BOP’un merkezi olmak çılgın projesi

Birkaç gün önce bir tartışma programında konuşan bayan konuşmacı, Pentagon'un yeni haritası olduğunu söylediği bir harita gösterdi. Ortadoğu ve Kuzey Afrika'daki Müslüman ülkelerin sınırlarının yeniden çizildiğini, yeni uyduruk devletlerin veya yönetimlerin türediğini gösteren bir haritaydı. Bir bakıma, Büyük Ortadoğu veya Genişletilmiş Ortadoğu Projesi'nin bir taslağı sayılabilecek bir haritaydı.

Küçük bir araştırma yapınca bu haritanın Pentagon'un gayrı resmi yayın organı sayılan Silahlı Kuvvetler dergisinin (Armed Forces Journal) 2006 Haziran sayısında yer aldığını öğrenmek mümkün. Amerikalı emekli bir Albay olan Ralph Peters'ın dergide yayınlanan makalesi "Blood Borders (Kanlı Sınırlar)" ve bu makalenin ekinde yer alan yeni Ortadoğu haritası, 2006'nın Eylül ayında Roma'da yapılan NATO toplantısında bir Amerikalı subay tarafından malzeme olarak kullanılmak istenmişti. Tepkiler üzerine ABD'den gelen cevap ise bizim "sehven"e benzer bir tarzdaydı, "yanlışlık oldu".

Söz konusu haritayı içeren makalenin son kısmında bir "Kazananlar" ve "Kaybedenler" listesi yapılmış ve galipler-mağluplar sıralanmış. Kazananlar arasında ilk defa ismini duyduğumuz devletler de var ve bazı ülkeler hem kazanan hem de kaybeden olarak listede yer alıyor. Kazananlar olarak, Afganistan, Arap Şii Devleti, Ermenistan, Azerbaycan, Özgür Belucistan, Özgür Kürdistan, İran, İslami Kutsal Devlet (?), Ürdün, Lübnan, Yemen sayılırken, kaybedenler hanesinde ise Afganistan, İran, Irak, İsrail, Kuveyt, Pakistan, Katar, Suudi Arabistan, Suriye, Türkiye, Birleşik Arap Emirlikleri ve Batı Şeria yer alıyor.

Pentagon'a yakın bir yayında yer alması ve dahası resmi bir toplantıda kullanılması bir yana, kazanan-kaybeden listesindeki birkaç istisna dışında bugünkü Genişletilmiş Ortadoğu Projesi görüntüsünü ve karışıklığını gösteren bir harita aslında. Bu noktada, ezilen, sömürülen, zalimlerin elinde tarumar olmuş İslam coğrafyasının uyanışı gibi algılanan veya algılanmak istenen Arap ayaklanmalarına, geldiğimiz noktada Obama'nın destek verir bir konuma gelmesi, şer ittifakının İslam alemi üzerindeki karanlık planları için yeni bir zemin bulması diye de yorumlanabilir. Bazı kimselere devamlı "komplo" teorisi gibi gelen bu ciddi gelişmeler, tasarılar, planlar, önümüzdeki dönemde bir numaralı gündem maddesi olacak büyük ihtimalle. Kıytırık bir ABD'li subayın hazırladığı haritaya inanmak değil burada söz konusu ettiğimiz, mevcut tasarıların ve gelişmelerin izlediği istikametin bu harita ve benzeri planları doğrulaması. Zaten, kimse çıkıp da basit bir subayın kişisel fantezisinden bahsedemez, ortada planlı programlı bir yıkım niyeti var besbelli.

Geçen sene aylarca referandum ve sözümona anayasa değişikliği (iktidar partisinin keyfiine göre seçtiği 3-5 madde) tartışmalarıyla toplumu meşgul edip gerçek sorunların konuşulmasını, tartışılmasını istemeyenler, her ne hikmetse vizyondan, çılgın şeylerden bahsediyorlar ama bir türlü yeni anayasa üzerine kelam etmiyorlar. Arada bir, birisi çıkıp da biraz bahseder gibi oluyor, ortalığı karıştırıyor, onun haricinde bütün bir ülkeyi ilgilendiren bu konuyla ilgili yuvarlak laflar dışında hiçbir şey söylenmiyor. Özellikle, özerklik veya federasyon gibi, devletin niteliğinin, kendine has özelliklerinin (başkent, dil vs) bile tartışma konusu edildiği ve her geçen gün de toplumun buna alıştırılmaya çalışıldığı bir ortamda, hemen her konuda ahkam kesenler bu konuyu es geçiyorlar.

Karmakarışık olan bir İslam alemi, sınırların değiştiği, ülkelerin  huzursuzluğa, karışıklığa itildiği, yıllardan beri dillendirilen hesapların, projelerin açıkça hayata geçirilmeye başlandığı bir zamanda, milli bir hassasiyete sahip olması gerekenler hâlâ ve hâlâ "konjonktürcü" tavra destek veriyorlar. Müslümanlar, Irak'ın kuzeyinde kurdurulan kukla yönetime (ikinci İsrail'e) ses çıkarmadıkları gibi, maazallah, Güneydoğu'da tesis edilmeye çalışılan federasyon, özerk yönetim vs. tehlikesine de ses etmiyor. Yazının başında bahsettiğimiz tartışma programında söz konusu haritayı gösteren bayan gazeteci, iki tane ülkeden bahsediyor henüz el değmemiş, İran ve Türkiye. Bu kadar büyük ve gözle görünür bir değişim yaşanırken ve muhtemelen seçim sonrasında çok daha sancılı bir dönem bizleri beklerken kerameti kendinden menkul bir "vizyon" ve çılgın şeyler dışında hiçbir derdi olmadığı anlaşılıyor bu ülkenin.

İslam aleminin iki büyük lokması olan İran ve Türkiye'nin sona bırakılmış olduğu anlaşılıyor. Türkiye, son zamanlardaki kamuoyuna yönelik sözde İsrail aleyhtarlığı haricinde Batı ittifakının sadık bir müttefiki olduğundan zaten cepte görülüyor ve asıl tehlike olarak İran düşünülüyor. ABD'nin, İsrail'in son yıllardaki açıklamaları, eylemleri hep bunu söylüyor. "Lider ülke" Türkiye lafını, özellikle de son Arap deverimlerinden sonra ağzına alana rastlayabilir misiniz şimdi? Zorlama imajlar, göstermelik efelenmeler dev aynasında gösteriyor bizi kendimize, ancak artık büyük şehirlerde otobanlardan geçen arabalara bile saldırılıyor, açıkça teröristlere destek yürüyüşleri yapılıyor. Eşbaşkanlık böyle bir şey herhalde.

Sözlerimizi  tarihten bir alıntıyla bitirelim. 14 Şubat 2004 tarihinde bir televizyon konuşmasında Başbakan "ABD'nin Büyük Ortadoğu, yani Genişletilmiş Ortadoğu Projesi içerisinde Diyarbakır bir yıldız, bir merkez olabilir. Bunu başarmamız lazım" demişti. Diyarbakır'ın çılgın projesi de BOP'un merkezi olmak mı yoksa?