İran’dan gözüken Türkiye

Basın-Yayın Dünyamızda, İran karşıtı ve İran'ı karalayanlar var. Kimileri doğrudan görevli... Paralı asker... Türkiye halkında İran karşıtlığı oluşturmakla yükümlüler... Onlara ne denilebilir ki? Görevlerini yapıyorlar...

İran'da çoğunluk Fars, onlara yakın sayıda Türkler geliyor. Başka halklar da var. Ana dili farklı olanlar çok ama "milli dil Farsça". Halkın ortak anlaşma, haberleşme ve eğitim dili. Türkçe son iki şah zamanında ezilmeye çalışılmış... İslam Devrimi'nden sonra rahatlama olmuş, İran'da Türkçe'nin en büyük şairi "Şehriyar". Farsça da yazmış. "İran'ın çağımızdaki en büyük şairi" diyenler var. İşte Şehriyar'ın Türkçe ile ilgili sözleri: Türk'ün dili gibi sevgili, istekli dil olmaz. / Ayrı dilden katsan bu soylu dil, soylu olmaz. / Fars şairi çok sözlerini bizden almış. / Sabir gibi cömert bir şair cimri olmaz. / Türk'ün deyişleri folkloru dünya tektir.

Türk'ün dili için bu sözleri söyleyen Şehriyar'ın ölüm günü İran'da resmi olarak "Şairler Günüdür", her yıl kutlanır.

İran, bilhassa İslam Devrimi'nden sonra "bilim ve teknolojide" sıçrayarak ilerleyen bir ülke... Bu arada nükleer enerjisinden de yararlanmak istiyor. Başkaları ise nükleer silah yapmadığını, bal gibi biliyorlar. Ama teknolojiyi öğrendikten sonra "ya yaparsa" diye önlemeye çalışıyorlar. Önlemeye çalıştıkları asıl durum ise, İran'ın öz kaynaklarını halkı için kullanarak refahı yaygınlaştırmak ve bağımsız kalmak çabası. Mesele "nükleer silah" karşıtlığı olsa, önce kendilerindekileri ve müttefiklerindekileri ortadan kaldırmaları gerekmez miydi?

Bize gelince... Bilelim ki İran'da ne varsa aynı zamanda bizimdir, İran'la hiçbir çekişme konumuz yoktur ve olmamalıdır. Olabildiğince yakın olmak ise insanlarımıza karşı borcumuzdur.

Namık Kemal Zeybek-POSTA