Çocuğum tırnak yiyor

14 yaşındaki oğlum küçüklüğünden beri tırnaklarını yiyor. Bu davranışını bırakması için elimden gelen her şeyi yaptım, psikologa bile götürdüm. O dönem bıraktı ama daha sonra tekrar başladı. Psikolog, bu durumu babanın baskıcı tavırlarıyla ilişkilendirdi. Eşim gerçekten sert mizaçlı biridir ve sürekli eleştirmeyi sever. Akşamları eve gelip de  zile bastığında, hepimiz korkuya kapılırız.

Oğlum artık  ergenlik dönemine geçiyor, baba internet açmasına, arkadaşlarıyla bir yere gitmesine izin vermiyor ve onu "senin kafan basmaz, sen zaten aptalsın, senden adam olmaz" diyerek aşağılıyor. Oğlum arkadaşlarıyla kütüphaneye bile gidemiyor. Ona "oğlum, babanın huylarını biliyorsun biraz sabret" diyorum susuyor ve odasına çekilip tırnaklarını yemeye başlıyor. Çocuğumun  kalıcı bir hasar görmesini istemiyorum. Bize neler tavsiye edersiniz. Sevde K.

Eşinizle konuşmanız şart

Sevde Hanım, sanırım, babanın baskıcı tutumları ve çocuğa karşı eleştirel bir tavır içersine girmesi sorunun temelini oluşturuyor. Çocuklar, yaşadıkları baskı sonucunda, dışa vuramadıkları öfkeyi kendilerine çevirerek bu tür davranışlarda bulunabiliyorlar. Tedaviden sonra bir süre tırnak yeme davranışlarını terk ettiğini söylüyorsun. Fakat, ergenliğe geçerken sorunlar yeniden ortaya çıkmış. Ergenler, bedensel ruhsal ve zihinsel bir değişimin içinde yer aldıklarından bu dönem uyum sürecine girerler ve zorlanabilirler. Geleceğe dönük hayallar kurarlar ve toplum tarafından kabul edilmek isterler. Küçük bir şeye kırılsalar bu onların çevreleriyle ilişkilerini etkiler. Çünkü kabul edilmek onay görmek isterler. Küçük düşürülmekten korkarlar, arkadaş grubu içinde ve aile ortamında kabul görmek isterler.

İfadelerinizden anladığıma göre, baba sürekli eleştiriyor, tenkit ediyor ve yasaklar getiriyor. Oysa genç, ailesi ve çevresi tarafından kabul görmek, bağımsızlaşarak bazı kararlarını kendisi  vermek istemektedir. Babanın bu baskıcı tavırları karşısında bastırdığı öfkesini kendine çeviriyor ve iç dünyasına yalnızlığa çekiliyor. Bu durumda babayla görüşmeniz ve oğlunuzun gördüğü zararları ifade etmeniz şart. Baba, oğlunu eleştirmek yerine, onaylamalı, onu anlamaya çalışmalıdır. Aynı zamanda daha öncede yaptığınız gibi, babanın bu tavırlarının  öğrenilmiş bir davranış olduğu  oğlunuza ifade ederek ona yardımcı  olabilirsiniz. Bununla beraber, oğlunuzu bol bol onaylayınız, bazı kararlarını vermesi için ona  fırsat tanıyınız. Babayla ilişkilerinin  düzelmesi için teşvik ediniz. Gerekirse daha önce gittiğiniz uzmana tekrar devam ediniz.

Kızım, hayvan istiyor

İki çocuk annesi bir bayanım. Küçük kızım beş yaşında, bu yıl anasınıfına başladı. Arkadaşlarıyla ve çevresiyle son derece uyumlu bir çocuktur. İnsanlara yardım etmeyi, arkadaşlarıyla oyunlar kurup oynamayı seviyor. Öğretmeni de sosyal bir çocuk olduğunu söylüyor. Okulda bir arkadaşının kedisi varmış ve sürekli ona anlatıyormuş. Kızım arkadaşının kedisine özeniyor ve eve bir hayvan almamızı istiyor. Öyle ki, her sabah okula giderken "anne bir kedi alın ve eve geldiğimde bana sürpriz yapın" diyor. Kedi alamam, çünkü eşim, evde kedi istemez. Başka bir hayvan alsam faydalı olur mu bilmiyorum. Bu konuda bana neler önerirsiniz? Sema Y.

Kuş alabilirsiniz

Sema Hanım, ifadenizden anladığıma göre, çocuğunuz, çevresiyle ve arkadaşlarıyla rahat iletişim kurabilen, sosyal gelişim sürecini normal sınırlar içinde geçiren bir çocuk. Çocuklar bu dönem arkadaşlarını taklit edebilir ve onların eşyalarına, kullandıkları araçlara ilgi duyabilirler. Arkadaşının, sürekli kedisinden söz etmesi ve bu durumun grup tarafından ilgi uyandırmış olması kızınızın böyle bir hevese kapılmasına sebebiyet vermiş olabilir. Ama babanın kediyi pek istemediğini söylüyorsunuz, bu durumda kuş ya da balık alabilirsiniz. Aldığınız hayvanın bakımının bir kısmını ona vererek sorumluluk duygusunun pekişmesine yardımcı olabilirsiniz. Çocuk kuşun bakımını yaparken, hayatın bütüncül bir yapı olduğunu kavrayacak, Allah'ın yarattığı canlılara karşı şefkat beslemeyi öğrenecektir.