Cahit Zarifoğlu'nun 7 Haziran 1987'de aramızdan ayrıldığını biliyorsunuz. Şairdir ve aynı zamanda 'Yaşamak'ın yazarıdır.
Çocukları unutmayan bir şair olduğunu da hatırdan çıkarmayalım. Şimdi büyükler onu mezarı başında ziyaret edecek, Fatihalar gönderecekler. Küplüce'de kiraz bahçelerinde kaybolmayı seçerler mi bilmem ama, Beylerbeyi'ne inileceği ve sohbetlerin devam edeceği kesin. Tekrar kitapları açılacak, tashihlerden arındırılmış yeni baskılar için Beyan Yayınları'na bir kez daha teşekkür edilecek, Ali Kemal Temizer'in yüzündeki hüzne hafiften bir tebessüm eklenecek. Kolay değil, bunca zamandır, "Bütün Eserleri"ni bastığı Cahit Zarifoğlu biraz olsun unutulmadıysa eserleri okura titiz bir yolla ulaştığındandır. Sanmayın ki büyüklere yazdığı kitaplarla sınırlıdır bu ilgi. Gülücük Çocuk Kitapları serisinde Serçekuş, Küçük Şehzade, Katıraslan, Kuşların Dili, Motorlu Kuş ve Ağaçkakanlar vardır. Benim görebildiğim Gonca ve Mavi Uçurtma Yayınları'nın "Yürek Dede ile Padişah"ı da bastığı. Biz Gül Çocuk'ta Hamit Yüksek'in çizgileriyle okuduğumuz için şanslı mıyız bilmem ama, bilen bir kişi var. Ferman Karaçam, biz o dönemin çocuklarından çok çekmiştir, çok. Kolay mı ek halinde çıkarmak "Yürek Dede ile Padişah"ı ve minik okurlara ulaştırabilmek. Ya taşradaysanız? İsmail Bahat'ın çizgileriyle sunmuş Mavi Uçurtma kitabı okura. Barbaros Yalçın'ın resimlediği Gonca'dan çıkan diğer baskıyı ise bulmanız o kadar da kolay değil. Bir ömür hatırlanacak o tatlı masalı size nasıl anlatayım. Yürek Dede ile Padişah, bizi başka bir diyara götürüyor, gül bahçesinde kalbimizi sakinleştiriyor ve yüzümüze bir gülümseme konduruyorsa nasıl unutulur o masal. Yürek Hasan, Ayşe'sini alıp yola çıkmadan önce biz Motorlu Kuş'a uğrayalım. Sonra da diğer Zarifoğlu eserlerine. Çocuklarımızı yanımızdan ayırmadan onlara kitap okuyalım. Tamam, Zarifoğlu denilince çocuklar size 'okuma sırası' vermezler. O zaman söz çocuklarda!


Bu yazı
Bu yazıya ait yorumları RSS ile takip etmek için
Etiketler:



