CHP zihniyeti bu mu?

CHP zihniyetinin dine ve dindarlara soğuk baktığı tarihi bir gerçek. Çeşitli dönemlerde dozaj farkı yaşansa da, bu durum baştan beri bu şekilde sürüp geliyor. Bu yüzden, Türkiye’nin en köklü partisi olmasına rağmen, halktan bir türlü yeterli desteği alamıyor. Olağanüstü dönemlerden medet umarak varlığını sürdürmek isteyen bir parti olma imajını çiziyor. Halbuki, isminin başında “halk” olan bir parti her yönüyle halk ile bütünleşse ne kadar güzel olurdu?

CHP’nin bu özelliğini ortaya koyan örnekler yaşanmaya devam ediyor. “Kutlu Doğum” haftasının yaşandığı günlerde, Denizli’deki yerel bir TV kanalında Vali Yardımcısı Mustafa Güney’in “Dünya Muhammed gibi bir lider istiyor.” sözüne karşılık, CHP Denizli İl Başkanı Ali Kavak  “Yani biz Denizli’de Atatürk gibi bir lideri bırakıyoruz öyle mi?” diyerek, liderlerin konum ve fonksiyonlarını karıştırmanın çarpıcı bir örneğini sergiliyordu.

Daha bir ay geçmeden skandal sayılabilecek bir olay daha yaşandı: CHP Genel Başkan Yardımcısı Sayın Önder Sav 18.5.2008 günü Elmadağ’a gidiyor. Mustafa Ünal isimli bir partili, Sav’ın yanına yaklaşıp “Hacca gitmek istiyorum.” deyince, “Boş ver, Araplara para kaptırma.”diyor. Sayın Ünal “Yaşım 80’e geldi, bir ayağım çukurda.” deyince, sayın Sav, daha da alaycı bir üslup takınarak “Bakarsın, Muhammed orada bırakmaz seni, buraya göndermez.” sözlerini söyleme talihsizliğini gösteriyor.

Hac, İslam’ın beş temel şartından biri. Müslümanların önemli bir ibadeti. Biz, zaman zaman, aynı zihniyetin avam takımından, hac ibadeti konusunda, “Araplara para yedirmek(!)” gibi garip sözleri duyardık. Ama, şimdi CHP’nin tepe noktasında bulunan bir zevattan da duymuş olduk.

Dünya küçüldü. Hergün Türkiye’den dünyanın her yerine yüzlerce uçak kalkıyor. Biz, o seyahat eden yolculara “Falan ülkeye para kaptırmayın.” diyebilir miyiz? “Seyahat hürriyeti”nin var olduğu bir ülkede, böyle bir söz ne kadar yakışıksız olur. Sayın Sav’ın sözü, yalnız seyahat hürriyetini engellemekle kalmıyor, aynı zamanda din ve inanç hürriyetini de baskı altına almayı hedefliyor. Bu tavır, büyük çoğunluğu Müslüman olan bir halka hakaret değil de nedir?

Diyanet İşleri Başkanlığı Din İşleri Yüksek Kurulu Üyesi Prof. Dr. Sami Yeprem, Önder Sav’ın sözleri konusunda “Müslümanlar, Peygamberin ismi geçtiğinde salavat getirirler. Sayın Sav, Hz. Peygamber’e karşı küçültücü bir dil kullanmıştır, haccı turistik bir gezi olarak görmüştür.” derken; Saadet Partisi Genel Başkan Yardımcısı Av. Şeref Malkoç da “Bu sözler dini değerlere alenen bir saldırıdır. Türk Ceza Kanunu’na göre suç işlenmiştir.” açıklamasını yapmıştır. Acaba, sayın Sav’ın bu sözlerinin bir karşılığı olmayacak mı? Müslümanlara yapılan hakarete seyirci mi kalınacak? Türkiye’nin böylesine sahipsiz olduğunu düşünmek bile istemiyorum.

Bu saygısızlık, bu haddini bilmezlik, bu küstahlığın sebebi ne? Bu zihniyet, camilerin tekel deposu yapıldığı, köylerde cenaze yıkayacak hocaların bulunmaz duruma geldiği tek parti dönemini mi özlüyor yoksa?

CHP zihniyeti, çok kere “dini siyasete alet etmek” sözünün arkasına saklanarak dindarlara saldırıyor. Halbuki, bu sözün asıl muhatabı kendileridir. Mesela Milli Görüşçüleri ele alalım: Onlar, Türkiye’nin değerlerini içlerine sindirmişler, halk ile bütünleşmişler ve o değerleri de savunmaya devam ediyorlar. Bu, tabii bir haldir. Aynen ateşin yakması, suyun boğması, bıçağın kesmesi gibi, Müslüman da inancını yaşamaya devam eder. Tabii olmayan CHP’nin yaptığı.

Sayın Baykal, zaman zaman Şeyh Edebali’nin vasiyetine, Hacı Bektaş Veli Hazretlerine, İmamı Ebu Yusuf’un fetvalarına, hatta ayet ve hadislere atıflar yapar. Başörtülülerle resimler çektirir. Fakat bunlar hep sembolik kalır. Kolay kolay uygulamasını göremeyiz. Hatta sert, gerilimli ve kavgacı üslup arasında kaybolup gider.

Geçtiğimiz sene şöyle bir olay yaşanmıştı: CHP İzmir İl Başkan Vekili Zihni Dursun “Cuma namazına gitmediğini, namaz kılmadığını, oruç tutmadığını” söylediği konuşmasında partililere şu çağrıyı yapmıştı: “AKP, CHP’yi dinsiz parti gibi gösteriyor. Bu yüzden oylarını artırıyor. AKP’liler camilere parti rozetiyle gidiyor; siz camiye gittiğinizde parti rozetlerinizi takmayı unutmayın.” (Vatan, Mustafa Mutlu, 15.7.2007)

Bu tavırlar, Türkiye’nin en köklü partisine yakışıyor mu dersiniz? Bakalım, CHP bu son skandal konusunda bir açıklama yapacak mı? Eğer, özür dileyip halkın gönlünü alan bir açıklama yapmazsa, CHP’liler, Nasuhi Güngör’ün Önder Sav için yazdığı şu ayıbı kabullenmiş olacaklardır: “Bu kadar terbiye özürlü… Bu kadar kendisini kaybetmiş… Bu kadar milletin değerleriyle kavgalı…” (Star, 19.5.2008)

Siyasi partiler, Türkiye’yi aydınlık bir geleceğe taşımak ve halkı mutlu etmek için çalışmalı değiller mi? Halkın değerleriyle mücadele etmek de neyin nesi oluyor? Halkın gönlünde yer almak varken, halkın tepkisi ile yaşamak akıllıca bir iş mi?

Keşke, bütün siyasi partiler milletimize hizmet ve halkımızı mutlu etmek için yarış içine girseler. Bunu CHP için de istesek çok şey mi istemiş oluruz dersiniz?