Öykücü gazeteci yazar Orhan Duru (76), İstanbul‘da toprağa verildi. Duru için Teşvikiye Camii‘nde düzenlenen törende eşi Sezer ve kız kardeşi tiyatro sanatçısı Ülkü Duru, taziyeleri kabul etti.
Cenaze törenine İstanbul Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeni Orhan Alkaya, Topkapı Sarayı Müzesi Başkanı İlber Ortaylı da katıldı. Orhan Duru‘nun son yolculuğunda gazetecilerin yanı sıra Doğan Hızlan, Murat Bardakçı, Atilla Dorsay, Fikret Hakan, Genco Erkal, Ali Özgentürk, Gani Müjde, Zafer Algöz, Ali Boyrazoğlu, Gülriz Sururi, Korhan Abay, Tahsin Yücel, Adnan Özyalçıner, Ayşu Kulin, Feyza Hepçilingirler, Ahmet Oktay, Ataol Behramoğlu, Arif Keskiner, Cüneyt Türel, Leyla Erbil ve Ara Güler de vardı.
Gazeteci-Yazar Orhan Duru‘nun cenazesi Aşiyan Mezarlığı‘nda toprağa verildi.
İstanbul Rumelihisarı‘nda 18 Aralık 1933‘de doğan Orhan Duru, 1956 yılında Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesinden mezun olduktan sonra aynı fakültede bir süre asistanlık yaptı. Daha sonra gazeteciliğe yönelen Duru, Ulus‘ta başladığı mesleğini Cumhuriyet, Milliyet, Güneş ve Hürriyet gazetelerinde sürdürdü. Duru, gazetecilik kariyerinde muhabir, parlamento muhabirliği, haber müdürlüğü ve yazı işleri müdürlüğü gibi görevlerde bulundu.
Öykü ve deneme yazarlığının yanı sıra tiyatro uyarlamaları da bulunan Duru‘nun ilk öyküsü, 1953 yılında Küçük Dergi‘de yayımlandı. ‘‘Mavi‘‘, ‘‘Evrim‘‘, ‘‘Yeni Ufuklar‘‘, ‘‘Pazar Postası‘‘, ‘‘Yelken ve Dost‘‘ dergilerindeki yazılarıyla dikkat çeken Duru, ‘‘Ağır İşçiler‘‘ adlı öyküsüyle ‘‘1970 TRT Sanat Ödülleri Yarışması‘‘nda başarı ödülü kazandı.
‘‘Bırakılmış Biri (1959)‘‘, ‘‘Denge Uzmanı (1962)‘‘, ‘‘Ağır İşçiler (1974)‘‘, ‘‘Yoksular Geliyor (1982)‘‘, ‘‘Şişe (1989)‘‘, ‘‘Bir Büyülü Ortamda (1991)‘‘, ‘‘Kısas-ı Enbiya (1979)‘‘, ‘‘Kıyı Kıyı Kent Kent (1977)‘‘, ‘‘Hormonlu Kafalar (1992)‘‘, ‘‘İstanbulin (1995)‘‘, ‘‘Küp (2008)‘‘, ‘‘O Pera‘daki Hayalet (1996)‘‘, ‘‘Sierra Madre‘nin Hazineleri (B. Traven‘den)‘‘, ‘‘Gizli Tarih (Prokopius‘tan)‘‘, ‘‘Çağdaş Fizikte Doğa (Werner Heisenberg‘den)‘‘ adlı öykü, deneme, anı ve çeviri eserleri bulunan Duru, ayrıca tiyatroya da ‘‘Durdurun Dünyayı İnecek Var (1968 - Antony Newley ve Leslie Bricuss‘tan)‘‘, ‘‘Sınırdaki Ev (1970 - Slawomir Mrozek‘ten)‘‘, ‘‘Üzbik Baba (1990 - Alfred Jarry‘nin Kral Übü‘sünden)‘‘ adlı eserleri uyarladı.
Dostları, Duru‘yu anlattı
Orhan Duru‘yu (76) son yolculuğunda yalnız bırakmayan dostları, Duru‘yu anlattı. Duru için Teşvikiye Camii‘nde düzenlenen törene katılan Yazar Tahsin Yücel, ‘‘Kendini öne çıkarmayan, çağdaş edebiyatın en önde gelen öykücülerinden birini yitirdik. Türkiye‘nin, hem önde gelen bir öykücüsünü, hem çok iyi bir deneme yazarını, ilerici, tutarlı aydınlarından birini kaybettik‘‘ dedi. Şair ve yazar Ahmet Oktay da Orhan Duru ile 1950‘li yıllardan beri tanıştığını ve çok iyi arkadaşı olduğunu ifade ederek, şunları söyledi: ‘‘Orhan‘ı gazeteciliğe başlamadan çok önce tanırım. O zamanlarda Ankara‘da, aynı genç edebiyatçılar çevresine mensup insanlardık. O günden bu güne dostluğumuz sürdü. Orhan Duru, Türk öykücülüğünün kilometre taşlarından biridir.‘‘
Şehir Tiyatroları Genel Sanat Yönetmeni Orhan Alkaya da duygularını, ‘‘Duru, önemli bir Ankara gazetecisiydi. Hepsinin ötesinde eminim yeniden keşfedilecek çok önemli bir öykücüydü. Bilim kurgu türünü çok ustalıkla kullanan, edebi dili çok geniş ve ayrıntılı kullanan önemli bir hikaye yazarıydı. Şu anda giderek ıssızlaşmanın acısını çekiyoruz‘‘ şeklinde ifade etti.





