28 Şubat, tükürük itfaiyeleri ve Mustafa Başoğlu...

28 Şubat hayatlarımızın üzerinden ağır darbelerle geçerken tanıdım O'nu...

Yüzüm yerleri süpürürken, içimdeki son cesaret kırıntılarını da çöpe atmışken, hüzünlüyken, kırgınken...

Herkesin sustuğu zamanlarda...

Gazeteciler, medya mensupları, üniversiteler, yargı organları mensupları brifinglerle hizaya geçirilirken...

Üzerimize her gün tükürük itfaiyeleri gönderilirken tanıdım O'nu...

Bir basın toplantısı düzenliyordu... Ve ben O'nu dinlemek için sendikadaydım... Aman Allah'ım ne de güzel konuşuyordu... 28 Şubatçılara veriyor veriştiriyordu... Korkunun zerresi yoktu satır aralarında. Herkesin kuş diliyle konuşabilme konusunda uzmanlaşmaya başladığı dönemlerde o düpedüz kafa tutuyordu...

O gün omuzlarım dik, kalbimdeki yaralı kuşları gökyüzüne savurmuş olarak, birileri de doğrudan yana tavır alabilirmiş meğer, varmış hâlâ o birileri diyerek, sevinerek, gülerek, kendimi iyi hissederek çıkmıştım yanından. İyi gelmişti...

Hani vardır ya... Bazen en kötü zamanlarınızda birilerinin bir sözü, bir bakışı, bir duruşu size iyi gelir... O da işte bana sahiden iyi gelmişti...

Daha sonra... Yıllar sonra... Bir toplantıda aynı masa etrafındaydık...

28 Şubat kendisine biçilen bin yıllık raf ömrünü kısa sürede doldurmuş, o dönemin açtığı yaralar kabuk bağlamıştı...

Ama...

O günlerdeki o konuşma bende hep minnet ve aynı tazelikle duruyordu...

Bunu O'na da söylemeliydim...

'Biliyor musunuz, o dönemde bir basın toplantınız bana şifa olmuştu... Nasıl da iyi gelmişti... O yüzden o konuşmanızı hiç unutmadım' gibisinden şeyler söyledim...

O'ysa...

'Bana hiç kimse böyle şeyler söylemedi... Konuşmalarımın böyle işe yaradığını bilmiyordum 'dedi... Şaşırmış, sevinmişti...

Son, en son gördüğümdeyse, hayli hasta ve yaşlı görünmüştü gözüme... Hasta dediler. Endişe ettim O'nun için...

Ölüm haberini aldığımdaysa 'Herkesin sustuğu zamanlarda konuşabilme cesaret ve erdemini' gösteren Başoğlu yine o ilk gördüğümdeki haliyle gözümde canlandı...

Cesaret ve her zaman doğruyu söyleyebilme erdemi herkesin harcı değildi... Ve ben şehadet ederim ki O öyle biriydi...

Allah rahmet eylesin...

Amin amin elfü elfü amin...