Çocuk eğitiminde temel kurallar

Bugüne kadar "çocuk eğitimiyle" ilgili yaptığımız çalışmaların özetini oluşturan kuralların bazılarını maddeler halinde okuyucularımıza sunmak istiyoruz.

Bu ana kurallar başlı başına bir kitap dolusu bilgileri ihtiva ediyor.

Başta eğitimciler, anne ve babalar olmak üzere herkese yararlı olacağını umuyoruz.

* Eğitim, doğruları söylemek değil, doğruları yapmaktır.

* Çocuklar öğütten daha çok, iyi örneğe ihtiyaç duyarlar.

* Çocuklara "ne" düşünecekleri değil, "nasıl" düşünecekleri öğretilmeli.

* Çocuklarımızı "kişilik sahibi" yapabilmek için düşündüklerini, isteklerini ve inandıklarını keşfetmelerine izin verin.

* Çocuğunuza vereceğiniz en değerli hediye, "ilgi ve zamanınızdır".

* Çocuk, anne babanın görülen birçok özelliğini aldığı gibi, gözle görülmeyen özelliklerini de alır.

* Çocukların büyüme hormonu gece uykuda iken salgılanır. Bu nedenle geç yatan çocuklar sağlıksız olurlar. On iki yaşına kadar çocuklar, kışın en geç 21.00, yazın 22.00'da yatmalı.

* Çocuklarınızla duygu ve ihtiyaçları hakkında konuşun.

* Çocuklarınızı, tüm duygularınızla dinleyin ve onlara değer verdiğinizi "beden dilinizle" onlara hissettirin.

* Çocuğunuzun duygu ve düşünceleri hakkında karşılıklı konuşun.

* Çocuğunuzun yaşına ve gelişimine göre, uygun görev ve sorumluluklar verin.

* Hangi yaşta olursa olsun, çocuğunuzla oynama ve onun heyecanına katılma fırsatını kaçırmayın.

* Çocuğunuzun her yaşta anlattığını, sıkıntıdan patlasanız bile dinleyin.

* Çocuğunuzun anlattıklarını dinlemiyorsanız, bir süre sonra onun da sizi dinlemediğini görürsünüz.

* Çocuğunuzu dinlerken, mutlaka yüzüne bakın ve onunla "göz ilişkisi" içinde olun.

* Çocuğunuza "ne" söylediğinizden çok daha önemli olan, "nasıl" söylediğiniz önemli.

* Çocuğunuzun problemlerini kendi kendine çözmesine fırsat verin. Çözemediği vakit devreye girin.

* Çocuğunuzu başkasının çocuğuyla karşılaştırmayın.

* Çocuğunuzun yanlışlarını değil doğrularını yakalayın.

* Dengeli takdir edilen ve övülen çocuklar, anne-babalarını ve arkadaşlarını da takdir etmeyi öğrenirler.

v Aşırı sevgi ve takdir çocuğunuzu "şımarıklığa" yöneltir.

v Çocuklarınıza ne derseniz öyle olma ihtimalini artırırsınız. "Tembel", "sorumsuz", "inatçı", "huysuz" gibi olumsuz sıfatlar, bu özellikleri geliştirir.

* Sık eleştirilen çocuklar, içe kapanık ve güvensiz olurlar.

* Suçlanan her konuda kabahati bulunan çocuklar, suçlamayı ve yalan söylemeyi öğrenirler.

* Kızgın olduğunuz bir sırada, çocuklarınıza hayat dersi vermeye kalkmayın.

* Çocuğunuza hep çocuk gibi davranırsanız, o da hep çocuk kalır.

* Anne-babaların davranışları ne aşırı "baskıcı" ne de aşırı "serbest" olmamalı.

* Anne-babalar, çocuklarına karşı davranışlarında mutlaka tutarlı olmak zorundadırlar.

* Çocuğunuza hep kendi isteklerinizi söylerseniz, ergenlik çağından itibaren istemediklerinizi işitirsiniz.

* Çocuklarınızın arkadaşlarına karşı çıktığınız zaman, çocuğunuzu kendinizden uzaklaştırır, onlara yaklaştırırsınız.

* Çocuğunuz 14 yaşını geçtikten sonra, tatillerde çalıştırın. Kendi işyeriniz olsa bile, başkaları yanında çalışmasına imkân hazırlayın

* Çocuğunuzun istediği mesleği seçmesine izin verin.

* Korkuya dayalı disiplin yerine, sorumluluğa dayalı disiplin verin.

* Çocuğunuza istemediğiniz hareketleri yasaklamadan önce yasaklama nedeninizi mutlaka açıklayın.

* Çocuğunuza ne kadar çok kural koyarsanız, o kadar çok çatışır, kızar ve disiplin sorunu yaşarsınız.

* Çocuğunuzu ilgilendiren bütün konularda, kararı onunla birlikte verin.

* Hangi yaşta olursa olsun, her fırsatta çocuğunuzun fikrini sorun.

* Dövülen çocuklar, kavgayı, geçimsizliği ve düşmanlığı öğrenirler.

* "Ceza" gelişmeye engeldir. "Ödül" ise gelişmeye katkı sağlar.

* Çocuklar da insandırlar. Onlar da herkes gibi kendilerin devamlı emir verilmesinden hoşlanmazlar.

* Çocuğunuzun kendisi olmasına izin verin.

* Topluma faydalı, değişiklik ve yenilikler yapan insanları, çocuklarınıza örnek gösterin.

* Anne ve babalar çocuklarını "sevmek" zorundadırlar. Ancak, bunu her fırsatta söylemelerine gerek yoktur.