28 Şubat'ın kodları

Yaklaşık bir buçuk asırdır darbelerin gölgesinde yaşamak zorunda bırakılan Türk milleti, her darbenin ardından biraz daha sesi kısıldı, kabuğuna çekildi. Kapanması zor yaralar hafızalara kazındı. Bütün nesiller darbelerin gölgesinde büyüdü. Sonuçta hiç kimse darbelerden yakasını kurtaramadı. Yaşanılan bu darbelerin sonuçları itibariyle en ağır olanı 28 Şubat post-modern darbesi olmuştur. Bu darbe bir yönüyle Sultan İkinci Abdülhamit'in tahttan indirilişiyle bir paralellik, bir benzerlik gösterir. Her iki darbede de İsrail'in parmağı vardır. Darbelere maruz kalan hem Abdülhamit, hem de Erbakan aynı amaç için yola çıkmışlardı. O da Türk milletinin öncülüğünde İslam birliğini yeryüzünde yeniden tesis etme arzusuydu. Bu düşünce kimlerin rüyasını kabusa çevirdiyse darbelerin izini oralarda sürmek gerekir. Her iki darbe de Türk milletini milli çizgisinden uzaklaştırdı. Türkiye, emperyalist tezgahların tertip edildiği bir ülke haline geldi. Şunu söylersek sanırım birçok şeyi de söylemiş oluruz: Geçmişte Siyonistlerin düşmanlık ettiği lider İkinci Abdülhamit'ti, şimdi ise Necmettin Erbakan'dır. Böylece 28 Şubat'ın kimler tarafından kimlere karşı yapıldığı açıktır.

28 Şubat süreci, bir darbe geleneği içinde sonuçları itibariyle telafisi zor yaralar açmıştır. Türkiye ilk defa kendi değerleri üzerinden yükselişe geçme imkanını elde etmişken, 28 Şubat bu imkanı ortadan kaldırmıştır. Son on üç yılda yaşadıklarımız, başımıza gelenler bu topraklarda milli ve yerli bir düşüncenin kökleşmesini isteyenlerin, bu yolda mücadele edenlerin başına gelenleri millet olarak kavramaz ve üzerimize düşeni yapmazsak işimizin hiçte kolay olmadığını, geriye dönüp baktığımızda rahatlıkla görebiliriz.

28 Şubat'ın izlerini Kıbrıs Barış Harekatı'na kadar götürmekte fayda var. Çünkü o zaman milli bir duruş sergileyen ve ortaya bir irade koyan kadro iş başındaydı. Erbakan liderliğindeki MSP, Kıbrıs Barış Harekatı'nda tarihi bir rol oynamıştı. Buna rağmen yıllarca başarının mimarı olarak hep Ecevit gösterildi. Yıllar sonra açıklanan İngiliz Arşivleri gerçeğin hiçte öyle olmadığını ortaya koyuyor. İngiliz Arşivleri'ndeki belgeleri tarayan tarihçi Doç. Dr. Mustafa Sıtkı Bilgin, 2006 yılında açılan 1974 senesine ait belgeleri inceleyerek bir gerçeği ortaya koydu. O da, Kıbrıs Barış Harekatı'nın gerçek mimarının Bülent Ecevit değil, Necmettin Erbakan olduğuydu. Harekat, Ecevit'e rağmen Erbakan tarafından gerçekleştirilmişti. Buna karşılık 28 Şubat, Demirel ve Ecevit'in de desteklediği güçler tarafından Erbakan'a karşı yapılmıştır. O gün koalisyonun küçük ortağı olan parti (MSP), Kıbrıs Barış Harekat'ını gerçekleştirerek tarihi bir başarıya imza atmıştı. Yıllar sonra hükümetin büyük ortağı olan bir partinin ülkesi için neler yapabileceği artık sır değildi. Nitekim Refah Partisi on bir ay gibi kısa sayılacak bir iktidar sürecinde Türkiye için hayati adımlar attı, efsane icraatlar gerçekleştirdi. Yerli sermayenin önü açıldı, ülkenin kaynaklarını sömüren yerli ve küresel rantiyenin hortumları kesildi. İşçi, memur, emekliler dahil bütün gelir gruplarına hakkı verildi. İslam birliğinin sağlanması yolunda D-8'ler kurularak önemli bir adım atılmış oldu. Kısaca Türkiye gücünün farkına varmaya başladı. 28 Şubat bu gücü zaafa uğratmanın adımı olmuştur.

28 Şubat'tan sonra Türkiye'de taşlar yerinden oynadı. Kendilerini devletin sahibi görenler, inançlı insanlar üzerinde yoğun baskılar kurdular. Halkı belli korkularla sindirdiler. Katmerli yasaklar, zorbalıklar birer birer devreye sokuldu. Bunun yanında ülke ekonomisi, IMF kanalıyla küresel güçlerin denetimine girdi, milli olma vasfını kaybetti. Oluşturulan ekonomik üst kurullar eliyle karar verme merci yabancılara geçmiş oldu. Böyle olunca son on üç yıldır halktan yetki alıp iktidara gelen partiler, üst kurulların çizdiği çizgileri aşamadılar. Halkın durumunu düzeltecek, önünü açacak kararları alma iradesini ortaya koyamadılar. 28 Şubat geriye çivisi çıkmış bir ülke bıraktı. Kristal vazo kırıldı. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil. Her on yılda bir darbelerle dövülen Türk milleti, rakibinden sürekli yumruk yiyerek sersemleyen, dengesini kaybeden boksörün durumunu yansıtıyor. O nedenle hafızası zayıflayan, olup biten haksızlıklara fazlaca ses çıkaramayan bir toplum meydana geldi. Türkiye'de yaşanan haksızlıklar, baskılar başka toplumlarda yaşanmış olsaydı, yer yerinden oynar, gök kubbe bu haksızlığı yapanların başına yıkılırdı. Biz de ise her şey gibi, darbelerde normal karşılanıyor. Öyle olmasaydı milletin kimyasını bozan 28 Şubat darbesi unutulmaz, sorumlularından hesap sorulurdu.

28 Şubat'ı sadece içerdeki belli çıkar çevreleri ve güç odaklarının yaptığı bir eylem olarak görmek, gerçeği gözden kaçırmak olur. Kıbrıs Barış Harekatı kimlere karşı, kimlere rağmen başarılmışsa, 28 Şubat'ta o güçlerin izini aramak gerekir. Sonuçta 28 Şubat, ABD-İsrail ortak yapımı bir darbedir. Yerli işbirlikçiler eliyle gerçekleştirilmiştir. 28 Şubat sürecinden beri Türkiye'nin hafızasına kazınan olaylar bu gerçeği ortaya koymaktadır. 28 Şubat post-modern darbesine maruz kalan Milli Görüş kadroları her şeye rağmen dimdik ayaktadır ve Türkiye'yi tarihteki noktasına taşımak için yeniden kozasını örerken, darbecilerin bugün ismini hatırlayan var mı? Hepsi de milletin vicdanında hapsoldu. Buna karşılık Necmettin Erbakan, milletin gönlündeki yerini korumaktadır. Sahi 28 Şubat için "bin yıl sürecek" diyenler nerede?

Müslim Coşkun