28 Şubat darbesinin 'en trajikomik' anısı!

Merhum Aydın Menderes'i dün Fatih Camii'nden dualarla uğurladık.. Allah (c.c.) mekanını cennet etsin inşallah.

Aydın Menderes'in vefatı hafızalarımızda eski karanlık anıları canlandırdı...

Tıpkı, 27 Mayıs İhtilali sonrası kurulan Yassıaada Mahkemeleri gibi...

Tıpkı, merhum Cumhurbaşkanı Adnan Menderes'in idam edilmesi gibi...

Tıpkı, 12 Eylül ihtilalinde hiç sorgusuz sualsiz darağacına gönderilen, gencecik ülkücü gençler Selçuk Duracık ve Halil Esendağ'ların asılması gibi..

Tıpkı'ları çoğaltmak elbette mümkün...

28 şubat süreci de işte bunlardan biri..

1997 yılının soğuk bir Şubat'ında, 28 Şubat'ta toplanan Milli Güvenlik Kurulu kararlarının ardından Türkiye'de başlayan/başlatılan antidemokratik süreç...

Savrulan hayatlar, bezginleşen yürekler ve 'yarasa'laşan 'demeç'lerin gölgesi altında geçen birkaç yıl...

Bu yılları herkes kendi cephesinden değerlendirecek elbette..

28 Şubat sürecinin en civcivli gönlerinden birisi...

Kimilerine göre askerler yönetime 'ha el koydu ha koyacak'...

Yine kimilerine göre kimi büyük gazetelerin İstanbul'daki merkezlerinde 'Ordu yönetime el koydu' maketleri bile hazır...

Yargı mensuplarına bir yandan brifingler verilirken, iktidar ortakları (Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi) milletvekillerine hakim olma otoritesini kaybetmiş durumdalar...Hemen her gün bir-iki milletvekili 'gördüğüm lüzum üzerine' diye başlayan cümlelerle partisinden istifayı basıyor...

Bu milletvekillerinin Meclis kulislerindeki tek hareketleri ise 'çaresizlik' gösterisi; "İstifa ettim ama bunu anlatamam..." dercesine...

Psikolojik harekatın en yoğun yaşandığı ve kimsenin kimseyi tanımadığı bir ortam...

İşte böyle bir ortamda, o yıllara ilişkin bir '28 Şubat anısı' var ki, akıllara ziyan..

Bu anıyı dillendiren bir eski milletvekili (İsmi bende saklı, adının açıklanmasını istemediği için yazmıyorum...)

Eski Başbakanlardan,  Mesut Yılmaz'a çok yakın bir milletvekili.. Anavatan Partisi 28 Şubat sürecinin tam da merkezinde olduğu ve antidemokratik uygulamaların büyük bölümüne isteyerek/istemeyerek onay verdiği için bu milletvekili de yaşanan birçok olayın bizzat şahidi...Şimdi bu milletvekiline kulak verelim;

"28 Şubat'ın en hararetli günlerinden birinde bir grup ANAP'lı milletvekili ile birlikte İstanbul'da Ataköy Marina'da oturuyoruz... Yanımızda büyük bir şirketin genel müdürü de var... Sohbet konumuz elbette yaşadığımız o yoğun günler... Ne olacak, ne olabilir gibisinden muhabbet ediyoruz... Bu arada bir telefon geliyor, bana.. Telefonu açtım, partiden bir milletvekili arkadaş... Onlar da benzer muhabbetin içindelermiş meğer... O arada ben o milletvekili arkadaşa, 'Nelerle meşgulsünüz, nerelerdesiniz?' dedim. Milletvekili arkadaşımın bana verdiği cevap aynen şu; "Biz de bir gurup milletvekili olarak Sarıyer'den denize açıldık... Askeri darbe olursa bir daha dönmeyi düşünmüyoruz... Bize haber verirseniz seviniriz...'  Kakara kikiri böyle konuştuk. Sonrasında Ankara'ya döndüğümüzde parlamentoda Mesut (Yılmaz) beyi gördüğümde bana takıldı. Dedi ki Mesut bey, 'Ne o aranızda darbe de yapmışsınız, dönmemek üzere denize açılan arkadaşlar da varmış..." Ben de muhabbeti anlattım. Aramızda böyle bir konuşma da geçti..."

ANAP'lı eski milletvekili bu diyalogun tamamen bir espri olduğunu da belirtti, bu satırların yazarına...

Ancak şunu da ekledi; "Ancak o zaman öyle bir psikolojik ortam vardı ki bir arkadaşınızla küçük bir geyik muhabbeti yapsanız o yuvarlana yuvarlana kartopu misali sanki gerçekmiş gibi tekrar bize intikal ediyordu... Bu da onlardan birisiydi..."

Ne diyelim...

İşte size bir 28 Şubat geyiği...

Aydın Menderes'i ebedi istirahatgâhına defnettik.. Darbelerin ne demek olduğunu en iyi bilenlerden birisi de merhum Menderes'ti.. Fakat Menderes geçmişe yönelik anılar konusunda çok fazla konuşmamayı yeğlerdi.. Birisi kalksa da Aydın beyin o çileli yıllarda yaşadıklarını kitaplaştırsa..

O örtü biraz daha kalksa..

Kim bilir neler çıkar o örtünün altından.. Sizce de öyle değil mi?

Sarkzoy'ye nispet biz de böyle bir yasa mı çıkarsak?

Fransa Meclisi'nde alınan karar haklı olarak büyük infial uyandırdı.

"Ermeni Soykırımını inkar edenleri cezalandırmak' nasıl bir mantık, sahiden?

Üstelik düşünce hürriyetinde 'ileri' seviyede olduğunu savunan bir ülkede.

Biz de acaba şöyle bir yasa mı çıkarsak; "Ermeni Soykırımı vardır diyenler cezalandırılsın...'

Böyle bir mantık ve felsefenin sonu yok!

Onu anlatmak istedim..

Bu yasayı imzalama sayın Cumhurbaşkanım!

"Sayın Cumhurbaşkanım, maruzatım şudur; bu ülkede milyonlarca insan ayda 500-600 liraya talim ederken, 10 milyona yakın emekli bin TL'nin altında maaş alırken, çocuğuna akşam ekmek-süt götüremeyen babalar varken.. vekillerimizin bir gece yarısı baskını ile Parlamentodan kendi maaşlarına üstelik de yüzde yüz zam yapmaları size de ters gelmiyor mu? Elbette milletvekillerinin çok harcamaları var. Siz de vekillik yaptınız, biliyorsunuz, seçim bölgesinden seçmenler gelir para derler, seçmen memleketine dönecek bilet parası der, seçmenin düğününe gidilecek altın ister, her gün -özellikle Doğu'dan- seçim bölgesinden gelen seçmenleri yemeğe götürmek gerekir, bunlar da para. Milletvekili uçağa biner parası kendi cebinden. Vekil biraz da iyi giyinmeli, iyi arabaya binmeli... Tamam bunların hepsi doğru... Ama söyler misiniz daha makul bir zam oranı yapılamaz mıydı? Memura, emekliye yüzde 2-3 oranında zam yapılırken vekil maaşlarına yüzde yüz, vekil danışmanlarına yüzde 170 zam yapmak hangi vicdana sığıyor? Hadi vekillerimize de yüzde 10-15 zam yapılsaydı.. Memleketimizde kimin geliri bu kadar artıyor? Sonra vekilliğin bir meslek olmadığını bir görev olduğunu yanılmıyorsam siz de geçmişte dile getirmiştiniz. Bu görevler milletin verdiği birer emanettir. Emanete böyle mi davranmak lazım? Haa, milli gelirimizde bir artış varsa bunun eşit oranda dağıtılması gerekmez mi? Sadece vekillerimiz de değil bizim kulağımıza gelen TBMM, Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı çalışanlarına da büyük ayrıcalık tanınarak bu kurumlarda çalışanların maaşları da büyük oranda artırılmış. Bizler üvey evlat mıyız? Bizler vatandaş olarak böyle bir uygulamadan büyük oranda rahatsız olduk. Siz rahatsız olmadınız mı Sayın Cumhurbaşkanım? Lütfen bu düzenlemeyi yeniden görüşmek üzere iade ediniz, halkın vicdanına kulak veriniz.. Saygı ve hürmetlerimi arz ediyorum.." (Ş. KAYA)