Hediye sevgiyle verilir

Hediye olarak bize verilen şey bizim için önemlidir. Belki bir giyim eşyası, küçük bir kart, bir kalem, bir oyuncak bebek, bir kitap... Maddi değeri ne olursa olsun, hediye bizi sevindirir ve sevdiğimiz kişiyle aramızdaki muhabbeti ziyadeleştirir.

Hemen hemen bütün insan topluluklarında süregelen ve övülen bir davranış olarak kabul edilen "hediyeleşme"yi önemli kılan kişinin verdiği şeyi sevgiyle vermesidir. İnsan sevdiği birine hediye verirken, sadece onun işine yarayacak bir şey alıp vermiyor aynı zamanda verdiği şeye sevgisini katıyor.
Hediye olarak bize verilen şey bizim için önemlidir. Belki bir giyim eşyası, küçük bir kart, bir kalem, bir oyuncak bebek, bir kitap... Maddi değeri ne olursa olsun, hediye bizi sevindirir ve sevdiğimiz kişiyle aramızdaki muhabbeti ziyadeleştirir.
Aldığımız hediyeyi öteki eşyalarımızdan farklı kılan şey, sevgiyle verilmiş olmasıdır. Hediye, bir yerde veren kişiyle aramızdaki sevgiyi temsil etmektedir. Bunun için insan küçük şeylerle de olsa hediyeleşme geleneğini sürdürmelidir. Hediye alabilmek için çok büyük külfetlere katlanmanız gerekmez, küçük şeylerden verebilirsiniz, yeter ki, verdiğiniz şeye sevginizi katın:

- Birine hediye almak istediğinizde sadece karar vermeniz yeterli.

- Hediye vermek için çok büyük paralar harcamanız gerekmez, neye gücünüz yetiyorsa onu verebilirsiniz.

- Eğer, hediye alacak kadar paranız yoksa sevdiğiniz şeylerden verebilirsiniz. Bir kitap, bir çiçek, bir kalem, vb.

- Hediye verirken, samimi olun, insanların ne diyeceğine odaklanmayın, verdiğiniz şeye sevginizi katın

- Verirken, karşı tarafı rencide etmeyin

- Hediyeyi vereceğiniz kişinin, beğeni ve zevklerini dikkate alın.

- Aile büyüklerine anne baba ve kardeşlerinize... Uygun bir hediye alın.

- Aranızın bozuk olduğu birine bir hediye alıp gönlünü alabilirsiniz

- Gönüllerini İslam'a ısındırmak için tebliği yaptığınız kişilere hediye verebilirsiniz.

- Çocuklarınıza arada bir hediye alarak onları sevindirebilirsiniz.

- Eşinize bir hediye alıp sevginizi ifade edebilirsiniz.

Hediye insani ilişkilerinize renk ve zenginlik katabilecek kadar tesirli bir davranışıdır. Buna sevginizi pekiştiren insani bir tutum, bir ayrıntı da denebilir.
Hediye, halis bir niyetle karşımızdaki insana verilen bir nesne ya da yapılan bir ikramdır. Hediyenin maddi değeri ne olursa olsun insan ilişkilerini iyileştirmede etkili bir yöntemdir. Hediye alırken önce Allahın rızasını gözetiriz. Sonra da hediye verdiğimiz kişinin gönlünü almayı ve onunla ilişkilerimizi güçlendirmeyi hedefleriz.

Aldığım en güzel hediye

Ben yirmi dört yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Çocukluğumdan beri annemle iyi anlaşırım. Ama babamla bazı sorunlarım oldu. Ortaokula başladığım günden beri babam beni pek kabullenmedi. Daha doğrusu ben onun davranışlarından bu anlamı çıkardım. Akşam işten gelir gelmez, dersler nasıl der ve odasına geçerdi. Ben de belki bir şeyler daha sorar beni dinler, benimle konuşur diye yanına yaklaşırdım ama yüz vermezdi. O yüzden baba deyince benim aklıma hep o donuk ve soğuk bakışlar gelirdi. Ne yalan söyleyeyim o günlerde ben dayıma çok özenirdim. Keşke onun gibi bir babam olsa diye düşünürdüm. Aynı yaşta bir kuzenim vardı, dayımla çok iyi anlaşırdı. O babasıyla her şeyi konuşurdu hele hafta sonları birlikte balık tutmaya gittiklerini söylediğinde onu çok kıskanmıştım.
Eğer babanızla konuşamıyorsanız, bu açlığınızı anne gideriyor. Ama anneyle de konuşamıyorsanız işiniz zor. Allah'tan annem bana çok yakın davranırdı, ilk çocuk olmam nedeniyle de üstüme titrerdi. O yüzden babama anlatamadığım şeyleri anneme anlatırdım.
Dört yıl önce babam amansız bir hastalığa yakalandı. Hepimiz çok üzüldük. Doktorlar ümit vermiyorlar, yanında bulunun son günlerini iyi geçirsin diyorlardı. Bu bizim için çok acı bir şeydi. Hastalığında çok değişmişti babam. Artık benimle konuşuyor ve nasihatlar ediyordu. Eğitim fakültesini yeni kazanmıştım, ileride öğretmen olacaksın öğrencilerine vakti çok iyi değerlendirmeleri gerektiğini söyle, kazaya namaz bırakmasınlar, Allah'ın rızasına uygun yaşasınlar, bunları nasihat et" diyordu. Ben bir yandan babam için üzülüyordum bir yandan onunla konuşmaya çalışıyordum. Annemle göz göze geldiğimizde ağlıyor ve büyük bir acı duyuyorduk.
Ölümünden iki ay önce bana bir defter uzattı. Umut dedi seni sevmediğimi düşünüyorsun ama ben seninle ilgili bebekliğinden beri günlük tutuyordum. Bu defteri sen iki aylıkken almıştım, iki kardeşin için de aynı şeyi yaptım. Onlarla ilgili tuttuğum günlüğü annene verdim bu da senin ki... Ölürsem babam beni sevmiyordu deme. Biz babadan öyle gördüğümüzden sevgimizi gösteremedik oğlum..." dedi ve elime bir defter tutuşturdu. Defteri aldım ve ona sarıldım hıçkıra hıçkıra ağladık. O akşam defteri açtığımda ilk sayfasında şunlar yazıyordu: "Dünyaya hoş geldin yavrum ümit! Senin gelişinle evimiz şenlendi artık hayallerimize seni de katıyoruz! Hoş geldin güzel yavrum!"