Eski DTP'li milletvekillerinin Mahmur kampı ziyareti hakkında herhalde bilginiz vardır! Mahmur sakinleri bir dizi talepte bulunmuşlar!
Türkiye'ye dönmeleri için nelerin yapılması gerektiğini bir güzel sayıp dökmüşler! Mahmur sakinlerinin ortaya koyduğu talepler öyle bir hava estiriyor ki sanki orada müthiş bir refah içinde yaşıyorlar da Türkiye'ye dönmek için de bir takım şartlar koşuyorlar!
Hani "Madem biz bu rahatı terk edeceğiz, o halde siz de bu rahatımıza denk bir hayatı bize temin etmelisiniz" havası içindeler!
Sanki Türkiye kendilerine yalvar yakar oluyor da onlar da kendilerini naza çekiyor gibi bir görüntü veriyorlar!
Kabul edilmesi çok zor talepler ile ortaya çıkmaları demokratik açılım denilen şeyi sabote etmekten başka bir anlam ifade etmiyor ki!
Mahmur sakinleri önemli bir gerçeği unutmuş gibiler! Unuttukları önemli gerçek "Çok naz aşık usandırır" gerçeği!
Kaldı ki bu olayda kendilerine aşık olan falan da yok! Sadece yıllardır süren bir kavganın, bir anlaşmazlığın sona erdirilmesi için atılan adımlar var!
Böyle bir ortamda fedakarlık tek taraflı olmaz! Tarafların hepsi fedakarlık yapmak zorundadırlar!
"Biz geçmişte çok ezildik, çok horlandık, çok zulme uğradık o halde şimdi ne istersek yapmak zorundasınız" türünden bir mantıkla yola çıkılırsa sorunu çözmek mümkün olmaz!
Böyle bir mantık bugüne kadar kendilerine hak veren kesimlerde bile kabul görmez! Hele hele bir taraftan mağdurları oynarken bir taraftan da "Sokakları yaşanmaz hale" getirmeler sergilenirse "iç savaş tehditleri" aba altından sopa gösterir gibi gündeme getirilirse sorun hiç çözümlenmez!
Yıllardır süren anlaşmazlığın, kavganın iç savaş niteliğine dönüşmesi kime ne kazandırır bilinmez!
Mahmur sakinleri Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olmama ilkesini de hiç akıllarından çıkarmamalıdırlar!
Mahmur sakinleri kendi hassasiyetlerini ne kadar önemsiyorlarsa başkalarının hassasiyetlerini de o kadar önemsemek zorundadırlar!
Yıllar sonra güzel bir fırsat doğmuşsa, aradaki anlaşmazlıkları atılacak birkaç küçük adım ile ortadan kaldırma imkanı oluşmuşsa bunu tepmek kimseye bir şey kazandırmayacaktır!
Elbette bir takım taleplerinin olması doğaldır! Ancak bu talepler mutlaka kabul edilebilir talepler olmalıdır! Taleplerini savaş kazanmış tarafın diktesi şeklinde ortaya koymaya kalkarlarsa bu öncelikle kendi aleyhlerine olacaktır!
Tamam, biraz naz yapabilirler ama unutmamalılar ki çok naz aşık usandırır! Makul ve mantıklı bir çizgiye gelmedikleri sürece demokratik açılım denilen şey hayata geçirilemez! Lafta kalmaya mahkum olur!
Mahmur sakinleri Türkiye'nin küfürbazlarını kendilerine örnek olarak almamalıdır. Küfrederek sorunlar dünyanın neresinde çözülmüştür ki!
Bu yazı 
Bu yazıya ait yorumları RSS ile takip etmek için 
Etiketler:
