Sudan ve bütün Arap dünyasındaki herkes, bu ülkenin güneyinin ayrılıp bağımsız bir devlet kurması konusuna sanki kesinleşmiş veya kesinleşecekmiş gibi bakıyor.
Sadece yorumcuların değil, siyasetçilerin ve yetkililerin de tutumu bu yönde. Hatta bizzat Sudan devlet başkanı, 'referandumdan ayrılma sonucu çıkarsa Ulusal Kongre Partisi'nin güneylilerin tercihini destekleyen ilk isim olacağını' ifade etti. Sudan ve Arap dünyasında herkes kendisini güneyin ayrılacağı gerçeğine alıştırmaya başladı. Tüm bunlar referanduma daha bir yıl varken gerçekleşiyor.
Bu tutumlar Arap ülkelerinin ne kadar rezil bir noktaya geldiğini gösteriyor. Sudan'ın güneyinin ayrılma ihtimaliyle böyle bir ilişki kurulması, Arap ülkelerinde resmi çevrelerin bu durumu sıradan bulduğuna dain bir mesaj veriyor. Oysa Arapların endişelenmesi ve rahatsızlık duyması gerekirdi. Bu gerçekten de şaşırtıcı bir durum. Bir Arap ülkesinin iki ülkeye ayrılacağını sadece düşünmek bile Arapların öfkesini patlatmalıydı. Bölünme hem Sudan hem de bütün Arap vatanı açısından feci etkilere yol açar, Sudan'da birliğin çökmesi anlamında gelir. Dahası, hiçkimse, hatta Sudanlılar bile güneyin bölünmesinin çekişmeleri sonlandıracağını ve savaş ihtimaline nokta koyacağını kesin olarak söyleyemez.
Arap düzlemindeyse dolaylı ve doğrudan sonuçlar felaket getirecek. Sudan'ın güneyinin ayrılmasının, birçok Arap ülkesindeki ayrılıkçı güçlere muazzam bir destek vereceği şüphesiz. Hepimiz biliyoruz ki, birçok Arap ülkesinde ülkelerinin mezhep veya başka temeller üzerinde parçalanması çağrısı yapan güçler var. Bu güçler Sudan'ın güneyinin ayrılmasıyla dirençlerini artıracak; çıkıp "Biz de Sudan'daki gibi bir referandum istiyoruz" diyeceklerinden şimdiden emin olabiliriz. Hatta, Yemen'deki ayrılıkçılar bu taleplerini şimdiden dillendiriyor. İşin bir diğer yönüyse şu: Sudan'ın güneyinin ayrılması Arap ülkelerini parçalamak isteyen yabancı güçlere de destek verecektir.
Bir başka deyişle, Sudan'ın bölünmesi hem tehlikeli, hem de korkunç Arap sicilini derinleştirecek bir olay. Arap ülkelerinin bölünmesini doğal bir durummuş gibi gösterecek. Arap ülkelerinin bu olayını böyle bir donuklukla ele alması ümmetin ne kadar alçaldığının göstergelerinden biri. (Bahreyn gazetesi Ahbar El Haliç, 21 Ocak 2010)
(SEYİD ZEHRA / RADİKAL)


Bu yazı
Bu yazıya ait yorumları RSS ile takip etmek için
Etiketler:



