Bakın neye ağlamış

Birkaç hafta önce, Yozgat'ın bir beldesindeki bir kahvehanede, hemen tamamı çiftçilikle uğraşan insanlarımızla sohbet ediyorduk.

Sohbetin konusu, bir müddet sonra, ister istemez siyasete kaydı.

Bizim de, bir tarafımız siyasetçi olduğu için, ülke gündemindeki bir takım olaylarla ilgili değerlendirmelerimizi onlarla paylaştık.

Bu arada, iktidar partisini desteklediği anlaşılan bir arkadaşımız söz alarak dedi ki : "Sizin aslında AK Parti'yi desteklemeniz lazım değil mi?"

"Neden" diye sordum!

"Baksanıza, adamlar neler neler yapmışlar, geçen gün, filanca milletvekili gelmişti, anlattı, ağladım, bunlara destek olmak lazım!" diye cevap verdi.

Anlaşılacağı üzere, son zamanlarda estirilen operasyon rüzgârlarının aşırı derecede etkisinde kalmıştı ve ne olduğu, nereye varacağı tam manasıyla belli olmayan, aslında milletin asıl derdini unutturmaya yönelik suni gündemlerin tesiriyle, kendi derdini unutmuş başkalarının derdine ağlıyordu!

Ya da muhtemelen üyesi olduğu iktidar partisinin, halka söyleyecek bir sözü kalmadığından, bu gibi suni gündemlerin arkasına sığındığı gibi, bu vatandaşımız da, karınca kararınca, kendi beldesinde, aynı şekilde gündem değiştirmeye çalışıyordu!

"Niye ağladın ki" diye tekrar sordum ve devam ettim:

"O milletvekili, ilimize yaptığı hizmetlerden mi bahsetti?

İşsiz oğluna, kardeşine iş mi buldu, yeni iş sahaları açtıklarından mı bahsetti?

Bugün ki durumun, dünkünden daha mı iyi ki, destekleyelim diyorsun?

Mazotu, gübreyi ucuzlattıklarının müjdesini mi verdi size?

Buğdayını, geçen senekinden daha iyi bir fiyata mı sattın ya da o milletvekili, ürününün daha çok para edeceğini mi müjdeledi?

Şeker pancarındaki kotaların kalkması mı, sana bu hükümetin desteklenmesi gerektiğini düşündürüyor?

Geçim şartlarının, hükümetleri döneminde, nasıl iyileştirildiğinden ve bunu gerçekleştirmek için, kimlerle nasıl mücadele ettiklerinden mi bahsetti?

Bütün bunlar için mi, sevindin ve sevinçten ağladın?

Bunun için mi, bizlerinden de bunlara destek olmamız gerektiğini söylüyorsun?"

Muhatabım "ama" diyecek oldu, fakat bu defa, benden önce, o beldeden bir başkası, araya girdi ve ona cevap verdi:

"Kazım Bey doğru söylüyor, asıl derdimizi unutturmalarına fırsat vermememiz lazım.

İki sene önce, buğdayı 450'ye satmıştım. Bu sene, 380'e zor sattım.

O zamandan bu tarafa, gübre, mazot, ilaç fiyatları ne kadar arttı, neredeyse, iki mislinden fazlaya alıyoruz, ama ürün para etmiyor, resmen perişan olduk.

Köylü, çiftçi, üretici tamamıyla, tefeci tüccar ve bankaların insafına terk edildi.

Acınacak, gerçekten de ağlanacak bir duruma düştük!

Durum giderek daha da kötüleşiyor, karnımızı zor doyuruyoruz!"

Artık bana söyleyecek bir şey kalmamıştı!

Sadece dedim ki:

"İşte bunun için, körü körüne destek olmuyoruz ya da olamıyoruz.

Doğru olan her şeye, milletin hayrına olan her şeye, tabii ki destek oluruz.

Ama hiç kimse, bizim yanlışlara destek olmamızı beklememelidir.

Hele, birileri halka gerçek gündemi, yoksulluğu, haksızlıkları, adaletsizlikleri, yolsuzlukları, kısa yoldan köşe dönmecilikleri, bu şekilde unutturmak isterlerse, buna kesinlikle, razı olmayız!"

Sonra da ekledim: "Sen bunlara değil de, kendi haline ağla, istersen!"

İlk baştaki bana soru soran zat, sessizce kafasını eğdi, zira iddiasını devam ettirecek hali kalmamıştı!

Kısacası, millet olarak, birilerinin, gündem saptırmasına fırsat vermemeli, olmayacak şeylere ağlamaktan da vazgeçmeliyiz!

Bilmem anlatabilmiş miyim?

Huzur ve saadetle kalın!