermeni lobisinin başı Sasuniyan adeta 3 tehlike işareti (3 S) gibi saldırılarına başladılar. Bunların bağlantılarını, benzerlik veya ilintilerini hatırlamakta yarar vardır.

SSS'lerin çalışmaları:

Fransa ve Amerika'da 2012 başkanlık seçim yılı ve Ermenistan'da 2012 genel seçim yılı. Demek ki, herbirisi  için "seçim malzemesi " yapabilecekleri, kitleleri heyecanlandıracakları  konular lazım. Yani, kısacası "hisler konuşmalı- mantık ve akıl biraz bekleyebilir."

Lobiler ve bunlara güvenen siyaset erbabının para ve heyecana ihtiyacı var, özellikle ABD'de el değiştiren rakamlar hayli büyük ve iştah kabartıcı. Fransa'nın  da bundan geri kalan tarafı yok.

Kısacası iş; siyasi malzeme olduğu kadar, ekonomik kazanç meselesi. Paranın el değiştirmesi. Mesela Amerikan Ermeni topluluğunun başı Sasusyan'ın ifadelerine göre çeşitli Ermeni ailelerin sigorta şirketlerine başvurarak, dede veya büyük dedelerinin yaptırmış oldukları sigortalardan pay istemeleri ile başlatılan işlemleri, daha sonra Lahey Adalet Divanı'na götürerek bazı davaları kazanmaya çalışacakları anlaşılmaktadır. Ne kadar dolaylı ve ya karmaşık olursa olsun, ellerine para geçeçek olduktan sonra her şeyi yapmaya hazır oldukları belli. Beklenen sonuç , Sarkozy'nin meclisinde ve  Amerika  federal mahkemelerinde. Buralarda binbir oyunla bazı sonuçlar elde edilebilirse o zaman bir adım daha ileri gidilecek. Şu sırada dikkatler Kaliforniya eyaletinde.  Los Angeles Federal Mahkemesinde Türkiye aleyhine açılmış  iki  dava görülecek!

Geçen sene de benzer bir dava yani  "1915'de Ermeni mülklerine el konduğu'" iddiasıyla açılan davanın aynısı olan  bu 2. dava, Türkiye'den TOPRAK ve TAZMİNAT talebini yineleyecek. Malum Ermenilerin 4 isteği var :

(1) Olayı TANITIP, kabul ettirmek,

(2) ÖZÜR diletmek ( kendi tabirleriyle "soykırım gerçeği karşısında diz çöktürmek" (Sarkisyan'ın geçen haftaki sözleri)

(3) TAZMİNAT almak

(4) TOPRAK elde etmek.( Ağrı'ya kadar olan toprakları Ermenistan'a katmak. Bu taleplerin hepsi de "kendilerini doğruluğuna (!!) inandırdıkları" iddialar üstünde inşaa edilmiş istek ve talepler.)

Ne var ki bir türlü iddialarının gerçekleştiğini hakiki evrak, vesika veya arşivlerle ispat edemiyorlar. Dolayısı ile iddialarını propaganda, tekrar, yalan, abartı ve dolambaçlı kıyas yolları üzerinde inşaa etmeye çalışıyorlar.

Los Angeles Federal Mahkemesinde  davayı açan Kasapyan, Türkiye'den toprak istemektedir. Talep ettikleri topraklar:  Adana İNCİRLİK civarı!  Amerikan üssünün kapladığı alanın tamamıdır. Zannedersiniz ki Anadolu sanki onların malıymış.

İkinci dava, TC Merkez Bankası ve TC Ziraat Bankası aleyhine açılmış olup bu da dava da yeniden görüşülecektir.  6 aralık 2011'de, Amerika'da Harut Sassounian imzasıyla bir makale yayınlanmıştır. İlgi duyanlar şu bağlantıdan okuyabilirler. (http://www.panorama.am/en/politics/2011/12/06/h-sassounian/)

Sassounian, (Sasuniyan)  söyle demektedir:  "'Mahkeme, Ermeni taleplerini haklı bulursa, Türk bankalarının Amerika'daki varlıklarından, bu tazminat miktarına el koyabilir ve bu parayı mülkü gaspedilmiş Ermeni ailelere verebilir"

Yani Ortadoğu'd ki  bazı devletlerin Avrupa bankalarında bulunan  paralarına  yabancılar tarafından el konulduğu gibi bir durum oluşturmak.

Sassounian (Sasuniyan)  daha sonra sözlerine şunu da eklemektedir:  "Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne de aynı taleple gidilmesiyle daha da çok yol katedilebilir." "Avrupa Konseyi üyesi olan Türkiye, AİHM' in kararlarını uygulamak zorunda kalacaktır."

Bu arada ASALA'nın  avukatı olan  Patrick Deveciyan'ın 'Ermeni Soykırımını İnkar yasası'nın da mimarı olduğunu bilmekte yarar vardır.  Acaba bizim hukukcularımız neredeler  ve ne yapmaktadırlar?

Psikolojik Savaş:

Birde işin psikoloji yönü mevcuttur. Sürekli olarak Türkleri "töhmet altında bırakarak" morallerini bozmak, sinirlendirmek  ve huzurlarını kaçırtmak . Böylece öz güvenlerini sarsmak için yapılmış özel girişimler. Kendileri açısından  "kopartmayı umdukları  kazançlar" ve tabii, "kendilerini gündemde tutup, önemsetmek" hedeflerinin de var olduğu unutulmamalıdır.

Örtüşen hedefler:

Ortadoğu'da kritik bir dönem yaşanmaktadır. "Arap Baharı" olayları belli bir noktaya sürüklenmiştir. Şu sıralarda Avrupa devletlerinin dikkat ve gayretleri Suriye, İran ve (çaktırmadan, gizli bir şekilde) Türkiye üzerinnde yoğunlaşmaktadır.

Türkiye, Suriye'ye müdahale etmeyi gerekli görmediği gibi, böyle bir işi yapmaya da razı değildir. Halkın kesin ekseriyeti, devletin böyle bir harekata girişmesine karşıdır zira bu Türkiye için "kurt kapanına girmek" olur.

Aynı şekilde Türkiye İran konusunda da dikkatlidir. Geçtiğimiz yaz Birleşmiş Milletler'de İran aleyhine çıkartılmaya çalışılan bir çok kararı engellemiştir. Batı, Türkiye'ye istediğini harfiyen yaptıramamanın öfkesini yaşamaktadır. Bu sebeple, Türkiye'yi zorda bırakacak imkanlar araştırmaktadır. Nitekim, NATO dolayısı ile Malatya'ya yerleştirilen füze radarları,  birden bire Türkiye-İran arasında adeta bir "kara çalı" gibi gerginlik meydana getirvermiştir. Türkiye son derece zor bir duruma sokulmuş ve hızla çeşitli yönlerden "yalnızlığa itilmeye" ve "Ortadoğ' da yalnızlaştırılmaya" başlanmıştır.  Bu çok dikkat edilmesi gereken önemli bir noktadır.

Diğer taraftan ,Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy 10 Aralık'ta, Ermeni Cumhurbaşkanı Sarkisyan'ı, Fransa'da Ermeni nüfusun en yoğun yaşadığı Marsilya'da ağırlamıştır. Sarkisyan, Ermeni cemaatine çeşitli sözler ve heyecanlı vaadlerde bulunmuştur....Yanında Sarkozy dururken, tabii.

Bu arada,  12 Aralık tarihli Hürriyet Daily News'da, ilginç haberler yayınlanmıştır.  Erivan'ı ziyaret eden Diyarbakırlı işadamlarının gezisine ve kararlarına yer verilmiştir. Diyarbakır Ticaret Odası Başkan Yardımcısı Diyadin Gezer, 50 işadamıyla gittiği bir haftalık Erivan ziyareti sonunda  'Ermenistan'la 300 milyon dolarlık ticaret hacminin 5 kat artacağı müjdesini' (!) vermiştir. Bu haber ister istemez bazı çağrışımları da yanında getirmiştir. Bunlardan en öne çıkanı, "Tarihsel Ermeni-Kürt ittifakı yeniden mi canlanıyor ve artık mali çerçevesine mi oturtuluyor?" sorusudur. Acaba Osmanlının son dönemlerinde oynanan oyunların  bir  tekrarı mı  düşünülmektedir?

Bunun epey zor ve hatta imkansız olduğunu bilmeleri gerekmektedir.

Türkiye dışardan siyasi krizler ve baskılarla  kuşatılırken,  içerdeki işbirlikçiler de  'tarihle yüzleşme' senaryosuyla halkın öz güvenini yok etmeye gayret etmektedirler.

Etrafta düşman güçler birleşip örtüşürken, Türkiye'nin haklı davasında baş eğmeyeceğini de görecekleri gün yakındır. Ama, bu konuda başarılı olmak için hepimizin gücü ve gayretleri aynı hedeflerde  örtüşmelidir.